გრძნობა

გრძნობა რომელსაც ვერ გადმოვცემ ლექსით, მე არც მსურდა საუბარი გრძნობებზე წესით.

ბროწეულის გოგონა

გოგონა ისე უხდებოდა ბროწეულის ყვავილებს, კაბა ,გოგონას გამხდარ ლამაზ ტანზე, აფრიალებულ ყვავილს ჰგავდა. მაგრამ საოცარი სხვა რამ იყო, წითური უცნაურად ველური და თავისუფალი თმა,ლამის წელამდე ეყარა გოგონას. ბროწეულის ყვავილებს მიღმა გამომძვრალი მზის

ერთხელ...(14)

-ევა, ადრე გახსოვს განვიხილეთ რა მოხდება რომ რომელიმეს ვინმე შეუყვარდეს? მაშინ ორივემ ვთქვით რო სიყვარულზე ხელი ჩაქნეული გვქონდა. ახლაც ასე ფიქრობ? -ნიკას თუ გულისხმობ..-გამაწყვეტინა.

ვფიცავ

ვფიცავ, მე ასე მეგონა რა ღვთისნიერი ქალია, ისე ლამაზად მიღიმის სულ ანთებული ალია,

იქნებ... ( სრულად )

- ვუყურებდი და უკვე ვიცოდი რომ ეზო ყვავილებით სავსე დამხვდებოდა, ბილიკები ფერადი ქვებით მოკირწყლული, უკანა ეზოში კი აუცილებლად იქნებოდა დუმფარებით დაფარული პატარა ტბორი...

მარტო სახლში, მონსტრთან ( სრულად)

_შენი დედაც სანტა !_ ვიყვირე გაცოფებულმა . ხელი დავავლე ჩემს აბრდღვიალებულ ნაძვის ხეს ქეჩოში, თითქოს ყველაფერი მისი ბრალი იყო და სულ რიხირიხინით ჩავათრიე კიბეებზე. ფიქრებში ნაძვის ნაცვლად ბექას საყვარელს მივათრევდი ქოჩრით. სადარბაზოს კართან

ერთხელ...(13)

-გამშორდები არა?-უკან დასახევი ადგილი არ დამიტოვა ისე ახლოს მოვიდა და ყურში ჩამჩურჩულა-სულ რო მამაშენის მაფიოზი სასტავი დამადგეს, ქვეყნის მთელი სპეცრაზმი, პოლიცია,ვინც გინდა ის, აი აქედან, აი ამ სახლიდან-თან ირგვლივ იყურებოდა და კედლებისკენ იშვერდა

სათამაშო (სრულად)

თქვენც გესიზმრებათ ხოლმე კოშმარები? ალბათ ერთხელ მაინც ყველას გინახავთ კოშმარი. მაგრამ მე ხშირად ვხედავ, სულ ერთსა და იმავეს.: რომ ცხელა საოცრად ცხელა. შუადღის პირდაპირი მზე კანს მწვავს. ვერც ვერსად დავემალები. ჩემი სახლის ორ ნაბიჯიან აივანზე

სიცოცხლე სიკვდილის შემდეგ ( 12 )

- სასაცილოა აბა რა არის, -თვითონაც გაეღიმა, -ასეთ სიტუაციაში არასდროს ვყოფილვარ, გოგო რომელზეც ვგიჟდები მთხოვს რომ ერთად ვიცხოვროთ, მე კი შეშინებული ვეუბნები უარს...

შურისძიების მსხვერპლი 30 თავი

ანას არაფერს დავუშავებ -ვეღარ დაუშავებ!- შეუსწორა კახამ და მის დაჭმუჭნულ საყელოს ხელი გაუშვა, რადგან მთელი ეს დრო ურეაქციოდ იდგა მის წინ თორნიკე