ალისფერი გულები (მეორე თავი)

შაბათი დღე იყო, ამიტომ ძილს თავი აღარ დააღწია და მორფეოსის ნაბოძებ სიზმარში ხეტიალი გააგრძელა. ისევ ლამაზ მინდორში იყო, თუმცა ამჯერად წამოწოლილიყო, ზეცას აჰყურებდა და რაღაც მელოდიას ღიღინებდა. ნაზი ნიავი მაღალ ბალახს ლაზად აქანავებდა; ზღვის ტალღებს

უკანასკნელი კანდიდატი (თავი 5)

_მე გვერდით ნიომერში ვარ…_უხერხული სიჩუმე დაარღვია ანიტამ_ჩვენი შეკვეთები აერიათ… აკაკიმ ბურგერს დახედა. მერე ისევ ანიტას. თითქოს არჩევანს აკეთებდა საჭმელსა და მას შორის. საბოლოოდ ერთი ნაბიჯი წინ გადადგა და ზღურბლს გადააბიჯა. ანიტა შეცბა, მისმა

სიყვარული თავისას არ ეძიებს

როცა არ გიყვარს, ნებისმიერ დროს შეგიძლია ადგე და წახვიდე, დაიცვა შენი უფლებები, სურვილები და პრინციპები. როცა გიყვარს კი სულ სხვაგვარადაა საქმე: მიდიხარ, მაგრამ ფეხები უკან გრჩება; კამათში იმარჯვებ, მაგრამ თავს დამარცხებულად გრძნობ; მას სტკენ და შენ

სულ მე’ფერები მეორე თავი(IV ნაწილი)

სრულიად მარტო,მთელი ძალით ვგლეჯდი მიწიდან მწვანე,შხამიან მცენარეს.ყოველ კვირას აქ ვიყავი და არაფრის დიდებით არ შორდებოდა მამას.ყოველ კვირას ვგლეჯდი და ვანადგურებდი მათ,მაგრამ ისევ ისე მხვდებოდა.მათი ნატამალიც რომ აღარ დავტოვე,წელში მოხრილი დ

ბედის ირონია 4 თავი

-გეგა შეიძლება 3 ან 5 წლით ჩასვან ციხეში-წამოენთო ანა -მერე რა? -ვერ ხვდები?! -გეგა რომ გამოვა ციხიდან შეიძლება მარიამს განქორწინება აღარაც მოუნდეს ისე დაულაგდეთ ურთიერთობა -მაგის მართლა გჯერა?

სიჩუმის დარაჯი

ხმაური... ქაოსი... ეს ისაა, რაც ყველაზე მეტად მძულს ამ დიდ ქალაქში. ნეტა საერთოდ არ გამოვსულიყავი გარეთ... ნეტა საერთოდ არ გადმოვსულიყავით აქ საცხოვრებლად... ნეტა ბებოსთან დავრჩენილიყავი.

ალისფერი გულები (თავი პირველი)

ძველი, შუა მშენებლობაში მიტოვებული ოთხსართულიანი შენობა სიბნელეში ამაყად იდგა და წვიმის წვეთები გამეტებით ცდილობდა მის ბეტონის კედლებში შეღწევას. იანვრის სუსხიანი შუაღამე იყო. ელვა და ჭექა-ქუხილი საშინლად მძიმე ხასიათს ქმნიდა დედაქალაქში. კედლების

დამალული სიმართლე (თავი 5)

-მგონია,რომ აქ ყველფერი გვემარტივება,დასვენება,გართობა,საზაფხულო რომანია,რომ დავბრუნდებით,სხვა რეალობა დაგვხვდება. -სკოლის მოსწავლეს ვგავართ რომელიმე? -უბრალოდ… -პაუზას ვაკეთებ - არ ვიცი…არაფერი არ ვიცი ახლა…თავიც ძალიან მტკივა,მომაწოდე ჩაი, სად

უკანასკნელი კანდიდატი (თავი 4)

მალე მიადგნენ იმ სასტუმროს, სადაც მეგობრები წლებია ხშირად ჩამოდიოდნენ. ვერ ვიტყვი რომ ოთო აქ ყველას იცნობდა მაგრამ ოთოს ნამდვილად ყველა იცნობდა. სწორედ ამიტომ გაუიოლდა ყველას ზუსტად იმ ნომერში შესახლება, სადაც მომავალში „შემთხვევითი შეხვედრები“

ნადირობა (თავი მეორე)

ავტ. შენიშვნა: ნაწარმოებში ხსენებული თემი, სალხინებელი რეალურად არ არსებობს. მასში შეგხვდებათ საქართველოს სხვადასხვა კუთხისათვის დამახასიათებელი სიტყვები, წეს-ჩვეულებანი თუ ლანდშაფტი. რიტუალთა ნაწილი გამოგონილია, ისევე, როგორც მმართველობის სისტემა.