მე არ დამისრულებია...(XI თავი)

დილით მაღვიძარამ კი არა მობილურის ზარმა გამაღვიძა, ვინც არ უნდა იყოს ჯანდაბაში გავგზავნი, დამაცადოს ჯერ. ნომრისთვის არც დამიხედავს ისე ვუპასუხე. -გისმენთ._ხმაზევე მეტყობოდა სიბრაზე. -ახლა მგონი მძინარე ვულკანი გავაღვიძე და მალე ლავა დამხრუკავს

პროკურორი მაღალ ქუსლებზე (10 თავი)

თავი მისკდება?! სად ვარ? ეს რა სიშავეა? ღმერთო რა დამემართა? -ლეა, ლეა გახსოვარ?-საზარელი ხმა ისმის ოთახში. მწარედ მეცინება -რა დამავიწყებს შენს თავს აბაშიძევ-ფეხზე ვდგები -ქალბატონო ლეა ისევ ისეთი ძლიერი ხარ?!-ვითომ გაოცებულმა შემომხედა

მძიმე გზა(პირველი ნაწილი) მესამე თავი

ჯერ ისევ თავბრუ ეხვეოდა,მაგრამ ტემპერატურა მაღალი აღარ ქონდა.ქვემოთ რამდენიმე ადამიანის ხმამაღალი ლაპარაკი ისმოდა,სალომეს ახსენებდნენ. სოფიას გულმა ცუდი უგრძნო.სასწრაფოდ ხალათი მოიცვა.მსახურები მისაღებ ოთახში შეჯგუფებულიყვნენ.ყველას დამწუხრებული

ჩემი შეცვლის მიზეზი

50 წელი გავიდა მას შემდეგ რაც მე ეს ანგელოზი გავიცანი. უკვე ორმოცდამეათე წელია მისი სიყვარულით ვიტანჯები, ახლაც, ორმოცდაათი წლის შემდეგაც მე ისევ ისე ძალიან მიყვარს ჩემი ერინი, მისი სიყვარულის ცეცხლში ვიწვი, მისგან ბიბლიაღა დამრჩენია, ჩემი ერთადერთი

ჯაშუში მაღალ ქუსლებზე ( ნაწილი ცამეტი )

თვალს ვერ აშორებდა ბავშურ თანანოს. ახლა უფრო გულწფელი, ბავშური და ლამაზი ეჩვენებოდა. სიცილის დროს ლოყაზე ფოსო უჩნდებოდა. თვალები კი განსაკუთრებით უბრწყინავდა. ის ისეთი გულწფელი და ბუნებრივი იყო, უნდოდა მისი ყოფილიყო მთელი ცხოვრების განმავლობაში.

ნუთუ ტერორისტს შეუყვარდა (1)

ანასტასია ანდრიაძე, ცნობილი პოლიციელის , საამაყო და სადიდებელი ბატონი ლევან ანდრიაძის ერთადერთი და განუმეორებელი ქალიშვილი. შერწყმული ტან-ფეხით, გასაოცარი გარეგნობის ქალბატონი გახლდათ იგი. შავი თვალები ერთიანად აციმციმდებოდნენ ხოლმე. ბიჭი თუ გოგო,

იყავი ჩემი საყვარელი [თავი 1]

მოულოდენლად გაჩერდა და საკუთარ თავთან ხმამაღლა დაიწყო საუბარი. დაცვის თანამშრომელმა გაკვირვებულმა გადახედა და წარბები შეჭმუხნა. ნინიამ მორიდებულმა გაუღიმა, თავი ოდნავ დაუქნია და უკან გამოტრიალდა. ბოლო სართულზე რომ ვინმე მანიაკი დახვდეს და რამე

ღამის სტუმარი [3]

როგორ უხდება ღიმილი მეუნარგიას. სულ სხვანაირი ხდება ამ დროს. მაშოსაც გაეღიმა, გულიანად! ბოლოს ასე ზუსტად ორი თვის წინ გაეღიმა, მთელი გულით, მაშინ როცა ჯერ კიდევ სჯეროდა საკუთარი საქმროსი. პატარას ხმამ გამოაფხიზლა ორივე, რომელსაც საქანელა გაუჩერდა

ბავშვობის მტერი?!(სრულად)

დაახლოებით დილის შვიდის საათი იქნებოდა მიას ტელეფონი რეკვით რომ სკდებოდა.გოგობამ თბილი საწოლიდან ხელი გადმოყო და ტელეფონის ეკრანს თითი გადაუსვა,ყურთან მიიტანა და ყურმილის იქით ხმას დაელოდა -მია გღვიძავს? გაისმა გიორგის ხმა და მია გაახსენდა რომ უნდა

მიგდებული "პატარძალი" (11)

ეხლა ეს კაბაა?-დაბღვერილი წუწუნებს ნინა. -აუ შემომაკვდება რა შენი და! ნახე რას დამიმსგავსა საქორწინო კაბა! ქორწილში კი არა ამას ყანაში თუ ჩავიცმევ მარტო!-შუბლშეკრული ვუყურებ ჩემს საქორწინო კაბას რომელზეც ფლომასტერით "ლამაზი" გულია დახატული. ჰო,