ჩემი პირადი მცველი 4

_ ფუუ,გაეთრიე…_ ხელს კრავს ნიცა. მამაკაცი მხართან მძიმე ხელს გრძნობს. თავს აბრუნებს. _ რა გინდა?_ აგდებით ეკითხება. _ ხელი გაუშვი._ მკაცრად ჟღერს ალექსანდრეს ხმა.ნაცნობი ხმის გაგონებაზე ნიცა თავს აბრუნებს. _ მომაგენი ბონდ?_ იღიმის.

გატეხილი გულები (3 თავი)

ისეთ ადგილას დავსხედით ხალხისგან მოშორებით რაც ძალიან მომეწონა რადგან არ მომწონს ხალხმრავალი ადგილები ჩვენს წინ მხოლოდ ერთი მაგიდა იდგა და აშკარად ისიც ვიღაცას ჰქონდა დაჯავშნილი რადგან უკვე გამზადებული იყო ყველაფერი. გიორგი ისე კარგად მექცეოდა ცოტა

ჩემპიონი (ნაწილი 11)

ირაკლის მხოლოდ რამდენიმე წამი დასჭირდა ყველაფრის გასააზრებლად. წინ, ცეცხლის ალებში გახვეული შენობისკენ გაშტერებული კობა იდგა, მისი ხმა უკვე აღარ ჰგავდა ადამიანურს, ეს იყო განწირული მამის ღრიალი.. ამ მომენტში ირაკლის წინაშე იდგა მისი ყველაზე დიდი

ალისფერი_თავი 2

ცხოვრება იდუმალია. არასდროს იცი რა მოხდება. შეიძლება ერთხელაც ისეთ სამყაროში გაიღვიძო სადაც საკუთარ თავს ვერასდროს წარმოიდგენდი. თავიდან ყველაფერი მარტივია. სიყვარულით სავსე ბავშვი იზრდები. ყველაფერს ფერად ფერებში ხედავ. თითქოს ყველაფერი ადვილია.

დაუმთავრებელი ისტორია (მეექვსე თავი)

- ვერ დავიჯერებ , რომ ვერ გიცნო, ლენ. - ის ღამე არ მოგშორებია, ჩემთან ერთად დაგტრიალებდა თავს. არ ვიცი ასე, რატომ ღელავდა, მაგრამ გათენებისას აღარც გამოჩენილა, არც მის შემდეგ , აქამდე, ამიტომ ამაზე ყურადრება არც გამიმახვილებია. - ეჭვი დღვანდელ

"კასიანა" (თავი III)

კასიანამ იგრძნო, როგორ აუკანკალდა ხელები. ის აღარ იყო მეამბოხე გოგონა, რომელიც გაქცევას გეგმავდა. ის იყო ქალი, რომელიც პირველად შეეჩეხა თავის ბედისწერას და მიხვდა, რომ ეს ბედისწერა არც ისე საშინელი იყო, როგორც მამამისის აღწერილობაში. შხამიანი შუშა

გატეხილი გულები (თავი 2)

დღეს შაბათი იყო ამიტომაც უნივერსიტეტი არ გვქონდა სახლში ყოფნაც არ გვინდოდა, თან სულ ხომ არ ჩამოდიოდნენ ანი და ლილე მაგრამ კლუბში წასვლა გუშენდელის შემდეგ არცისე კარგი იდეა იქნებოდა, ამიტომ კინოში გადავწყვიტეთ წასვლა გალერია მოლში მივედით ფილმს

ენგურს მიღმა (სრულად)

სიცოცხლისა და სიკვდილის ხაზად გადაიქცა ენგურის ხიდი საქართველოში. თითოეული ნაბიჯი, თითოეული მძიმედ ჩასუნთქული ჰაერი იქცა ისტორიად, რომელიც არასდროს დაივიწყებდა ქართველთა სულისშემძვრელ შემართებას - მათ, ვისაც ასე უმოწყალოდ მოექცნენ და ვისაც ცრემლებით

სისხლის კოდექსი- ნაწილი 2 (სრულად)

ერისთავების ოფისში დილა იმაზე ადრე დაიწყო, ვიდრე მზის სხივები დამიანეს კაბინეტის მძიმე, მუხის კარამდე მიაღწევდა. დამიანე დიდ მაგიდასთან იჯდა, მისი სილუეტი სიგარეტის კვამლში იყო გახვეული. მის წინ დოკუმენტების მთა ეწყო. თეთრი, სუფთა ფურცლები, რომლებიც

ნათელიბნელში - ბონუსთავი

— ნია, ის ელენეა... ჩემი ელენე, — გაბზარული ხმით აღმოხდა კაცს. — რა? დარწმუნებული ხარ? — ჰო, მას ზუსტად ისეთი ნიშანი აქვს ხელზე, როგორიც მე. ეს დედაჩემისგან გამოგვყვა... — ღმერთო, ლუკა! მერე აქ რატომ ხარ? არ უნდა უთხრა, ვინ ხარ?