ტირანის მახეში #5 (+18)

-მსგავს შეცდომას კიდევ დაუშვებ და სამსახურს დაემშვიდობე,გასაგებია?!!! ლაპარაკი ყვირილში გადასდის, ცხოველივით ღრიალებს და მუშტებად კრავს ხელებს, თვალები ცრემლებით მევსება, ჩემთვის

იღბლიანი შეცდომა (თავი მეთვრამეტე)

სანდროსა და ჩემი ოჯახის წევრების შეხვედრის შემდეგ, მეგონა, ღელვა დასრულდებოდა და ჩვეული ტემპით გაგრძელდებოდა ყველაფერი, თუმცა ქორწილის მოახლოებულმა თარიღმა ყველა გეგმა თავდაყირა დამიყენა

ქეთი გაბინაშვილი - ზარდახშის ბალერინა

ჩემოდნებზე შემომსხდარი თაობა ქვეყანას სტოვებს. მიდიან, აზრი არ აქვს საით, მთავარია, საქართველოდან რაც შეიძლება შორს იყვნენ.

დამოკიდებულებიდან, დამოკიდებულებამდე (თავი3)

მხოლოდ სალომეს გახშირებული სუნთქვა ისმოდა მთელს ოთახში. ყველა გაშეშდა უამრავი თვალი აკვირდებოდა სალომეს თუ რას მოიმოქმედებდა, მასში კი მხოლოდ ეს წამიერი სიფიცხე არსებობდა რომელმაც

სამი მიზეზი (2 თავი)

-გმადლობთ, სამუშაო დღეებში არ ვსვამთ_თამარმა გასცა პასუხი და დახურული მენიუ მიაწოდა თავზე დამდგარ კაცს. მათი მაგიდიდან მხოლოდ დანა-ჩანგლის ხმა ისმოდა, ზოგჯერ იტყოდნენ რამდენიმე წინადადებას

პაპასკირი და ბაბუციძე 25

სიმართლე კი მხოლოდ ერთი იყო იმ საღამოს ერთი ახალგაზრდა კაცის მზე სამუდამოდ ჩავიდა და რამდნეიმესი კი ალბათ გისოსებს დიდი ხნით ამოეფარა.

განსხვავებული სამეგობრო (საცდელი)

ყველაფერი 5 წლის წინ დაიწყო, ჯერ კიდევ მაშინ, როცა მეორე კურსზე ვიყავი. უნივერისტეტიდან ზემოთხსენებულ თაია აფციაურთან ერთად მოვდიოდი. ჩემს ეზოში წლების მანძილზე გამაგრებულ ბირჟას მობეზრებულებმა ჩავუარეთ და სადარბაზოში შევედით.

ჩვილის სუნი აქვთ ცოცხლად მოკლულ დედის საწოლებს

შეგიმჩნევიათ შვილმკვდარ დედებს როგორ გავყურებ,თითქოს მეც მათი ნაბოლარა ქალიშვილი ვარ.ღმერთო დედობის სასწაული თუკი არგუნე,მაშინ ყოველღამ საფლავებზე რატომ მიდიან.სევდა რატომ აქვთ მუდამ

უსიტყვოდ ნათქვამი (სრულად)

სიყვარულს იმიტომ გაურბიან, რომ შემდგომი ურთიერთობის და თანაცხოვრების პერიოდში მოსახდენ უსიამოვნებებს, გულისტკენასა და იმედგაცრუებას თავს არიდებენ, არ "აფუჭებენ" სიყვარულს ყოველდღიური რუტინით

სამი მიზეზი (1 თავი)

გამეტებით ეხეთქებოდნენ წვიმის წვეთები ფანჯრის მინებს და თორნიკეს ძილს უფრთხოდნენ, ერთი საათის წინ მორჩა თამართან საუბარს და ჯერ კიდევ ლოგინში ბრუნავდა. უკვე წამოდგომას აპირებდა ოთახის კარი დედამ