რეალობასა და ზღაპარს შორის... (8)

არ ვიყავი კარგად! სირცხვილის გრძნობამ იმდენად შემომიტია რომ სისულელეებზე დავიწყე ფიქრი ყველაფრის დალაგებას ვცდილობდი ანუ რა გამოდიოდა? ადანიანს რომელთანაც კვირებს ვატარებდი არვიცოდი ვინ იყო ვინცობდი შინაგანად მაგრამ სასაცილოა ის ფაქტი რომ

დიდხანს ელოდა

სახლში მისულმა,რაღაც უჩვეულო სურნელი იგრძნო...დედის გაკეთებული,მონატრებული კერძის სურნელი...თითქოს ყველაფერმა ერთ წერტილში მოიყარა თავი,ვიღაცას ეძებდა,თვალებით კი არა გულით ეძებდა...სამზარეულოში შესულს დედა დახვდა,ოღონდ

ურჩხული შემიყვარდა ( თავი 10 )

შუადღით გავიღვიძე და ქვევით ჩასულს გაშტერებული ვიყურებოდი როცა დავინახე მისაღებში მჯდომი თორნიკე გაბრიელი ლილე დამიანე გიორგი ვაკო დემეტრე ვაჩე და სოფო ალექსანდრეს ელაპარაკებოდნენ უეცრად ისე დავიწივლე ყველამ ჩემსკენ გამოიხედა

შენი სიყვარულის ფობია მემართება (32)

რამდენიმე წუთი ხმა არცერთს ამოგვიღია, შემდეგ კი დუმილი ისევ ალექსანდრემ დაარღვია.- ბიჭო ასე არ გამოვა რა, არ გამოვა. (ალექსანდრე) - რა? რა არ გამოვა ტო. (გიუშა)- რა და ასე უბრალოდ ვერ მივალ და ვერ ვეტყვი, რომ მიყვარს

მგონი შემიყვარდი (6)

ვითომ მკაცრი სახით გამოგვხედა ორივეს, მაგრამ შეპარული ღიმილი ვერ დააიგნორა...მუცელზე ცივი ჟელე დამასხა და მონიტორს მიაშტერდა...გარკვეული დროის განმავლობაში ხმას არ იღებდა და ორივეს ღიმილიანი სახით გვიყურებდა..

წინადადება

-აღარ ვიცი გიორგი ელენეს რა ვუშველო.იმ ყველაფრის შემდეგ სულ ასეა.2 წელია ვერაფერი ვერ გავაგებინე ვერა.-დაიწყო წუწუნი ირმამ.-ჩვენი ბრალია ირმა ხომ კარგად იცი არაა??ჩვენ ვაიზულეთ იქ წასვლა და ცვენი მიზეზით დაემართა ყველაფერი.

თავისუფალი ვარდნა 4

შეტყობინება წავიკითხე თუ არა ჩემ შიგნით ყველაფერი დატრიალდა, სუნთქვა შემეკრა და სული წამლეკავად ამიჩქარდა. არ ვიცოდი პასუხი გამეცა თუ არა, ან თუ გავცემდი საერთოდ რა უნდა მიმეწერა. მიუხედავად ამისა, არ მინდოდა ეს ყველაფერი

ვაჩე ვიბლიანი თავი 6

ათი წუთიც არ იყო გასული, იმხელა დისკომფორტი ვიგრძენი მობილურის გამორთვით, რომ შინაგანადაც შემაწუხა და ისევ ჩავრთე. საბედნიეროდ თუ საუბედუროდ ჩემთან არ შემოდიოდა გამოტოვებული ზარები და ვერც გავიგე გათიშვის შემდეგ ვინმე მირეკავდა თუ არა.

ის... ნაწილი 19

ჩემს ხმაზე რამდენიმე წამში სილუეტი მიეფარა კარს და მალევე ექთანი და თომა შემოვიდნენ პალატაში. აკანკალებული საწოლის თავთან ვიყავი ატუზული და ვკანკალებდი მათ დანახვაზე თითქოს სიმშვიდე ნელნელა მიბრუნდებოდა.

მიყვარხარ...

მე მგონი ისევ მიყვარხარ მე მგონია ალბათ დიდი ხანია არ მინახიხარ დიდი ხანია ალბათ ისევ მოგწერე, ისევ მიყვარხარ ეს შენ არ იცი, შენც ხომ გიყვარვარ?მოდი ჩავკიდოთ ერთმანეთს ხელი და ერთად ვუყუროთ ამ ხალხს ბევრჯერ გვეტყვიან საცოდავები