დათო გვარამია - სიყვარული

უკვე ოთხმოცი წლის ვარ, ჯერ კიდევ არაფერი გამეგება ამ ყველაფრისა,არაფერი გამეგება ამ ცხოვრების და ვერაფერსაც ვეღარ ვხვდები უკვე,მთელი ცხოვრება სიყვარულს შევალიე მაგრამ არაფერ არ გამოვიდა,დღესაც ვერვხვდები რა არის სიყვარულ,დღესაც ვერ ვიაზრებ როგორ

ზუსტად ისაა რასაც ველოდი (2)

საკმაოდ სულელურად მიმაჩნდა ის აზრი რომ მე ამ გოგოს კუდი ვიყავი დღეიდან, თუმცა არა დიდი ხნით, მხოლოდ ის მინდა რომ დედას მოეჩვენოს რომ გამოვსწორდი, ამაში კი ეს ქალბატონი დამეხმარება, სურვილიც არ მაქვს ახლა მასთან ერთად სადღაც წასვლა,

სიყვარული უსიყვარულოდ {9}

_სულ ცოტაც და ყველაფერი დალაგდება... _ ჩაეხუტა და თითები თმაში შეუცურა _მომიყევი როგორია... მომიყევი მისი ამბავი _მამას ჰყვარებია ... ის მოუკლავთ ჯერ კიდევ ჩვენს დაბადებამდე საუბარი დაიწყო და ის ღამეც თავზე დაათენდათ. მარიამი უსმენდა და შემდეგ

ახვლედიანი და ჯაში (თავი2)

ცხოვრება მოულოდნელობებითაა სავსე, არვიცით როდის რა გველის. ზოგჯერ ის გვიყვარდება ვინც არუნდა შეგვიყვარდეს, მაგრამ გულს ვერ ვუბრძანებთ. ზოგჯერ, ჩვენც კი ვერ ვიგებთ როგორ გვიყვარდება, უცბად წამებში ხდება ეს ყველაფერი.

ისე წავალ მე ამ ქვეყნიდან

ვეთაყვანები მე ამ სიცოცხლეს რადგან სხვა მეტის არ გამაჩნია, და სიყვარულის ლამაზმა ფერმა მგონი მე სიკვდილს გადამაჩვია.

გრანდოტელი (1)

პიტნის ჩაით გაცხელებულ ფლამინგოების ნახატებიან ჭიქაზე მჭიდროდ მაქვს თითები შემოხვეული. ვცდილობ, გავალღო გათოშილი ნაწილები, თან ფანჯარაში უაზროდ ვიყურები. ისევ წვიმს. არადა არ წყდება. ვაკვირდები ანცი წვეთები როგორი სიმძიმით ვარდება განათებულ ტრასაზე

საუკუნო სიყვარული.თავი 10.

-გაფრთხილებ,სესილის და პატარას რომ შეეხო არც კი დავფიქრდები ისე გამოგასალმებ სიცოცხლეს,მაგრამ არა,ეს ბედნიერი სიკვდილი იქნება შენთვის,უმჯობესია ყველა შენი ბინძური საქმის ის სქელი საქაღალდე გადავცე მართლ-მსაჯულებას რომლებიც სამუდამოდ წაგართმევენ

ჩემი გახდები (1)

გამარჯობათ ეს მე ვარ ჭავჭავაძეების საამაყო ქალიშვილი. ჩემი ოჯახის შესახებ საქართველოში ყველამ ყველაფერი იცის,შესაბამისად ჟურნალისტები ცდილობენ გაარკვიონ როდის დავდივართ საირფარეშოში,რომელი ხელსახოცით ვიწმენდთ პირს და რომელ საპონს

მტერმა სიყვარული მასწავლა 2 თავი

გაოგნებული და შოკირებული ლუსინდრა 3სართულზე გაემართა. ისევ ისე....ყველგან დაცვა????ვერ ხვდებოდა პატარა გოგონა რა ხდებოდა...უბრალოდ იმდენად დამაბნეველი იყო ყველაფერი რომ თავგზა ებნებოდა ადამიანს.

აღიარება

დავთმე ყველაფერი რაც გამაჩნდა,სულიერად გავღატაკდი და გადავეშვი უფსკრულში საიდანაც ამოსვლა მიძნელდება. ნეტავ დრო ბრუნდებოდეს,ნეტავ ჩერდებოდეს,ნეტავ შემეძლოს გავათავისუფლო ჩემი სული ჩემივე ტყვრბისაგან და მივცე თავისუფლება,რახანია ბნელა,რახანია რაც