ცხრა ცას იქით (სრულად)

კარი შევაღე და სიგარეტის ბოლოთ გამჭვარტლულ ოთახში ამოვყავი თავი. ბარს მივუახლოვდი და სანამ ბარმენს სიტყვას ვეტყოდი ოთხიოდ წყვილი თვალი უკვე საცერში მცრიდა. შეუმჩნევლად ჩამეღიმა. ნეტავ მათთვის უფრო ვიყავი მე ახალი სისხლი თუ ისინი ჩემთვის?!

თილისმა (4 თავი)

ერთი... ორი... სამი..._ ყველა ერთ ხმაში ითვლიდა წლის უკანასკნელ წამებს. მათ ანთებულ თვალებში რაღაც ჯადოსნური სხივი ელავდა. მიუხედავად იმისა, გულით სჯეროდათ თუ არა ამ ღამის ჯადოსნურობისა, მიუხედავად იმისა, ნამდვილად სჯეროდათ თუ არა სასწაულების, მათში

მანათობელი გრძნობა - თავი 8

მას შემდეგ დემეტრე აღარ გამოჩენილა. წარმოდგენა არ მქონდა, რომ იმ საღამოს მას ბოლოჯერ ვხედავდი. ჩემთან ყველანაირი კავშირი გაწყვიტა, არც ზარებზე მპასუხობდა და არც შეტყობინებებს ნახულობდა. თავიდან ვფიქრობდი, რომ მართალი იყო...რომ გაბრაზების სრული

ნათელიბნელში ნაწილი 24

— ხედავ, კაცო? — გადასძახა ბებიამ სამზარეულოდან. — სტუმარი მოგვივიდა, შენ კი ისე დახვდი, თითქოს სისხლის ამღები ყოფილიყოს. — სტუმარი სტუმარია, — მოკლედ ჩაიდუდუნა პაპამ. — მაგრამ ეს ვაჟი ქალაქური წესით ვერ გაძლებს აქა. ხვალ ვნახოთ, დილის ყინვაზე რას

შვიდი ჭამი 1

ამბობენ, რომ ყველაზე დიდი ისტორიები სიმშვიდეში იბადება, მაგრამ ჩვენი ამბავი სულ სხვაგვარი იყო. ის არ ჰგავდა დილის ნამიან ბალახზე ფეხშიშველ სიარულს ან მზის პირველ სხივს. ჩვენი დასაწყისი უფრო დამსხვრეული შუშების ხმას, გვიან ღამით აჩქარებულ პულსს და იმ

მებაღე - თავი 24

პერანგი სისხლით ჰქონდა დასვრილი - არა ლაქებით, არამედ თითქმის მთლიანად. ხელებიც იგივე მდგომარეობაში ჰქონდა. დათოს გულში რაღაც მძიმედ დაეშვა. მიუახლოვდა თუ არა მხარზე ხელი დაადო. -რა მოხდა? იოანემ ნელა ასწია თავი. მისი თვალები… უცნაური იყო. არ იყო

ნათელიბნელში ნაწილი 22-23

— არა, ეს როგორ... რანაირად? ნუთუ მართლა ხდება ეს ჩემს თავს? — ეკითხებოდა საკუთარ თავს, უჭირდა იმის დაჯერება, რასაც ხესავდა, მას სჭირდებოდა მტკიცებულება, რომ ერწმუნა და მიიღო კიდეც. — კიდევ ეჭვი გეპარება ჩემს არსებობაში, ლუკა? შენ მიხმე და მეც

შიშზე ძლიერი (სრულად)

სამყარო შეიძრა. თითქოს ცამ იქუხა და ქვესკნელმა პირი ჰყო. ყველა ჩემი კოშმარი ერთად დამიდგა თვალწინ და ყველა მათგანს იმ ადამიანის თვალები ჰქონდა, ვინც ახლა ასეთი ინტერესით მათვალიერებდა.

პირობითი სიყვარული (თავი 4)

თერთმეტს ათი წუთი აკლდა. ნინას ოთახში ჰაერი ისე იყო გაჟღენთილი წასვლის მოლოდინით, რომ სუნთქვაც კი უჭირდა. ოთახის შუაგულში ორი დიდი, შავი ჩემოდანი იდო. გოგონა ფანჯარასთან იდგა, თითებით ფარდის კიდეს ჩაბღაუჭებოდა და ეზოს გადაჰყურებდა. ეცვა უბრალო,

დუმილის ფიცი (თავი 1)

ტრადიცია ხშირად უფრო ძლიერია, ვიდრე ადამიანის ნება, ერთი გოგოს ცხოვრება სხვების გადაწყვეტილებით წყდება. სვანეთის მკაცრ და ამაყ მიწაზე, სადაც სიტყვა და ღირსება კანონზე მაღლა დგას, ზოგჯერ ქალის ხმა ჩუმდება და მის ნაცვლად სხვები წყვეტენ მის ბედს.