45°C (2)

-უბრალოდ ვიკითხე,-შეწუხებულმა ამომხედა და ისე გააგრძელა შეხვევა,-მე რომ არ შემენიშნეთ ძალიან გაგირთულდებოდათ,-სიამაყით მიცხადებს,-ერთი თვე გექნებათ თაბაშირი,მერე კი მოხვალთ და მოგხსნით,-მითხრა თითქმის დასრულებული პროცედურისას

ფსიქიატრიულში ( ნაწილი მეორე )

არა ნარკოტიკს...მანამდე სანამ ჩემს მეზობელს თავისუფლებას მიანიჭებდნენ, შუა დღეს, დაახლოებით ორ საათზე დედა და დეიდა მოვიდნენ, წესი იყო მიღების ასეთი, 2 დან 6 მდე შეეძლო ახლობლებს, ოჯახის წევრებს თქვენი მონახულება. მომართვეს ჩვენებური კერძები,,

პირველი სიყვარული-უკვდავი გრძნობა თუ უკვდავი მოგონება? (სრულად)

საკმაო ხნის შემდეგ ერთი ადამიანით მოვიხიბლე და რაღაც-რაღაცები შეიცვალა,შეიცვალა ჩემი ფიქრის საგანი.საკუთარ თავს გამოვუტყვდი,რომ წინა გრძნობები დასრულდა და ახლლა სხვა მიყვარდა...ამისდა მიუხედავად,მაინც ვგრძნობდი ზემოთდასახელებული პიროვნებისადმი

სათამაშო

ზედმეტად საშინელი გრძნობაა გახსოვდეს როგორ გიყვარდა ვიღაც და გრძნობდე სიძულვილს საკუთარი თაავისადმის ამის გამო ბავშობიდან ვერ ვიტანდი მექალთანე ნაძირლეებს, მატყუარა აფირისტებს და სულით ბოზ ადამიანებსს... სასაცილოა მაგრამ სწოორედ ესეთი ადამიანი

366 (სრულად)

,,შენი წერილის დანახვისას იცი რა ფერებს განვიცდი? ყვითელს, წითელს, ნარინჯისფერს... ეს ფერები კი შენ უნდა გაარკვიო, ჩემთვის რასთან ასოცირდება, შენ ხომ ის უცნობი ხარ, რომელიც ჩემზე უამრავი რამ იცის. ხანდახან მგონია რომ კეთილი ჯადოქარი ხარ, რომელსაც

მინდა მიყვარდე 17 თავი

მოკლედ ჩემო კარგებო კინაღამ მომკლა დადამ(რა თქმა უნდა ხუმრობით)ამიტომ დღესვე დავდებ ამ ამბის გაგრძელებას და აზრიც შეგეცვლრბათ მასზე.დადამ მანქანა გააჩერა და გამომხედა,ალბათ იმდენად საცოდავი შესახედი ვიყავი სიცილს ვერ იკავებდა -არა შენ არ ხარ

თუ მექალთანეს შეუყვარდი, ესე იგი დაგერხა. (14)

  ნიკას ღიმილი სამუდამოდ ჩამებეჭდა გონებაში.   კიბეები სწრაფად ავირბინე. ლუკას კარები ღია ჰქონდა, ამიტომ უბრალოდ შევედი. ოთახში ეგდო. უბრალოდ, უაზროდ და გაშტერებული უყურებდა ჭერს. იატაკზე დავჯექი, მასთან ახლოს. მინდოდა მეკითხა რა ჭირდა, მაგრამ

პრიზი თუ განაჩენი?! -7- (დასასრული)

''ყოველ წუთს მინდოდა მოვსულიყავი და შენთვის მეთქვა, რომ ნუ სთხოვდი მას შენ გვერდით ყოფნას! ნუ დაყვებოდი უკან, მაგრამ ის ისეთი ბედნიერი იყო... მხოლოდ ღამით იაზრებდა ყველაფერს და ეს ღამე იყო მისი წამება... შენ თუ გგონია, რომ ის მატყუარაა, საერთოდ არ

უ“ადამიანობა

მარტო ყოფნა მინდა სიცარიელე მინდა უადამიანობა მინდა მიტოვებულის როლის თამაში მინდა სადღაც დიდ სცენაზე სადაც ჩემს გარდა არავინ იქნება ვერავინ დამინახავს

ჩემს ვენებში [7]

ლი მოსაცმელი მოიცვა და ჩუსტებში მოათავსა ფეხები. – ნუ დაიქოქე! – შეაწყვეტინა დედამ. – სანდროა. გელოდება. ასე მითხრა, ქალბატონო სიდედრო, ცოტა ხნით, ანაბელი მათხოვეთო! – ეშმაკურად ჩაუკრა თვალი და კურტუმოს ქნევით გაეცალა იქაურობას.