მარადიული გრძნობა

ნინა ბეჯითი მოსწავლე იყო სკოლაში, ყველაფერს აკეთებდა მისი მომავლისთვის, მას ყავდა ისთვის საყვარელი ადამნიანი რომელიც დაიღუპა, მისი სიკვდილის მერე კი ყველასთან ცდილობს ურთიერთობა არ დაიწყოს, რადგან

ნუ მეთამაშები.! (თავი 8)

მეორე დღეს დილით გეგამ და კრიტიმ გამომიარეს.-აბა როგორ ხართ.-მანქანის კარები დავკეტე და ღიმილით ვკითხე.-ოჰო ვიღაცას გუშინ კარგი ღამე ქონდა.-სიცილით გამომხედა გეგამ.-დებილო-მხარზე ხელი დავარტყი.

ტყუპები

ბავშვობის მოგონებებიდან, ამდენი წლის შემდეგაც კი ამ ფრაგმენტს ყოველთვის დიდი სიყვარულით ვიხსენებ და თითოეულ წამს სათუთად ვუფრთხილდები. შემოდგომის მიწურულს, როცა მთელი სოფლის მოსავალი

ჩემი გონება!

-ვიცი მთვრალი ვარ,-მგონი გავგიჟდი,-რა მწუხარეა ჩემი ოცნება,-ქრიან ოცნების თეთრი ნავებიც,-უკან მიყვება ჩემი გონებაც.-ქარი-ქარია მე კიდევ მე ვარ,-თითქოს ერთია ეს მზე და მიწაც.-რა ვქნა? სიცოცხლე თუ მიხარია,

დანაღმული ( მესამე ნაწილი )

დაახლოებით სამი უგრძესი კვირა იყო გასული იმ დღიდან,როცა იმ ძველებურ ხიდზე ფეხი დავადგი და ამ დროის მანძილზე სავსებით სრულყოფილად გავაცნობიერე,რომ ბიჭი,რომელმაც საკუთარი სიტყვებით

ღარიბი ბიჭი (თავი1)

მაიკი რომელიც არის 14 წლის დედასთან და მამასთან ერთად საცხოვრებელს იცვლის და გადადის ქალაქიდან მოშორებულ სოფელში, სადაც ბავშვები ნაკლებია, სკოლაში წასასვლელად მას დიდი მანძილის გავლა უწევს,

უნებლიე შეცდომა (9 თავი)

-რას მეკითხები ნათი, მოდი_მაცდური ღიმილით შეიპატიჟა გოგიმ და თავად მიკეტა კარები. დამპალი, ვითომ მე მყავდეს სახლში ქმარი და აქეთ ამას ვკერავდე, მე შენ გიჩვენებ უსირცხვილოვ_გამწარებული

მდიდარი'ც ადამიანია (თავი 2)

ქალაქიდან წამოსვლის შემდეგ, ყოველ დღიური საუბრები იშვიათად მქონდა გარშემო მყოფებთან, რაც ცოტა არ იყოს მოსაწყენს ხდიდა ცხოვრებას. სამაგიეროდ, ჩემს ძველებურ საწერ მაგიდას დავუმეგობრდი.

თავისუფლების ძიებაში

სიყვარულის ისტორია ბევრი არსებობს. ყველა განსხვავებული და ლამაზია, ზოგჯერ უბედურიც. საინტერესოა, ამ ისტორიას როგორი სახე შეექმნება, რადგან პროტაგონისტები არ გვანან ყველას.

3 ლ'ექსპრომტი

მე მეშინია მარტო დარჩენის,ხალხში გარევა მაშინებს მეტად,ეჰ, ჩემი თავი ძნელად სარჩენი და თავი ჩემი დადიან ერთად.როგორ მიყვარდა როცა მღეროდი,და მერე მორცხვად მზეს რომ დახრიდი,და მე ყვავილის ერთი ღეროსთვის