ბაუნტის ვალი [1]

იჯდა უმოაჯირო აივანზე და გასცქეროდა ამაყად მდგარ თეთნულდს. შუა ზაფხულში კვლავ თოვლიანი იყო მწვერვალი. თითქოს, ცაში აჭრილი კიდევ უფრო ზევით მიიწევდა, ცასთან შეერთებას ლამობდა. თითქოს ამაყი იყო იმ მშვენიერებით,

სიყალბის თეორია (10)

მამაკაცი მიუხვდებოდა, რომ აეროპორტში იყო და არ დაზარდებოდა გამომჟღავნებას, ეს კი მის საიდუმლოს მზის შუქზე გამოიტანდა, რაც არ სურდა. თანაც უჭირდა თვალებში შეეხედა მამაკაცისთვის, რომელსაც ჯერ კიდევ წინა ღამეს, კინაღამ თავისი ნებით უღალატა.

ფრანგული სიყვარული(2)

კიდევ კარგი სავარძელი ახლოს მქონდა და ეგრევე მასში ჩავესვენე.სახტად დავრჩი საერთოდ არ ველოდი მსგავსს რამეს,გასაგებია მესმის 21-ე საუკუნეა ვერავის დაემალები,მაგრამ უცნობისგან, სრულიად უცხოსგან ასეთ სურპრიზს არ მოველოდი. ახლა ვზივარ და ვფიქრობ როგორ

გამოიდარებს, გამოდარებს, თორემ ძვირფასო ნამეტანია

ხანდახან ცხოვრება სასტიკია,ბევრი ტანჯვა გამოვიარე და ბევრიც კიდე წინ მაქვს,17 წლის ვიყავი ავტოავარიაში რომ დამეღუპა მშობლები,მე და ჩემი 2 და ელენე და სანდრა ბებიას საპატრონო გავხდით.ისე რთულად გადავიტანე ყველაფერი რომ ლამის მეც მოვკვდი,სანდრა მაშინ

შენიღბული სურვილების ხმა ...

ვდგავარ, ვიღიმი და ვცდილობ სევდა შევნიღბო, როგორც ნიღბავენ ასაკს! ცვალებადია და გული ხვდება სიხარული ცვლის დიდ ტკივილს ამ წამს! შენზე ფიქრები უცებ გახევდა, ისევ ატირდა წვიმა სარკმელთან და დაასველა გიჟური სევდა - უმისამართო, შენს ძველ სახელთან!

უნდა ჰყვარებოდა? (6) დასასრული

ნიკამ არ ვიცი მე მომეჩვენა თუ ნამდვილად ასე იყო, მაგრამ კატოს სიკვდილი ადვილად გადაიტანა... მის დანახვაზე მისი სიტყვება მახსენდებოდა... "კატოს გარეშე ერთ წუთსაც ვერ ვიცოცხლებო" და ბრაზით ვივსებოდი, მის გვერდით ყოფნა კი არა, მისი დანახვაც არ

მოდი გავფრინდეთ დედამიწიდან-გიორგი ქადაგიძე

მოდი წავიდეთ,ჰორიზონტს გავცდეთ წამით ვუსმინოთ,მივყვეთ გულისხმას მოდი ოცნების ღრუბლებზე დავსხდეთ, სადამ სიკვდილმა ჩვენც გვიგულისხმა მოდი წავიდეთ,გადავცდეთ საზღვრებს ხელი ჩამკიდე გავიქცეთ, მენდე დედამიწა,ხომ სიყვარულს არღვევს მრუშობის ნიღაბს აფარებს

დამიბრუნე სიყვარული

კვირა დღე იყო აღდგომის ბრწყინვალე დღესასწაული 12 აპრილი მე დასვენების დღე მქონდა სამსახურიდან მივდიოდი მეგობრებთან რათა აგვეღნიშნა ეს დღე,დილის სიო ლამაზად ქროდა უცხო და საოცარი სურნელი იდგა ირგვლივ უცებ გონს მოვედი მანქანამ ჩემ წინ გააჩერა და ჩემ

ამ მატარებელმაც უმალ ჩაიქროლა!

დიახ!მისთვის სწორედ რომ ეს იყო მნიშვნელოვანი.მხოლოდ მასთან შეეძლო საუბარი უკიდეგანოდ,დაუფიქრებლად და რაც მთავარია ყველაზე გულწრფელად. ის ერთი დღეც ჩვეულებრივი იყო,არაფრით გამორჩეული დანარჩენებისაგან. ჩვეულებრივზე ცოტა ადრე გაეღვიძა,თუმცა ჩვეული

უცნობი (თავი 6,7)

დილას გიორგი მობილურის ხმამ გააღვიძა. ტელეფონი აიღო და თითით ღილაკს გადაუსვა და უპასუხა: - სახლში რატო არ ხარ? -ნიკასთან ვართ ბიჭები რა იყო მამა? - თუ ერთად ხართ კარგი გელოდებით ჩემთან კომპანიაში -ხო კარგი გიო ადგა სხვა რა გზა ქონდა. გადაივლო,