Bikers' Life (14)

წინა თვაში გააშკარავებული საიდუმლოს შემდეგ, ახალ ეტაპზე გადავდივართ. ვიკა ორმაგ თამაშს იწყებს...-სად მიდიხარ- მიხვდა რო ვერ გადამათქმევინებდა და დანებების ნიშნად ამოიხორა -მოტოციკლეტით გავისეირნებ ცოტას, ზოგზოგიერთებს ჭკუის სწავლება არ აწყენთ -

ვაჩე ვიბლიანი დასასრული

ალბათ იფიქრებთ რამ გააგიჟა ეს გოგოო... დიახ მართალი ხართ, ნამდვილად გაგიჟებული ვიყავი ალექსანდრეთი, გაგიჟებული და ასევთქვათ მისით აღფრთოვანებული. რემარკის სიტყვები მახსენდება, სადაც გვეუბნება რომ ქალი ან უნდა გააღმერთო ან საერთოდ დაიკიდო. ვაჩე

წმინდა გრძნობა

ზოგჯერ ვერ ვხვდებით როდის გვეწვევა და უცნაური გრძნობა შეგვიპყრობს, უცნაური და ძალზედ ნეტარი, ვერავითარი სხვა მას ვერა სჯობს. ალბათ მიმიხვდი რაზეც ვსაუბრობ, სიყვარულია ყოვლის საწყისი. სიყვარული ხომ თვითონ ღმერთია, როგორ არ უნდა გრძნობდე არ ვიცი.

ცხოვრებისგან მიცემული მეორე შანსი (2)

ადრე სიბნელის ეშინოდა,მაგრამ ახლა აღარ, ახლა ყველაფერი სულ ფეხებზე ეკიდა,გარდა ძიმკას, დადუს, სალოს და ემასი. მაგრამ აქ ერთი პრობლემაც ააქვს. მათ არ გახადეს ასეთი ანკა,რატომ უნდა ჰყვარებოდა ისინი ? თუმცა მათთან ჰყოფნა სიამოვნებდა,მაგრამ როდემდე

სიმძლავრე

სანაპიროზე ვარ, ბნელა, მუხლამდე წყალში ვდგავარ შორტითა და მაისურით და წყალს იქამდე გავცქერი, სადამდეც თვალთახედვა მაძლევს საშუალებას. მბურძგლავს... ღამის შემძვრელი წყვდიადი შიგნით მიხმობს. თითქოს სანაპირო ქვიანია, წყალში შესვლისასაც ვგრძნობდი უხეშ

მგონი შემიყვარდი (13)

მია, სანდრო შენთნაა? ანერვიულებული ხმით მკითხა და მეც ოდნავ დავიძაბე... -ხო რა ხდება? შეშინებულმა ამოვილაპარაკე და სანდროს გავხედე.. -მია, არ ინერვიულო ოღონდ ქეთო და თაზო ავარიაში მოყვნენ და ძალიან მძიმედ არიან სავადმყოფოში მივდივართ და თქვენ მოდით

თეთრი გვირილები

წვიმს, ციდან დიდი სისწრაფით ცვივა წვეთები და დაძველებულ ასფალტზე ეცემა. სიცივე სულის სიღრმევდე აღწევს, ბოჭავს. ნაგავსაყრელთან ვირთხები ხნაურობენ. მანქანები კი სისწრაფით მიუყვებიან ქუჩებს და გარშემო მყოფებს აშხეფებენ ბინძურ წყალს. თუმცა არც არავინაა

OLIVIA ნაწილი 2 (მესიჯი )

მეორე დღეს მშვენივრად მეძნა და ჩემი ტკბილი სიზმრები ვტკბებოდი , სანამ ...... -ლიიივ , ლიივ , ლიიივ !-ყურში ჩამყვიროლა მია . -ხოოოო , გისმენ -წამოვფრინდი მე . -სკოლაშI გაგვიანდება ....

სიცოცხლეს დაბრუნებული [ 4 ]

-ალექს რაგინდა? რა საჭირო იყო აქ წამოსვლა? -ბოლობოლო უნდა გავარკვიოთ ყველაფერი -რა ყველაფერი? (გამიკვირდა) -რამდენხან უნდა დამიმალო, რომ ჩემზე გიჟდები? (ირონიულად მიღიმოდა) -რაა.. მეე? .. შენ?.. სად? (დავიბენი) არა.. არა რასისულელეა

one thing(თავი 9_დან 16_მდე)

*მოყოლას განაგძობს ქეითი: ბიჭები ჩასხდნენ,მე ნაილს მივეკარი..შუბლზე მკოცნიდა და თავზე ხელს მისმევდა.. მერე ტელეფონი ამოიღო და დაწერა: -ჰმმმმმ... არ უნდა მეკოცნაა...((( რაღაცნაირად მეწყინა... -რატოო??..(მე) -ისევ მინდა..:დ მომეშვა..:დ