გუშინ სიზმრად გნახე

გუშინ სიზმრად გნახე ისევ ჩემთან იყავ... ისევ ძველებურად გრძნობა აბობოქრდა... ისე ძლიერ მინდა ეხლა შენს მკლავებში... მთელი ჩემი გრძნობით შენში ჩასახლება... ისე, ისე მინდა შენს სულს ვეპატრონო... მხოლოდ ჩემი გერქვას... გულიც ჩემი იყოს... მინდა

მეკაიფებით?

დილაადრიან წამოვდექი. კარადიდან სპორტული შორტი და მაისური გამოვიღე, მოვემზადე და სავარჯიშოდ წავედი. დაახლოებით ხუთჯერ შემოვუარე ეზოს. სახლში ამოვედი. ყავა დავლიე და უნივერსიტეტში წავედი. ბოლო კურსზე ვარ. იურიდიულზე ვსწავლობ. არც ისე ბევრი მეგობარი

ღმერთებისა და მონსტრების მიწაზე (V თავი)

კარის ხმაურიან მიხურვაზე გოგონა შეკრთა და უკან მობრუნდა. -თავიდან მეგონა არ მოხვიდოდი, თუმცა საბედნიეროდ შევცდი. - უემოციოდ საუბრობდა მამაკაცი. სახეზე ერთჯერადი მიმიკა აკვროდა, რომელსაც არასდროს ცვლიდა. მხოლოდ ერთი-ორჯერ შეამჩნია ნიამ მთელი მათი

იცი ახლა მე რა მინდა?

მდინარიდან ვბრუნდებოდით,გალუმპულები ჩამავალი მზის მკრთალმა სხივებმა ვერც გაგვაშრო და ვერც გაგვათბო.მოულოდნელად აღმოვაჩინე რომ ძვირფასი ნივთი დამეკარგა. -მე საათს ვიპოვი და მოვალ,ჩაოთ-ვუთხარი ლაპარაკში გართულ მეგობრებს. - თქვენ წადით მოვაძებნიებ

ახლო ხარ ღმერთო

დამთავრდა ვგრძნობ და მიმოქცევა წყდება მაჯებში, სისხლი ივიწყებს სასიცოცხლო თავის ფუნქციას. მაგიჟებს სუნი ჩემი ქუჩის ძველი თაღების, ისე ვარ თითქოს აქ შენს გარდა არვის უვლია.

სიყვარული შენ გგავს

მიყვარხარ, მიყვარხარ ,მიყვარხარ ,არ აქვს მნიშვნელობა ისევ 20 წლის ხარ თუ არა, და მე ისევ ჯიბეში კინოს ბილეთით და ზურგს უკან დამალული თაიგულით გიცდი თუ არა სადარბაზოს კართან.სიყვარული იგივეა და არ ცნობს ციფრებს.სიყვარული იგივეა,უბრალოდ მეტი

არჩევანი (თავი VII)

–ნუკ,ჩამო დაბლაა მოვედი –მოვდივარ მალევე ჩავიდა ქვემოთ.დაჩი მოტოციკლეტის გარეშე დახვდა..

თავს დავიხსნიდი ამ სატანჯველი ცხოვრებიდან (5 თავი)

კარები გამოვაღე თუ არა შევეჩეხე სიკვდილივით შავ თვალებს, ადრე თუ ეს თვალები ციმციმებდნენ ახლა საშინლად ჩაწითლებული და სევდიანი ჩანდნენ, ოღონდ მარტო თვალები არ გამოიყურებოდა ცუდად მთლიანად ბექა არ უნდა ყოფილიყო სახარბიელ მდგობარეობაში ტუჩი გახეთქილი

ჰო მე გიჟი ვარ განა არ იცოდი?

გიჟი ხარ მითხრა და გაიცინა ჰო გიჟი ვარ განა აქამდე არ იცოდი? ავხედე გაოცებული თვალებით თითქოს რაიმე ახალს ვეუბნეოდი. მე გიჟი ვარ რადგან შმიძლია წვიმაში ქოლგის გარეშე ვისეირნო,სანამ ბოლომდე არ დავსველდები,არ გავილუმპები,მე გიჟი ვარ რადგან წვიმაში

მე ეგოისტი ვარ!

-შენ ეგოისტი ხარ! ბოლოს ეს სიტყვები წარმოთქვი და კარი გაიჯახუნე. გეგონა საბოლოოდ მიდიოდი და მაინც ბოლოს ამ სიტყვებით გადაწყვიტე დამშვიდობება. სწორედ ამიტომაც დაისაჯე...