ძმები (თავი 4)

უკუნით სიბნელეში გადაჭრა გზა ლილუმ და თავისი ბინისკენ წავიდა, თითქოს მთელ სხეულზე გრძნობდა ვიღაცის გამჭოლ მზერას, მაგრამ აკვიატებულ მოლანდებად ჩათვალადა, თითქმის სადარბაზოსთან იყო მისული მშვიდდ ამოსუნთქვა რომ გადაწყვიტა.

ორი შანსი [თავი 1]

თანახმა ხართ გაყვეთ ცოლად ალექსანდრე ჯაფარიძეს? -თანახმა ვარ! -თქვენ თანახმა ხართ ცოლად შეირთოთ ნუცა მაჭავარიანი?__ ახლა ბიჭისკენ შეტრიალდა მღვდელი

სისტემას

ადრე ამბობდნენ იყო მკაცრიო, არ ინდობდაო ართურთს,არც ბავშვს, არც მხეცს ახლა კი განუცდია ევოლუცია, ვითომ შეცავა რამე რევოლუციამ,

იყო,არის და.. (თავი 3)

გონს ძალიან დიდ თეთრ ოთახში მოვედი,არ მესმოდა სად ვიყავი,ვერც იმას ვხვდებოდი რა ხდებოდა ჩემს თავს,არაფერი მეცნობოდა,მხოლოდ ჩემს წინ კედელზე ,დიდი ნაცნობი ნახატი

დაიჭირე წამი {სრულად}

დანამულ ქალაქს ნაცრისფერი მთვარე დანათოდა თავზე და ჩაბნელებულ ქუჩებს შეძლებისდაგვარად ანათებდა. სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ ყველგან არ წვდებოდა მთვარის შუქი. ერთერთ ქუჩაზე,

ინორი!(ლოცვა, ვედრება.)[სრულად]

ეს ისტორია არა ძლიერ ქალზე, რომელსაც ცხოვრებამ ყველაფერი არგუნა. არაა! ეს ისტორია არის სუსტ,ცხოვრებისგან დაჩაგრულ გოგოზე, რომელმაც ვერაფრით გაუძლო ცხოვრების გამოწვევებს. ბევრჯერ წაიქცა, უამრავი შეცდომა დაუშვა. ალბათ მიზეზიც არ ჰქონდა ბედნიერებისთვის

სიზმრების მცველი(4)

კარი დახურა და სიმძიმე იგრძნო,იგრძნო როგორ მოაწვა სისხლი.უნდოდა საკუთარი თავი ეცემა,უნდოდა დატანჯულიყო და ამას ვერ ახერხებდა,ებრალებოდა ალექსანდრე რომელ;იც იმასაც ვერ ახერხებდა თავი მოეთოკა.ესმოდა ანასტასიას ტკივილი და თავს ვერ პატიობდა მის ტანჯვას,

შენი გაშვება!

შენი გაშვება დაძალებულ სუიციდს ჰგავდა და ნაბიჯები, გადადგმული ანუ შენიდან, უკიდეგანო სიმაღლიდან მეძახდა დაბლა, რომ საბოლოოდ წამეშალე ჩემი გზებიდან.

პირობა 10თავი

- დარო დარწმუნებული ხარ? - სავსებით. - გენდობი. - მოსამართლე მობრძანდება. _ ფრხზე დგება ყველა, მოსამართლე თავის

უმისამართო წერილები

54-ე ღამეა სარკმლიდან ერთად ვუმზერთ ღამის ქალაქს. მე შენს წინ ზურგით ვდგავარ. მუცელზე შენი თბილი ხელები შემომხვევია. ჩუმი, რიტმული სუნთქვა ჩემი სიმშვიდის პირდაპირპროპორციულია. მთვარის შუქი სახეზე გვეფინება და ყველა ემოცია სააშკარაოზე გამოაქვს.