კალათბურთელები (ნაწილი 6)

თიკა სახლში მარტოა, მოკლე, შავი, ნაჭრის შორტი ამოეცვა თეთრ და გრძელ ფეზებზე, (უბრალოდ არ მესმის ესგოგო მოდელი რატოარააა, მარა ზარმაცი რო დაიბადები) თიკაა სიგიჟეები და პოზიტიურება ყველას დაავიწყდა, ხშირად ხმასაც არ იღებდა, აივანზე გასულიყო, ფეხები

სამი მიზეზი (19 თავი)

-გადასარევია, ახალი გეგმა მაქვს და სანდო ხალხი მჭირდებოდა. უკეთესი სათვალთვალო სქემა მოვიფიქრე, დაახლოებით ათამდე მანქანა უკვე მოვიძიე, დაჯექით და ყველაფერს აგიხსნით.

ნუ ღელავ, ხვალ მზე იქნება... (ნაწილი 4)

მუშაობაში დღეები ძალიან სწრფად გადის, დღე დაწყებული არ გგონია, უკვე დამთავრებულია, ორშაბათი გგონია გუშინ თუ იყო და უკვე პარასკევია, თვე თვეს ისე უცებ ანაცვლებს, არა რაა დრო დაჩქარებილია აშკარად. დღე არ გავიდოდა შეგრძნება უწონადობის, თითქოს ბუმბული

წამის მეასედში შემიყვარდი.... (თავი მერვე)

-არაა დაუჯერებელია, ვერვიჯერებ სანნნ 2კაციანი საგზური ბარსელონაში და ორი ბილეთი ბარსას მატჩზე დასასწრებად დაბადებისდღეზე მართლა მემაჩუქე?? -დაიჯერე ჩემო ლამაზმანო დაიჯერე, ეს სიმართლეა, დაგავიწყდა 2 წუთის წინ რაგითხარი? კარგი გაგახსენებ"გისურვებ

კვალი

მინდა დავბრუნდე იქ, ბავშვიბაში და ის ლაღი, უდარდელი ბავშვობა შევიქმნა რომელზეც დღესაც ასე ძლიერ ვოცნებობ. თითქოს ჩემში დღესაც არის იმ პატარა უსუსური გოგონას აჩრდილი რომელიც ესე ოცნებობდა ბედნიერებაზე, და სწორედ ეს აჩრდილი არ მაძლევს დღეს საშვალებას

ტირანის მახეში #14 (+18)

ეკრანს მიღმა მომცინარ შაგვრემან ქალს უყურებს მამაკაცი და ტუჩის კუთხეებში ეღიმება სევდიანად,ტკივილი თვალებში ულივლივებს და ცრემლიც კი აღწევს შეუმჩნევლად,აწითლებულ თვალებს რამოდენიმეჯერ ისრესს,მაგიდისკენ იხრება იდაყვებით დაყრდნობილი და ლეპტოპის ეკრანს

ასე მგონია

ერთხელ გნახე და უკვე მიყვარხარ ასე მგონია ასეთი გრძნობა გულში არასდროს ჯერ არ მქონია უხმოდ უსიტყვოდ გიყურებდი თხუთმეტი წუთი შენი თვალები მე დავიპყარი მაგრამ შენ დუმდი

დედამიწისხელა თვალება გოგო (სრულად)

პრინციპში შეიძლება ითქვას რომ მათ ურთიერთობას სულაც არ ჰქონია უცნაური დასაწყისი, უფრო მეტიც, ჩვეულებრივი ბანალური ისტორიაა: გაცნობა რეპეტიტორთან, თითქმის ერთ წლიანი რუტინა, მეცადინეობა, ხუმრობა, ერთად გავლილი სახლამდე მისასვლელი გზა და

გიჟი ხარ და მეც გამაგიჟე... (თავი 3)

ჩემს კაბინეტში შევედი და ერთი საყვარელი გოგოც შემომყვა... -გამარჯობა ქალბატონო... -ტასო... -დიახ ქალბატოო ტასო... მოდით ყველაფერს აგიხნით... -დიახ რათქმაუნდა...

წარსულის ნაშთი თავი პირველი

-არსადაც არ წავალ დედას ვეტყვი იცოდეთ,-გავკივი ბოლო ხმაზე. ნეტა რისი იმედი მაქვს დედა მამასავით კი არ მომისმენს და უნივერსიტეტის უფროსობას თვალებს დაუბრიალებს მე მომექცევა ეგრე.