შეგეჩვიე 30

დადგა დღე რომელმაც ან ჩვენი ან ვიქტორიას ბედი უნდა გადაწყვიტოს. ნერვიულობისგან დილიდანვე პირი მიშრება. თებეა მხოლოდ მოსალმებით შემოიფარგლა. -ნატუკა მოვა მალე, ბავშვს მე მიტოვებს. სახლში უნდა დავრჩე სხვა რა გზაა სასამართლოში ბავშვებს არავინ

საწოლში მტერთან(ნაწილი 5)

გვიან დავიშალეთ.  მეგობრებს დავემშვიდობე და ალექსთან ერთად სახლში წავედი. მთელი გზა ხმა არ ამოგვიღია, ალექსი ჩაფიქრებული ჩქარა მიაბიჯებდა, ჩემთვის ერთხელაც არ მოუხედავს.  სახლში შევედით. -ძილი ნების-

ჭირვეული 7

-სუფთაა,-ვალერიამ სათამაშო იარაღით შეიარაღებულ დენიელს ანიშნა მოსულიყო -აქ იდარაჯე,-დაიჩურჩულა დენიელმა და კარის სახელური ფრთხილად ჩამოსწია -კარგი მიდი,-ვალერია კართან გაიმართა და აქეთ-იქეთ დაიწყო ყურება

ბედისწერის მნიშვნელობა (1 თავი)

შემოდგომის დადგომამდე 1 თვით ადრე..... ზაფხულის ერთ-ერთ ჩვეულებრივ დილას,"მირა გრიგოლია" სავარჯიშოდ წავიდა, თბილისის ერთ-ერთ ქუჩაზე,ყოველ დილით ვარჯიში უკვე ჩვევად ქცეოდა.

ექიმები (მეორე თავი)

ოპერაცია ხუთ საათს გაგრძელდა, ძნელი აღმოჩნდა ორივე ფეხის გამთელება, თუმცა თამთა სულაც არ იყო დაღლილი, ემოციებით სავსე იყო, მართლაც რომ ორთოპედიის ბუკეტი შეხვდა. ადრენალინის მოზღვავებას გრძნობდა უნდოდა ბოლოხმაზე ეყვირა უნდოდა ყველას გაეგო რამხელა

თათია ნარჩემაშვილს

წვიმაში რომ მოვდიოდი ერთხელ სიყვარულმა დამჭრა პირველ ჯერზე დაგინახე, შენ შენ ჩემო თათია ვიცი მომავალი ჩვენ არ გვაბია

საშინელი წესები გასართობად

გუშინ ძალიან ბევრი ვიწვალეთ.ლიზისთან ანნა და სალიო გავუშვით,მათ რომ გაერთოთ.დღევანდელი დღე რომ რამემ გააფუჭოს ალბათ გავგიჟდები...დილით უკვე მოასწრეს ჩემმა საყვარელმა დისშვილებმა ჩემთვის ნერვების მოშლა.საერთოდ დანიელმა ამიშალა ნერვები ისევ იმ იდიოტზე

იდილია

გრილა. ნიავი სასიამოვნოდ მიხორკლავს კანს და მეც განაბული ვზივარ აივანზე ძლივს გამოთრეულ სავარძელში. ყველაზე საოცრარ ხმად ჩამესმის "I don't want to change your mind" და ვნატრობ, არაფერმა დამირღვიოს იდილია. საოცარია უკანასკნელ წერტილამდე გაბრწყინებული

რატომ გადავეყარეთ ასეთ იდიოტებს

- მაგდენი ლაპარაკის ნაცვლად რომ შეტრიალებულიყავით უბრალოდ არ შეიძლებოდა? -კი მაგრამ სხვის დაკრულზე ცეკვს არ ვაპირებ -ცეკვა არც მიტხოვია ერთი პატარა ილეთსი კერძიდ ბრუნის გაკეთება გთხოვე-ვუთხარი ირონიულად რასაც ბიჭის გაბრაზება მოყვა -შენს ადგილზე ასე

შენ არ ხარ ჩემი და! მე შენ მიყვარხარ! (თავი 1)

ყველაფერი იდეალურად იყო, იდეალური სახლი, იდეალური უნივერსიტეტი, იდეალური მეგობრები, იდეალური კალათბურთის გუნდი, მაგრამ ახლა ყველაფერი იცვლება. მე და დედა ამ სახლს ვტოვებთ და სრულიად სხვა ქალაქში გადავდივართ საცხოვრებლად, ჩემს არ ვიცი როგორ ვთქვა