დაუვიწყარი {4}

ორი დღე გავიდა მას შემდეგ რაც ეს საქმე ოფიციალურად აიღო, ახლაც სავარძელში იჯდა და ერთ-ერთი მსხვერპლის მიმდებარე მცხოვრებ ქალზე ფიქრობდა, რომელიც უკვე მოენახულებინა და დარწმუნებული იყო რომ ქალი რაღაცას ატყუებდა, მან რაღაც

დაკარგული წლები !4!

რაღაც სხვანაირად აფარხალებული გული ცირკის აკრობატივით ჰაერში მოფარფატე. მოულოდნელი სიხარული და ტვინში გაჟონილი მხოლოდ ერთი სიტყვა-"ცოცხალია".ახლად გამოჩეკილი რეალური იმედი,აღელვებულ ტალღებში სიყვარულით ჩაძრვის

ბედნიერების კვალდაკვალ

ზაფხულის ცხელი დილა გათენდა... მუქი ფერის ფარდებში მზის სხივები ვერ აღწევდნენ, უჩვეულოდ ადრე გამეღვიძა დღეს. თვალის გახელის  თანავე დავინახე სახურავზე დახატული ვარსკვალები და ჩემს ბნელ ოთახში საბოლოოდ ვიგრძენი სითბო,

ჯაშუში. (თავი 4)

-კობაზე საიდან იცი? -ნერვიულად გავხედე და თვალები დავაწვრილე.-ესეიგი მართლა მეტრეველის შვილი ხარ.-ჩაიცინა და ისე ამათვალიერა თითქოს რენტგენში მატარებდა. -კობა და მამაჩემი ახლო მეგობრები იყვნენ. მერე მათი გზები გაიყო. ბაჩომ გადაწყვიტა

და'ქალები(2თავი)

იდევ ცოტახანს ასე იყვნენ მერე სირბილით გაემართნენ ერთმანეთისაკენ. პარკში მყოფი ხალხი ამ ორ გოგონას უყურებდა... უყურებდნენ როგორ გარბოდნენ ერთმანეთისკენ...როგორცკი მიაღწიეს ერთმანეთს ძლიერად ჩეხუტნენ

აკალეა

მე ღმერთი არ ვარ, მკითხველო, შემოქმედი ვარ.ახალ სიცოცხლეს ვქმნი ახალ ედემს ვაშენებ წმინდა და უმანკო სიყვარულისთვის.დიდი დრო დამჭირდა ამ სრულყოფილების შესაქმნელად, მაგრამ თითქმის დავასრულე..სამი უნიკალური მცენარე,

დაუვიწყარი {3}

რომის ერთ-ერთ ქუჩაზე შუაღამისას დიდი ხმაური ატყდა, მთელი ქუჩა ქალის ყვირილს მოეცვა და მას რამოდენიმე წუთში პოლიციის სინერის ხმაც მოჰყვა, ერთ-ერთი კურპუსის კიბეებთან მკვდარი კაცი იპოვეს, ყველამ გაიგო ეს ამბავი, იმ ღამით მალევე

ნახევარი სიცოცხლე (სრულად)

ყველას ცხოვრებაში ჩნდება ადამიანი,რომლის გამოჩენის შემდეგაც იცვლები. არ აქვს მნიშვნელობა ეს უზარმაზარ ბედნიერებას განიჭებს თუ არანორმალურ ტკივილს, შენ უბრალოდ ხვდები,რომ აღარასოდეს იქნები ისეთი როგორიც იყავი ადრე.

ყველა'ფერი (სრულად)

მაშინ როცა იბადება ადამიანი,პირველივე წუთიდან იწყება მისი ისტორისს წერა, შესავალი დაბადებაა, შელამაზებების,ფანტაზიების გარეშე, არ მჯერა ბედისწერის, ადამიანი საკუთარ ბედს თვითონ წერს,თუმცა მჯერა დამთხვევების, დამთხვევების რომლებსაც

ფოტოგრაფი (თავი 1)

ჩემი გრძნობებიც უკუღმართია, მიყვარს ყვავილი, მაგრამ ადამიანი არა, ჩემთვის წარმოუდგენელია იცხოვრო იმ ადამიანთან ერთად მთელი ცხოვრება ვისაც ცოლად გაყვები, ალბათ მე ქმარი არ მეყოლება, საწყალს ვერ დავტანჯავ, ალბათ ვერ ამიტანს.