უნდა ირწმუნო (1)

-ნიკა მართალია,ეს ჩემი მეგობარია ქეთო-გააცნო ჩემი თავი მარიტამ და ბედნიერმა გამიღიმა,როგორც იქნა შეგახვედრეთ ერთმანეთსო.-სასიამოვნოა-ისეთი ტონით თქვა,რომ აშკარა იყო,მხოლოდ ზრდილობის გამო ამბობდა

ფოლადის ფრთები

"მე ეს სამყარო გაჩენიდან უმად გავსინჯე, მშურს იმედების როცა უნდათ მაშინ კვდებიან, ჩემი ცხოვრება როგორც გინდა ისე გასინჯე... ასეც და ისეც - ფიქრები და ოცნებებია."

*სისხლიანი პაემანი* (თავი 30)

- წავალ..წავალ.. თითები ყბის ძვალზე გადაუტარა და ყელის მიმართულებით ჩაასრიალა. - დროებით,საყვარელო. კოცნის იმიტაცია გააკეთა,თვალი ჩაუკრა და კარი თავისივე ხელით გაიხურა,ქალის ღრიალი კი კიბეებზე ესმოდა.

მე გაზაფხულთან ერთად წავალ (სრულად)

-უნდა გამიშვა,- იძახის უცებ დაჩი,- მეც გაზაფხულთან ერთად წავალ,- ამატებს უცებ. ტორი კრთება და უყურებს ბიჭს, რომელიც მას მზერას არ აშორებს. წვიმა წყდება, მაგრამ უსიამოვნო შეგრძნებას და წინათგრძნობას ტოვებს გოგონას გულში.

უნებლიე შეცდომა (13 თავი)

-ჩვენთან მოდი გოგი_მოგუდულად გაცა დაჩიმ პასუხი და უძლურებისგან სკამზე უღონოდ დაეშვა გოგი, იცოდა დაჩის ეს ხმა რას მოასწავებდა. -დაჩი...

ყველაფერს ვიხსენებ 8

-ამან შეიძლება გადაგარჩინოს, გგონია აქ დავტოვებ?-ხელში შეათამაშა საქაღალდე და ისე მიუახლოვდა სუნთქვა დაეფინა სახეზე. თვალებში უყურებდა ევა და თითქოს სადღაც ქრებოდა ქარიშხლები. სიმშვიდე ჟრუანტელად იღვრებოდა სხეულში.

მე გიჟი არ ვარ! [სრულად]

ხანდახან როგორ გტკივა, როგორ გეშინია...გინდა დახატო, დაწერო ან თქვა. მაგრამ როცა ამ ყვეალფრის სიტყვად გადაქცევას ცდილობ ხვდები, რომ სისულელეა... არცერთი, სიტყვა ახლოსაც არ არის იმასთან, რასაც გრძნობ... ამიტომ მე ყოველთვი სიჩუმეს ვირჩევ...იქ

სიბნელე (თავი 3)

დარბაზში ხუთი ბიჭი შემოდის, აღნაგობით თუ ვიმსჯელებთ მივხვდებით რომ, ვარჯიშს დიდ დროს უთმობენ, აქედან ერთ- ერთი ძალიან მაღალია, იმდენად რომ დანარჩენ ოთხს, მთლიანად ჩრდილავს, თუმცა არც მათ აკლიათ სიმაღლე...

ელინი (სრულად)

სტიგ ლარსონის „გოგონა დრაკონის ტატუთი“ ბოლო ფურცელიც წაიკითხა, წიგნი დახურა, თვალები დახუჭა და ცოტა ხნით გონებაში ისევ წიგნში მომხდარ სიუჟეტებს, გამოძიების დეტალებს და მთავარ ფრაზებს აანალიზებდა.

სურვილი

უცბად  დიდი ბურრთულა ყელში გამეჩხირა და სუნთქვას მიკავებდა ძლიერ ვექაჩებოდი თავს ვადებდი, ის კი გაშეშებული ცდილობდა ჩემს ტკივილს აყოლოდა და გაეზიარებინა.