სინათლის სხივი წყვდიადში (8)

დილით ადრე გამეღვიძა, არ ვიცოდი რა უნდა გამეკეთებინა ამიტომ ჩემოდნების ამოლაგება დავიწყე, დედაჩემმა იმაზე მეტი ტანსაცმელი გამომიგზავნე ვიდრე მოველოდი, ჩემოდნებს ბოლო აღარ უჩანდა და როგორც იქნა ბოლო ჩემოდაიც ამოვალაგე რომ მოულოდნელად კუთხეში დიდი ხის

წარსული,აწმყო,მომავალი.(4)

-შევთანხმდით,მაგრამ მხოლოდ 2წუთი გაქვს დრო. დიდი წვალების შემდეგ,მაინც შეძლო დივნის სახელურიდან ჩემი ხელის აღება,ხელში აყვანა და მაგიდასთან მიყვანა,თუმცა ეს ყველაფერი სულ რაღაც შვიდ წუთში მოახერხა. -გილოცავ,ჩემი ორი სურვილის შესრულება მოგიწევს…

მონატრება ეხეთქება ძარღვებს...

მონატრება ეხეთქება ძარღვებს... სუნთქვა მიჭიირს უკვე ძვლებშიც მამტვრევს... აღარ ვიცი როგორ მოვერიო დარდებს...

შერეულსისხლა ფსიქოპათი

დამპალი და გახრწნილი გვამების სუნი ირგვლივ ყველაფერს საზიზღარს ხდის. ამას კონტრასტულად ერწყმის ხანძრისგან დამწვარი, რამდენიმე საუკუნის წინ აშენებული და სავარაუდოდ, ერთი კვირის წინ დანგრეული შენობა. დიდებული არქიტექტურს ნიშანი თან წაუღიათ მოკვდავთა

შენი თვალები

შენი თვალები სითბოთი სავსე სულ მუდამ მახსოვს და მენატრება, შენი ღიმილი სიკეთით სავსე მე არასოდეს არ მავიწყდება.

ემა (თავი 2)

"როცა ცხოვრება განსაცდელს მოგივლენს თქვი:ოჰ,როგორ მიყვარს განსაცდელი! სხვა რა დაგრჩენია?" ჩემს ფიქრებსა და ჰენრი როლინსის სიტყვებზე მწარედ გამეცინა,ნეტავ ასე მარტივი იყოს ყველაფერი,ნეტავ მართლაც შემეძლო მეთქვა რომ მიყვარდა განსაცდელი.არსებობენ

მოგონილი რეალობა

აუსრულებელი ოცნების დასაწყისი ჰორიზონტს მიფარებულ ტალღების დანაკლისი ღამესთან დამარცხებულ მზის ჩასვლის საწყისი

უცხო ქალის ცრემლი 10 თავი

ასეთ მძიმე ავადმყოფს, ვერსად ვერ წაიყვანთ.ჯერ წარმოადგინეთ საბუთები,რომ მისი ნათესავი ხართ.აქ ჩართულია მილიცია და საელჩო,მე მათ უნდა შევატყობინო,ამიტომ თქვენი მონაცემები მჭირდება.ხო,შეგიძლიათ მითხრათ რა ჰქვია გოგონას?ჩვენ დღემდე არ ვიცით მისი სახელი.

დაუმორჩილებელი ( თავი 12 )

-ისევ თავიდან ვიწყებთ დილანდელ საუბარს ? ხმა გაუღიზიანდა -არაფერს ვიწყებთ ლიზ. აქ სალაპარაკოდ არ ვარ,უნდა გიყურო . ალხეინად გადაიდო ფეხიფეხზე და კომფორტულად მოთავსდა -შენ ავადმყოფი ხომ არ ხარ ? რა უნდა მიყურო ,არ გითხარი არ მინდა შენი დანახვათქო

არჩევანი(თავიXIII)

ნუკას პასუხი არ გაუცია,დაწვა და ჩაეძინა.მას დაესიზმრა ერთი მოხUცი ქალი,რომელსაც ნუკას ხელი ეჭირა და წინ მიუძღვოდა,ბნელი გვირაბიდან სინათლისკენ... – გეხვეწებით დამეხმარეთ ...არ ვიცი რა ვქნა ...ვერ ამირჩევია. – ზოგჯერ როდესაც ვერ წყვეტ,ეგეც