უცნობ–ნაცნობი სხეულები

ჩვენი მთავარი პერსონაჟის ცხოვრება მეტისმეტად ერთფეროვანია. ყოველი დღე იწყება ერთნაირად.იღვიძებს სრულიად უცხო გარემოში უცნობ–ნაცნობ სხეულთან ერთად,შემდეგ როდესაც ცოტა აზრზე მოვა, იღებს თავის ტანსაცმელს და სირბილით ტოვებს სახლს,რომ უკან არავინ

sms 8 თავი

„იპოვე ის!“ - თავზარდაცემული კიდევ დიდხანს ვდგავარ გაუნძრევლად და ყურადღების მოკრებას ვცდილობ. უნდა მივწერო. თითებს ძლივს ვიმორჩილებ, ტელეფონის ხელში ჭერასაც ვერ ვახერხებ, მაგრამ მაინც ვწერ ტექსტს. „ ვინ? ვინ ვიპოვო ირაკლი, მინიშნება მომეცი.“ -

მე, შენ და ჩვენი პატარა! [2]

-შეეშვით მას, რომ გაიღვიძებს მერე მოეფერეთ რამდენიც გინდათ- გავლა დავაპირე როცა წინ სოფო გადამიდგა, გაცოფებული სახით... -ოუქეი, ჯობს მე წავიდე -თავის დაძვრენის მიზნით ვცადე, რომ სოფოსთვის თავი ამერიდებინა და მაშო ჩემს საძინებელში წამეყვანა, მაგრამ

ესეც გაივლის I

ესეც გაივლის როდესაც ტელეფონს დავხედე გული შემეკუმშა, თითქოს ისე მიიწურა და დაპატარავდა რომ ვეღარც ვგრძნობდი მის არსებობას. ეს იყო ზარი რომელმაც გონებაში ამომიტივტივა წარსულის მიძინებული ტკივილი. მოგონებები სურათებივით იცვლებოდნენ ჩემს წინ და უამრავ

მიშგუ ლილე (ჩემი მზე) 1

-ლილე! მგონი შეყვარებული ხარ. ეზოდან, მეძახის ჩემი მეგობარი. -რა შემატყე ჟორჟიკ? ვიღუშები და მაინც მეცინება. -თვალები, რომ გიბრწყინავს? ეჭვის თვალით მიბრუნებს კითხვას. -შემეშვი. უაზროდ ვიქნევ ხელს და შიგნით შევდივარ. მოფუსფუსე ჩემ მეგობრებს ვუყურებ

მზის ჩასვლა (თავი მეცამეტე)

-ლიზა, ახლა ვერაფერს გეტყვი, გთხოვ დაწყნარდი, აქ დამელოდე და არ ინერვიულო. ცუდი არაფერია. -სად მიდიხარ? -მოგვიანებით აგიხსნი, ახლა უნდა წავიდე.

10 მითი სუიციდის შესახებ

ფაქტი: ადამიანთა უმეტესობა, რომელიც სუიციდს მიმართავს სინამდვილეში დილემის წინაშე დგას: ერთი მხრივ მათ სურთ სიცოცხლის გაგრძელება და მეორე მხრივ იმ ტკივილისთვის ბოლოს მოღება, რომლის ატანაც და გაძლებაც აღარ შეუძლიათ.

Fight for Love... (10 თავი)

ესეც 10 თავი ფიიიიიფოოოოლ. უი ხო ვისაც იმედი გაქვთ რომ გიორგი და ქეთი სერიოზულად იჩხუბებენ, ნურას უკაცრავად. არ ვაპირებ მათ წყვილში სერიოზულ ჩხუბს, კინკლაობები შეიძლებამარა არც ეგ არმგონია და ამიტომ ტყუილად იმედი არ გქონდეთ,სულბედნიერებები და

ჭირვეული სტუმარი (16 თავი)

მეთექვსმეტე თავი გაფითრებული სახით უმზერდა ქეთი საჭესთან მჯდომ მამაკაცს, დავინახე როგორ უთრთოდა ტუჩები, ისე შებარბაცდა მივხვდი ცოტაც და დავარდებოდა, სწრაფად შევაშველე ხელი ქალიშვილს: - ფრთხილად, აქ უსწორ-მასწორო გზაა! - მძღოლის გასაგონად ხმამაღლა

განწირული{2}

სახში მისულს კი მშვენიერი სიურპრიზი დამხვდა მამაჩემის სახით; -რატომ არ გამაფრთხილე ჩამოსვლას თუ აპირებდი? -მინდოდა სიურპრიზი გამეკეთებინა შენთვის. -ძალიან მომენატრე. -მაამაა!..ნუცა თაცქუდმოგლეჯილი მორბოდა და გიჟივით ახტებოდა გეგას.