გულისცემა (სრულად)

ჩვენი კავშირი ყოველგვარ წესებს რომ არღვევდა,ჩვენც ვიცოდით.. რომ გავგრძელდით და ხალხში ერთად გამოვჩნდით,ჯვარს გვაცვეს ლამის.

თუ გაზაფხული მოვა...(თავი 6-7-8)

სახლში რომ მივიდა ჯერ კიდევ იმაზე ფიქრობდა, რაც მაშინ იგრძნო. ჯერ დევდარიანების სახლიდან გამოსვლისას, მერე კი საავადმყოფოს დატოვებისას. გრძნობდა, რომ ვიღაც უყურებდა. ვიღაც ნაცნობი... და ეს მონატრებული მზერა კიდევ დიდხანს უწვავდა კესოს

ჩიხი #2

ქალის მწვანე თვალები სულ ოდნავ გაფართოვდა მოულოდნელობისგან მერე კი ისტერიულად მოედო მის სახეს ბედნიერება-ახლა სადმე მშვიდ კაფეში მინდა ბატონო კაკი, რომელსაც სავარაუდოდ თქვენ არ კადრულობთ. კუთხეში ჯდომა და იქიდან

ნუ ჩამითრევ ჯოჯოხეთში (თავი პირველი)

ამიტომ გავხსენი საიტი რაღაც ონლაინ ჩათი იყო,პარამეტრები დავაყენე რაც უმარტივესი იყო ვარ გოგო და ვეძებ ბიჭს სხვა არაფერი არ ჭირდებოდა რეგისტრაციას თუ არ ჩავთვლით,მეტსახელზე ბევრი არც მიფიქრია და „ბებსი„ დავაწერე

უხილავი გრძნობები (2)

გინდა გავისეირნოთ?- უცბათ შესთავაზა ალექსანდრემ გოგონას, - უბრალოდ გავისეირნებთ, ნუ გეშინია არ შეგჭამ, -მანიკას დაბნეულ მზერაზე ჩაეცინა. რაღაც აქამდე არარსებულ გრძნობებს იწვევდა მასში ეს პატარა გოგონა.

შემდეგ...(12)

ჰოო...ანუ ახალი მეზობელი, თავი გავაქნიე ჩემ ხელებში მოქცეულ გასაღებს დავხედე და ფანჯრისკენ გამექცა მზერა საიდანაც მშვენივრად დავინახე როგორ ჩაჯდა დემნა თავის მანქანაში.

სიჩუმის სიბნელე (9)

საკუთარ ცხოვრებას ბარტერად ვუცვლიდი მისი კომპანიის მთლიან წილში,იმ სიტყვებს თავში ვატრიალებ „ლევანს მე დავარწმუნებ,მთავარია შენ დამთანხმდე,მან მაინც არ იცის რა მოუხერხოს თავის ცხოვრებას და ამაზე დავითანხმებ,მთავარია შენ დაფიქრდე და გადაწყვიტო!“...

სიყვარულით მოგებული ბრძოლა(თავი 4)

თვალებს ძლივს ვახელ,ვგრძნობ როგორ მტკივა ყველა ძვალი,ყველა კუნთი.თავბრუ მესხმის.გამომშრალ ტუჩებს ძლივს-ძლივობით ვაცალკევებ და დათას სახელს ვამბობ.ისიც მაშნვე დგება და ექიმს უძახის.ისიც მალევე შემოდის.თვალებზე ფანარს მანათებს.ფეხებზე პატარა ჩაქუჩს

თუ გაზაფხული მოვა...(თავი 3-4-5)

არ იცოდა რას აკეთებდა დათა იმ ღამით. არ იცოდა როგორ ერთობოდნენ თეო, ნისიმე და გაბო ისე, რომ მათი არყოფნა არ შეუმჩნევიათ. ერთადერთი, რაც სახლში მისვლისას გააკეთა, თორნიკესთან დარეკვა იყო, მერე კი მისი თხოვნა თუ ბრძანება შეასრულა-დაძინება სცადა. და

პატარა საქართველოს დიდი თბილისი თავი1

- იმედია არავინ მიწყენს თუ თაიგულს ჯერ ჩემ მშვენიერ ქალბატონს მივართმევ - ღიმილით დაიძრა მაგიდასთან მჯდარი თვალებ აწყლიანებული ქალისკენ - დედა