ანდრო, ყაზბეგი და ორი ქეთა.. (ნაწილი მეშვიდე)

-არაა მართალი,-უარყოფის ნიშნად თავი გავაქნიე.-მაინც ვის გავიჟებ, ერთი? ანდროსკენ მივტრიალდი და თვალებში ჩავხედე. ისიც თვალებში მიყურებდა და ცდილობდა რაღაც დაენახა.

მაშინ როდესაც აღარ ვიქნები

ალბათ ყველა დავფიქრებულვართ იმაზე, არსებობს თუ არა სიკვდილის შემდეგ სიცოცხლე,არსებობს თუ არა სამყარო, სადაც მხოლოდ და მხოლოდ ადამიანის სული გადადის,სხეული კი დედამიწაზე რჩება არის თუ არა რეალობასთან ახლოს ის, რომ ადამიანი გარდაიცვლება ერთი

თავხედი ქმარი(9 თავი)

-რომ იცოდე როგორ გიხდება ჩემი საროჩკა-ვნებიანი ხმით მითხრა და ტუჩებიდან ყელზე გადავიდა.შიშველ ფეხზე აასრიალა ხელი და საროჩკის ქვეშ შემიცურა.თეძოებზე ის მომიჭირა ყრუ კვნესა აღმომხდა.მერე ისევ ჩემს ტუჩებს დაეწაფა.მე ყელზე ხელი მოვხვიე და როცა დამწვრის

უხეში რომანტიკა თავი 1

რომანტიკა და გულები ? სიმართლე გითხრათ არ მჩვევია.. არც ლამაზად მოყოლა თავისი გაფორმებებით.. ჩვეულებრივი გოგო ვარ , ზოგითვის უხეშიც კი, მაგრამ მე ასე არ ვფიქრობ.. მხიარული და მეგობრული ვარ და როცა საჭიროა სწერვა და სერიოზულიც.. მარიამ კაჯელაძე 20

თამაში მუსიკის წესებით (მეცამეტე თავი)

თამაში მუსიკის წესებით (მეცამეტე თავი) აზრი არ აქვს ალბათ, იმის მოყოლას, როგორ მივიდნენ ლიკა და გიორგი გუდვილამდე, საბედნიეროდ მათთვის სასურველი ნივთები მართლაც აღმოჩნდა ქსელში და ასცდათ თბილისში წასვლა. აქსესუარების შეძენა იმაზე სახალისო გამოდგა

იწვნენ მდუმარედ წმინდა ბერები

იწვნენ მდუმარედ წმინდა ბერები, და ფრესკებს ღამის ჩრდილი ფარავდა. ცას სინანულის ახრჩობს ცრემლები, მე კი სიჩუმე უფრო მზარავდა...

ბრის-მიაუ (6)

იმ დღეს, როცა ლევანის ბინაში ხელიხელჩაკიდებულებს ზაზა წაგვადგა თავს (თუ ჩვენ წავადექით ზაზას თავზე), მილიონი მიზეზი დავაბრეხვე, ნინას არ უყვარს სახლში გვიან რომ მივდივარ-დან (დღის სამი საათი იყო) დაწყებული, ლევანს რაღაცები ამოვატანინე და ახლა

საშინელია!

ფუ ამის დედაც.. საშინელია.. ლიმნიან ჩაის რომ ვატან დარდებს.. შემომიტია უგულობამ დავხვრიტავ ყველას.. მაგარამ რას ვერჩი ვიღაცის დედას, ვაგინებ კარგებს..

განსაჯე გული და არა კლუბი (ნაწილი III)

- აბა, საიდან დავიწყოთ? - პენსიმ ხელში ბატის ფრთა დაიჭირა. - საყვარელო მარკუს... - დაიწყო დანიელამ. - ის შეუდარებელია! - მუშტი დასცხო ფანჯრის რაფას მილისენტმა და თვალები გადმოკარკლა. - მოკეტე, ბულსტროდ! - ჩაიფრუტუნა დრაკომ. - დაწერე, პენსი:

მგონი შემიყვარდი (თავი 7)

მომიახლოვდა და ხელები შემომხვია,თავი ყელში ჩამიდო. -თუ გინდა აქ დაიძინე წინააღმდეგი არ ვარ.-ისევ ფანჯრისკენ ვიყურებოდი და ვტკბებოდი ტბის ხედით. -კარგი ცოტახნით ტბაზე გავალ და მერე ამოვალ.-თქმაც არ დამაცადა ისე გავიდა.ვეღარ მოვითმინე მეც მინდოდა