გაზაფხულის წვიმა (ნაწილი 14)

-მორჩა?-გულუბრყვილოდ ვიკითხე და საკუთარი ხმა ყურებში მძაფრად და უსიამოვნოდ ჩამესმა. პასუხის მოლოდინში თითოეული პულსის ცემა ყურში გუგუნივით ჩამესმოდა, მიუხედავად იმისა, რომ წინასწარ ვიცოდი,

მომავალი ბედნიერება {5 თავი}

ყველანაირმა გრძნობამ ერთიანად დამიარა ჟრუანტელივით. ნაწილობრივ მიხაროდა და ნაწილობრივ არა. ეს იმიტომ რომ მეთვითონაც არ ვიცოდი, მსურდა თუ არა ალექსის ნახვა. როგორც კი ნენემ დაასრულა საუბარი

სუროგატი დედა.თავი 1

-შენ რომ გხედავ,უფრო მეტიც რომ მეხები ჩემი თავი მეზიზღება და ისეთი შეგრძნება მაქვს,მინდა ჩემს გარშემო ყველაფერი დავლეწო,ასევე შენც მიგაყოლო იმ დამსხვრეულ ნივთებს, ან შენი ხელები დავამტვრიო

შავი ანგელოზი 5

ჯერ ვერ ვიაზრებ რა მითხრა და კვლავ მის სურნელში და სითბოში ვარ დაკარგული...მაგრამ უცბად,გაგას ბოლო სიტყვებს ვაფიქსირებ და ტვინში წითელი მენთება... გაცეცხლებული ვუყურებ და ვეუბნევი:

მდუმარე სასტუმრო - გოგონა არსაიდან ( თავი 1)

არავის ეგონა, თუ მეთიუ ოდესმე დაქორწინდებოდა. უფრო მეტიც, – შეყვარებულთან ერთად ის არავის დაუნახავს… ყველა შეგუებული იყო მის უცნაურობებს და მისი სიმარტოვე არავის უკვირდა.ხომ იცით, პატარა

ვინუჟდენში დაქორწინებულები 9

ალექსმა აუზს შემოუარა და მის მეორე მხარეს მდგარი ხის სახლისკენ გამიძღვა. -ეს მოკრძალებული ქოხი ჩემი საცხოვრებელია-მითხრა მან ცალმხრივი ღიმილით. ქოხიო? ამ სილამაზეს ქოხი უწოდა? -კი მაგრამ... აქ რატომ

ყოველი ოცდამეერთე

...მიყრუებულში აღმოვჩნდი. მივიხედ-მოვიხედე, მხოლოდ მშრალ და ხრიოკ მიწას ვხედავდი. იმდენად უსიცოცხლო იყო იქაურობა, რომ თავი სხვა პლანეტაზე მეგონა. არც მცენარეები, არც ფრინველები, მხოლოდ

ღამის აჩრდილი (6თავი)

-მოვიფიქრე,ვიცი რასაც ვიზამ.ამის შემდეგ კი ის სულელი გზაზე აღარ გადამეღობება-ერთი გადაიკისკისა და ექომ მისი ხმა უფრო შიშისმომგვრელი გახადა.სულ არ ფიქრობდა ლინდა იმ შედეგზე რომსლიც მის გადაწყვეტილებას

ჩემს იქით გზა აღარ გაქვს (თავი პირველი) საცდელი

- ეს კი ზვიადის შვილი დემეტრეა - ოჰოო, როგორი სიმპატიური ყოფილა ავალიანების მემკვიდრე, ეხლა ვხვდები, რატომ ემზადებოდა ესე ძალიან თიკო, როგორ უხდებოდა ეს თეთრი პერანგი და მუქი ლურჯი პიჯაკი,

ამოუცნობი ზარი (სრულად)

რა უნდა დაასრულო?! ჩაეცინა არღვლიანს –დემეტრე არ მინდა სენტიმენტალური დიალოგი! როცა მიხვდა ამირეჯიბი რომ გრძნობები სძლევდა, მაშინვე მოკლედ მოუჭრა, წამოდგა, პატარა ტუმბოსთან მივიდა, უჯრა გამოაღო, პატარა ყუთი ამოიღო და დემეტრეს გაუწოდა