შემთხვევა (თავი 3)

-ამ ბოლო დროს იცი სულ რაზე მეფიქრება?-გადავხედე ჩემს გვერდით მჯდომ მაკოს, რომელიც ჩემთან ერთად საკუთარ ტერასაზე, მოწნულ სავარძელში იჯდა და მზეს ეფიცხებოდა. -რაზე?-ცალი თვალი გაახილა მან და ინტერესით მომაშტერდა.

მგონი შემიყვარდი (11)

ადრე ხომ არ მშორდებოდა გვერდიდან, ეხლა კი საერთოდა.. ნაბიჯის გადადგმაზეც კი მეკითხება რამე ხომ არ მაწუხებს ან რამე ხომ არ მინდა... უკვე სამი თვის ორსული ვარ და მუცელიც ოდნავ შესამჩნევად მეტყობა...

სამოთხე ჩემებურად

იცი? მას დღემდე არ სცივა..შენი თბილი მკლავები ისევ ათბობს... ალბათ აღარც არასოდეს აღარ შესცივდება, მაგრამ თუ მაინც ოდესმე კვლავ იგრძნობს თითების ისევ გაყინვას, იცის, რომ წავა... იქ წავა.. „თავის სამოთხეში“... წავა და არ ექნება მნიშვნელობა რამდენად

ჩემი პრინცესა დაგარქვი (მეჩვიდმეტე თავი)

ესეც თქვენი დიდი თავი.გვანცას ისევ ეძინა. რომ გამეღვიძებინა რა აღარ გავაკეთე, ხან ყელში ვაკოცე ხან თვალებზე, ხან ლოყაზე მაგრამ ვერაფრით გავაღვიძე. ერთი ამოიზმუვლა და ისევ თავისთვის გააგრძელა ძილი. ვიფიქრე დაიღალა-მეთქი მაგრამ დღეს მთელი დღეა

ყველაფერი ტყუილით დავიწყეთ (5)

დილით რეზიზე აკრულს გამეღვიძა. თავად კი გემრიელად ეძინა. გაღვიძება მინდოდა მისი და ამიტომ წიხლი ვკარი და საწოლიდან გადავაგდე, მაგრამ მეც გადავყევი და ზედ დავეცი. ეს ვერ გავითვალისწინე.

სიყვარული და შურისძიება (13თავი)

-გამარჯობა ლევან როგორ ხარ? -ძალიან კარგად სოფო შენ როგორ ხარ? -მეც კარგად, მაგრამ ხდება რაიმე ესე ძალიან კარგ ხასიათზე რომ ხარ? -კი ხდება. მოკლედ დღეს შესაძლებლობა გვექნება დიანას დაველაპარაკოთ.

ჯანდაბა! (15)

,მისკენ მიმიზიდა და ჩემს დუჩებს დაეწაფა.მაშინვე შევიგრძენი პიტნის გემო.მინდოდა მომეშორებინა მაგრამ ძალა არ შემრჩა.მუხლები შემისუსტდა და ლამის ხელებში ჩავადნი.თვალები დავხუჭე და მეც ვაკოცე.ასე არასდროს,არავისთვის მიკოცნია.პულსი ნელ-ნელა მიჩქარდებოდა

სიყვარულის უარმყოფელი (ნაწილი4)

ინგა ნუცუბიძე სოფოს პატივცემული დეიდა, ოროთახიან ბინაში ცხოვრობდა, ეს იყო ბალზაკის ასაკის საშუალო სიმაღლის, წაბლისფერთმიანი, მწვანეთვალება ქალბატონი, პირად ცხოვრებაში სამწუხაროდ არ გაუმართლა, გათხოვდა თვრამეტი წლის ასაკში,

ერთი ტიტა 2

არ ვიცი რამდენად გაგიკვირდებათ, მაგრამ მეორე დღეს ისევ ტიტებით ხელში ისევ ჩვეულ ადგილას ვიდექი და ვუყურებდი როგორ მოძრაობდაა ამჩემფეხება უსულო ხალხი. დიაახ დიახ მხოლოდ საკუთარ თავზე, რომ ფიქრობენ და დალშე მაგრად ჰკიდიათ. აღარ ვაპირებ იმ ბებერს

სიყვარული? ის ხომ ბრმაა - დასასრული

-შენ ნორმალური ხარ? როგორ ბედავ ამდენს? ძლიერად მოქნეული ხელი სახეში გავარტყი. ვერასდროს წარმოვიდგენდი საბა ასეთ რამეს თუ იზავდა. ოთახიდან გიჟივით გავარდა, საწოლზე დავჯექი და ტირილი დავიწყე. ასე თოკომ არ უნდა დამინახოს, გაგიჟდება. სააბაზანოში