სხვისი შვილები (II)

უჩვეულოდ სასიამოვნო სუნმა გააღვიძა. თვალების გახელისთანავე დემეტრე დაინახა, რომელიც უშედეგოდ ცდილობდა გაჯიუტებული ალექსანდრე ანას სიახლოვიდან მოეშორებინა, ის კი გამწარებული მიბობღავდა საწოლის ბოლოდან ანასკენ და რამდენჯერაც მამა უკან დააბრუნებდა

არარსებულის არსებობა [ სრულად ]

-დაიკო გარეთ წვიმს -მითხრა პატარამ, მე უბრალოდ გავუღიმე და თავი დავუქნიე -იცი რა? შეგიძლია ფანჯრიდან გაიპარო -მითხრა მან რამაც ძალიან გამაკვირვა -გავიპარო? -კი გაიპარო, რომ გავალ კარი ჩაკეტე და მე დედას ვეტყვი, რომ ძალიან გეწყინა და დილამდე

როგორ შემიყვარდა კრიმინალი VIII თავი (ნაწილი II)

-სად მივდივართ?- უკვე მესამედ იკითხა ნიამ და მოუთმენლად გადახედა საჭესთან მჯდარ მეტრეველს - ხომ გითხრი.. სურპრიზია - მეთქი! -გაუცინა გიორგიმ, ისე რომ საჭისთვის თვალი არ მოუშორებია

გადატრიალება (მე სიყვარულის არ მჯერა) /სრულად/

და კიდევ უფრო ამაღელვებელია, ამ დროს მოუბარმა თავად ჩაგხედოს თვალებში და იგრძნოს შენი გამჭოლი მზერა, მიხვდეს, რომ იქ, იმ ოთახში, ის მარტო არ არის. და სულაც, ის იმ ოთახში არ არის. ყველაზე აღმატებულია, უცხო ადამიანებში ამ ვნების სრულად გაზიარება და

შენ და ღრუბლები

ღრუბლები შეიკრა გაყინულ ცაზე! მე კი კვლავ დავდექი გრძნობათა მთაზე. იქ, სადაც არავინ, არავინ სცოდავს. იქ, სადაც სულ ყველა ჩემსავით ბოდავს. ვიცი ვერ შეგხვდები ცხოვრების გზაზე, მე მაინც ვიფიქრებ შენს გულის ხმაზე. ჩემს გულში არის ეს დიდი ბზარი, ეს მარტო

გიჟური დღეები (თავი 18)

-დედას გეფიცები! -დავიწყე გაღეზიანებული ხმით. -პისტოლეტითაც, რომ დამემუქრო, მე ამას აღარ შევჭამ! სულ ფეხებზე რა მითხრა ექიმმა! - მე, რომ არ ვყოფილიყავი „მე“, ალბათ შემეშინდებოდა ამ ხმის და სავარაუდოდ სანდროსაც შეეშინდებოდა სანდრო, რომ არ იყოს.

როცა ცალმხრივად გიყვარს

როცა ცალმხრივად გიყვარს ზეცას ეცვლება ფერი გული გტკიოდეს, თუნდაც ისევ მის ნახვას ელი

ნუ მეთამაშები.! (თავი 13)

-ვერ დავიცავი..!-დაჭრილი დათვივით დაიღრიალა. -ვერ დავიაცავი ამის დედაც.. ჩემი პატარა..-აცრემლებული თვალებით კედელთან ჩაიკეცა. მთასავით კაცი კუთხეში სევდისგან დაპატარევებულიყო. ცხოვრებაში რომ არავისი და არაფრის შეშინებია, ახლა ერთმა პატარა ნაზმა

50 ცხოვრებისეული ფრაზა ევრიპიდეს ტრაგედიებიდან

მრისხანე ბრბოს მძვინვარებას თავს ვერ დააღწევ, ის ხანძარია, ვერ ჩააქრობ, და თუ დაუთმობ, თუკი სიმშვიდით გადაიტან მის მძვინვარებას, ოდეს დაცხრება, მაშინ უნდა იხელთო დრო და მიიღებ კიდეც, რასაც ითხოვ.

მე არ დამისრულებია...(XIX თავი)

-მომატყუე ხომ? -სასიკეთო საქმისთვის._გაიცინა და მაგიდამდე მიმიყვანა. სანამ დავსხდებოდით ვარდისფერი ვარდების დიდი თაიგული მომიტანა და ლოყაზე მაკოცა. მაგიდას მივუსხედით, ბევრი ვისაუბრეთ, ცოტა ღვინოც დავლიეთ და ბოლოს ნელი მუსიკის ფონზე დავიწყეთ ცეკვა.