ჩემი გაღიმების რენესანსი

თითქოს ძველი წლებიც მომელანდა, გულს რომ ყოველ ღამე მისერავდნენ, შენ ხარ უსასრულო ოცნება და ჩემი გათენების სიფერადე.

სასიკვდილოდ ლამაზი. #3-4

ყველაფერი კარგად არის მე შენთნ ვარ.-არეული მზერით, აწყლიანებული თვალებით უყურებდა მის თავთან ჩამუხლულ დენის და სულ არ უნდოდა გონზე მოსვლა.. -მიყვარხარ პატარავ.! -ყურთან უჩურჩულა დენისმა და იქვე სუსტტად მფეთქავ არტერიაზე მხურვალედ აკოცა.

ბედნიერება წვრილმანებშია (თავი 2)

დავტოვე მისი კაბინეტი და კვლავ ჩემს საკუთარ ჯოჯოხეთში გადავინაცვლე, ვერ ვიჯერებდი რომ აქედან, ამ გისოსებიდან რომელიც უკვე ყველში მიჭერდა და სუნთქვის საშვალებას არ მაძლევნდა თავს დავაღწევდი და ყველას პასუხს მოვთხოვდი, მე აღარ ვიყავი ის ოცდაერთი წლის

ეშმაკი და ანგელოზი

“ჩვენი ამბავი ჯერ კიდევ მაშინ დაიწყო, როდესაც ცა დედამიწასთან ჭიდილში ჩაება, ანდაც მანამ სანამ ეს ყველაფერი საერთოდ იარსებებდა. ჩვენი ერთიანობა დასაბამიდან შეუძლებელი იყო და ახლაც ასეა, მაგრამ უკვე ყველაფერმა დაკარგა აზრი ანგელოზისთვის, ეშმაკის

პირველი და უკანასკნელი 4

გავიღვიძე.ქვემოთ ჩავედი და ნიკუშასთვის ყიყლიყოების კეთება დავიწყე.ნიკუშასთვის? what the hell ნუ არ ვიმჩნევ რომ ნიკუშა ვუწოდე და საქმეს ვაგრძელებ.ჩამოსვლამდე მის ოთახში შევიხედე.ღრმად ეძინა ამიტომ დაბალ ხმაზე სიმღერები ჩავრთე,თან ტანს ვარხევ თან

ჯაშუში.(თავი 3)

-მეტრეველი...-ჩემი გვარი გაიმეორე და ფეხზე წამოდგა. -კობას შვილი ხარ?-მამაჩემის სახელის ხსენებაზე სახეზე ფერი გადამივიდა. უტამ მამაჩემის შესახებ იცოდა. ამ შანსის ხელიდან გაშვებას არ ვაპირებდი და აუცილებლად გავიგებდი რა იცოდა ბატონმა ქალდანმა

ნუ ჩამითრევ ჯოჯოხეთში! (თავი მეორე)

ვგრძნობდი რომ ყველა მე მიყურებდა,შემომხედავდნენ და სიცილით სკდებოდნენ,რამდენიმე ბიჭმა უაზროდაც კი მომაძახა"მაგარი ნაშა ხარო" სკოლაში შევედი და საპირფარეშოში გავედი მეგონა რამე არასწორედ მეცვა ან ვიფიქრე შარვალი ხომ არ გამეხა თქო,როდესაც სარკეში

ძმები (თავი 19)

-ამასთან გვაქვს ფოტოსურათები, რამდენიმე ვიდეოც სადაც მკვლელობებია ასახული, რასაკვირველია თავად ნაგაზი არ კლავს, მაგრამ ცოტა განძრევა დაგვჭირდება რომ ერთმანეთთან დავაკავშიროთ_სიტყვა ჩამოართვა ძმას გაბრიელმა.

პირველი და უკანასკნელი 3

პირველი და უკანასკნელი 3 -ნიკააააა(ვიკივლე) -ნუ კივი ნახე რა კაი თამაშია მოდი დაჯექი ოღონდ ჯერ ლუდი გამოიღე მავივრიდან.შენთვისაც წამოიღე. -არ ხააარ ხო ნორმალური?წინ გადავუდექი და ტელევიზორი გამოვრთე.

საკუთარ თავთან ყველაზე მეტს შენზე ვსაუბრობ

ჩემს გვერდით ძველი მეგობრებიც აღარ არიან, არ მეცინება, ეს ცხოვრება თუა ხუმრობა, ტყუილია, ვინ თქვა ყველაფერი წარმავალია, ჩემი გრძნობაა ერთადერთი უსასრულობა. შმაგი წიკლაური