ჩემთვის დაბადებული (სრულად)

ჯერ კიდევ 13 წლის პატარა გოგო ვიყავი,მეგობარმა დაბადების დღეზე დამპატიჟა. უამრავი ადამიანი ჰყოლია მიწვეული,მეც ჩემი საუკეთესო მეგობრის, გვანცას გვერდით დავჯექი. თავიდანვე ვგრძნობდი ვიღაცის დაჟინებულ მზერას.გახედვა მერიდებოდა,საკმაოდ მორცხვი ბავშვი

გულს ვერ უბრძანებ (4)

თვითმფრინავი თბილისის აეროპორტში დაეშვა. გოგონამ, როდესაც ფეხი მიწაზე დადგა შეკრთა და კანკალმა აიტანა. ერთხანს ადგილიდან ვერ იძროდა, მაგრამ დამიანეს შეხებამ გამოაფხიზლა. ბავშვს ხელი ჩასჭიდა და გასასვლელისკენ წავიდა. კიდურებს ძლივს იმორჩილებდა, თუმცა

მწვანეთვალება დემონი ნაწილი მეორე, 7თავი

სპეცრაზმა ალყა შემოარტყ და მანქანას და იქაურობას გაარიდეს.სასწრაფოც ადგილზე იყო ამიტომ,დაკავებულებს ადგილზე აღმოუჩინეს პირველადი დახმარება მერე კი საავადმყოფოში გადაიყვანეს და დაცვა მიუჩინეს სანამ მათ დაკითხვას შეძლებდნენ. -გონს რომ მოვლენ ყურებით

ჯოჯოხეთი (სრულად)

-ნიკა ხომ არ გინახავთ?- დილაადრიან გამოსულ მეზობელს გადაეღობა თმაგაწეწილი,უძინარი თვალებით. -ნიკა?-ხმა ჩაუწყა.-არა,არ მინახავს..-ისევ მოატყუა,უკვე მერამდენედ.. -სად წავიდა ასე ადრიანად..იქნებ მიმატოვა?-სახეაშლილი ჩააფრინდა მკლავებში ასაკოვან ქალს..

ძველი "მე" წინა წელს რაჭაში დავტოვე (საცდელი)

ზამთარში რატომ არ ჩამოხვედი? -გეგა ეს შენი საქმე არ არის და საერთოდ აქ მოსვლას არც ვაპირებდი სხვა მეგობრებთან მივდიოდი, ნამდვილ მეგობრებთან-ვთქვი ირონიულად და ფეხზე წამოვდექი. გზას გავუდექი თუმცა ცრემლები ვერ შევიკავე, თავისთვის წამომივიდა

არაფერი,უბრალოდ ყველაფერი (21 თავი)

სახლში მივედი,შხაპი მივიღე და მოვწესრიგდი,უკვე შვიდი საათი ხდებოდა,ვიფიქრე დავიძინებდი,მაგრამ მოტოციკლის ხმა გავიგონე და ეზოში გასულს მერი დავინახე. -აბა,დროზე დაჯექი და წავედით.-სახე გაბრწყინებული მიყურებდა. -მოიცადე,ჯერ ყვავილები არ მიყიდია.

საყვარელი ვენები. II ნაწილი. XIII დღე. ლიზას და დათუნას დიალოგი.

როგორ მოვიგოთ ომი? როდესაც ორი ძველი მეგობარი ერთმანეთს გადაეხვია და დიდი ხნის უნახავი სახეები მონატრებულმა ღიმილმა გაანათა, გაზაფხულის მოსვლის მაუწყებელი ხმები გაისმა და მომწამლავი საწვავით გაჟღენთილ ქალაქს აყვავებული ნუშის ყვავილის სურნელი შეერია.

broken wings #2

"- მამა აქ გააჩერე რა. - ვეუბნები და პირზე ხელს ვიფარებ, გულის რევის შესაჩერებლად. მამას და დედას წვეულებიდან მოვყავდი, სადაც ძალიან ბევრი დავლიე. - არა მა აქ არშეიძლება ცოტახანი მოითმინე რა. - შეწუხებული სახით მეუბნება მამა. - მამა ვერვითმენ,

Après nous le déluge à venir - ჩვენს შემდეგ თუნდაც წარღვნა მოსულა.

ნოემბრის მიწურულს, საღამოს 10 საათისთვის, როდესაც გარეთ იმდენად ცივა ერთი-ორი ადამიანი თუ გამოჩნდება, ისიც თავიდან-ფეხებამდე შეფუთნული, ქუჩაში მოსეირნობს ბიჭი მხოლოდ და მხოლოდ გრძელმკლავიანი მაისურითა და ჟაკეტით შემოსილი. ყურსასმენებიდან წამოსული

დაბრუნება (თავი5)

ჩემთან იყო მოსული პროდუქტები მომიტანა,დედაჩემის მოთხოვნით.აივანზე იდგა და იქიდან აკვირდებოდა ჩემს ქცევას.ჯერ ავბლუყუნდი და მერე დავიწყე გათამამებულმა -ჩემი შეყვარებული. გავეჯგიმე წინ, ყავით სავსე ჭიქა გავუწოდე და მერე პუფში ჩავჯექი.ჩაიფხუკუნა და