ჩემი პირადი მცველი 5

მოკლე,თეთრ კაბაში,ზედმეტად სექსუალურ ფორმაში გამოწყობილი ნიცა კიბეებზე ჩუმად მიიპარებოდა.ხელში ქუსლიანი ფეხსაცმელი ეჭირა. _ საით? _ მშვიდად ჰკითხა ალექსანდრემ. ნიცამ ლამის შეკივლა შიშისგან.მოხედა ბიჭს.

"კასიანა" (თავი IV)

​ესაიამ ხელი თავი ოდნავ დაუკრა, თითქოს უხმოდ დაემშვიდობა და ცხენი გააჭენა. ​ეზოში სიჩუმე ჩამოწვა. მტვერი ნელა ილექებოდა ქვაფენილზე. — წავიდნენ, — ჩურჩულით თქვა სარამ და ატირდა. კასიანა არ ტიროდა.

პირობითი სიყვარული (თავი 16)

მაისის ბოლოა. თბილისის საღამო ჰაერში აყვავებული იასამნის სურნელით, მზისგან გახურებული ასფალტის სითბოთი და რაღაც გაურკვეველი, ტკბილი სიმშვიდითაა გაჟღენთილი. სახლშიც იგივე განწყობაა ხმაურიანი, ცოცხალი და სრულიად არაფორმალური.

ჩემპიონი (ნაწილი 12)

კობას ხელები აუკანკალდა, ჯერ ქორწინების მოწმობას უყურებდა… შემდეგ ირაკლის…შემდეგ ისევ მარიამს. თითქოს ტვინი უარს ამბობდა იმის გააზრებაზე, რაც მოისმინა. - არა… არა… არა!! - თავი გააქნია გაცოფებულმა - ეს ტყუილია! ეს შეუძლებელია!! - მარიამი მშვიდად

მებაღე - თავი 31

სოლომონი აკვირდებოდა. მიხვდა. არაფერი უთქვამს რამდენიმე წამი. მერე ძალიან ჩუმად ჰკითხა: -გიყვარდა? მილენას სუნთქვა შეეკრა. თვალები მოულოდნელად აუწყლიანდა. მაგრამ არ ტიროდა. -არ ვიცი… -ჩაილაპარაკა ბოლოს. და ეს იყო ყველაზე საშიში პასუხი.

მანათობელი გრძნობა - თავი 17

არ მოვიდა. თავს ვიმშვიდებდი, რომ საქმე ჰქონდა. რომ დრო არ ჰქონდა და ამიტომ ვერც გამაფრთხილა. მაინც ვერაფერი მოვუხერხე საკუთარ წარმოდგენებსა და ფანტაზიას. რა არ ვიფიქრე, რა არ წარმოვიდგინე. ბოლოს კი, ჭკუიდან რომ არ გადავსულიყავი, ისევ დარეკვა

ჩემი პირადი მცველი 4

_ ფუუ,გაეთრიე…_ ხელს კრავს ნიცა. მამაკაცი მხართან მძიმე ხელს გრძნობს. თავს აბრუნებს. _ რა გინდა?_ აგდებით ეკითხება. _ ხელი გაუშვი._ მკაცრად ჟღერს ალექსანდრეს ხმა.ნაცნობი ხმის გაგონებაზე ნიცა თავს აბრუნებს. _ მომაგენი ბონდ?_ იღიმის.

გატეხილი გულები (3 თავი)

ისეთ ადგილას დავსხედით ხალხისგან მოშორებით რაც ძალიან მომეწონა რადგან არ მომწონს ხალხმრავალი ადგილები ჩვენს წინ მხოლოდ ერთი მაგიდა იდგა და აშკარად ისიც ვიღაცას ჰქონდა დაჯავშნილი რადგან უკვე გამზადებული იყო ყველაფერი. გიორგი ისე კარგად მექცეოდა ცოტა

ჩემპიონი (ნაწილი 11)

ირაკლის მხოლოდ რამდენიმე წამი დასჭირდა ყველაფრის გასააზრებლად. წინ, ცეცხლის ალებში გახვეული შენობისკენ გაშტერებული კობა იდგა, მისი ხმა უკვე აღარ ჰგავდა ადამიანურს, ეს იყო განწირული მამის ღრიალი.. ამ მომენტში ირაკლის წინაშე იდგა მისი ყველაზე დიდი

ალისფერი_თავი 2

ცხოვრება იდუმალია. არასდროს იცი რა მოხდება. შეიძლება ერთხელაც ისეთ სამყაროში გაიღვიძო სადაც საკუთარ თავს ვერასდროს წარმოიდგენდი. თავიდან ყველაფერი მარტივია. სიყვარულით სავსე ბავშვი იზრდები. ყველაფერს ფერად ფერებში ხედავ. თითქოს ყველაფერი ადვილია.