ნაცრისფერი ქალაქის სითბო

დამიანეს წასვლის შემდეგ, კაფის კარზე ჩამოკიდებული ზარი კიდევ დიდხანს ქანაობდა. ალექსმა თვალი გააყოლა მიმავალ არქიტექტორს, მერე კი ისევ ნახაზს დახედა, სადაც უცხო მამაკაცის მიერ ნაჩვენები გამოსავალი მართლაც გენიალურად მარტივი ჩანდა.

ნადირობა (თავი მესამე)

ავტ. შენიშვნა: ნაწარმოებში ხსენებული თემი, სალხინებელი რეალურად არ არსებობს. მასში შეგხვდებათ საქართველოს სხვადასხვა კუთხისათვის დამახასიათებელი სიტყვები, წეს-ჩვეულებანი თუ ლანდშაფტი. რიტუალთა ნაწილი გამოგონილია, ისევე, როგორც მმართველობის სისტემა.

დამალული სიმართლე (თავი 8)

ქალაქში წინასაახალწლო მზადებაა. მთავარი ნაძვის ხე დაიდგა რუსთაველზე.ქუჩები განათებულია ათასგვარი საახალწო დეკორაციებით.ულამაზესია გარშემო ყველაფერი,განწყობა ქმნის ყველა კუთხე-კუნჭული.ადამიანები სადღაც მიიჩქარიან,ცდილობენ ყველაფერი მოასწრონ,ახალი

უსასრულოდ. (თავი 1)

აქამდე ვერ დავინახე, რომ წინ მგზავრის სავარძელზე კიდევ ვიღაც იჯდა. მუქი ტანსაცმელი ეცვა, სახე სიბნელეში ეფარებოდა. ნელა შემოტრიალდა… და პირდაპირ ჩემს მანქანას გამოხედა. გული გამიჩერდა. მან ხელი კარის სახელურს მოკიდა. კარი ძალიან ნელა გაიღო და ჩემკენ

ბედის ირონია 5 თავი

გეგას უყვარხარ... შენც და ვაჩეც ძალიან უყვარხართ -ეგ მხოლოდ ცარიელი სიტყვებია და მეტი არაფერი -მისგან რას ითხოვ?

სიჩუმით განადგურება.(სრულად)

-ზოგჯერ გზა არ მთავრდება ისე როგორც თავად დაგეგმე და ამიტომ გზიდან გადახვევასაც უნდა ელოდო, დარწმუნებული ვარ ბედისწერას ერთ დღეს შეეგუები.

დამალული სიმართლე (თავი 7)

დილით ცოტა გვიან ვიღვიძებ,მას ისევ სძინავს,ხელი ჩემს წელზე აქვს შემოხვეული,ფრთხილად ვაწევინებ ხელს და ვძვრები საწოლიდან. _სად იპარები? _ მისი ჩახლეჩილი ხმა მესმის.ვბრუნდები,ვიხრები ისევ მისკენ და ვკოცნი მსუბუქად.

თეთნულდს გასძახე 13. შუა მინდორი

ღამე მძიმე იყო. ანამ რამდენჯერმე გამოიღვიძა. ყოველ ჯერზე ერთი და იგივე სიზმარს ხედავდა. ნიკა იდგა მდინარის პირას, თოვლი ფეხებთან ეყარა, ხელში რაღაც ეჭირა - ალბათ იარაღი, მაგრამ, როცა ანამ მიახლოება სცადა, ყველაფერი წყალმა დაფარა. საშინელი სიცივე

ჩემი ცხოვრების ყვითელი ბარათი (16 თავი)

ამბობენ ადამიანის წასვლას განსაკუთრებული ტკივილი მოაქვს და სიცარიელეს ტოვებსო. ზოგჯერ სწორედ მაშინ მიდის საყვარელი ადამიანი, როცა ყველაზე მეტად გვჭირდება გვერდით და ხანდახან ამ წასვლას იმით ამართლებენ რომ მოგვიანებით დაბრუნდებიან, რომ ახლა არ არიან

უკანასკნელი კანდიდატი (თავი 6)

_სად იყავი? _ანიტა გავაღვიძე, საკომფერენციო ზარი ჰქონდა და ჩასძნებია._სწრაფად მოახსენა თაკომ. გიგიმ თავი ოდნავ გადახარა. წამით არაფერი უთქვამს. მერე კი ნელა, ზედმეტად მშვიდად წარმოთქვა: _კვირას, დილის ექვს საათზე საკომფერენციო ზარი ჰქონდა… და