ბედისწერას ვერსად გაექცევი

შუა აგვისტოა და თბილისში ვიხუთები.. ეს იმიტომ რომ აგვისტოს ბოლოს გერმანიაში მივემგზავრები სასწავლებლად და საქმეებს ვაგვარებ.. მეგობრები ჯერ აქ არ არიან, ამიტომ მთელ დროს სახლში ვატარებ,ვკითხულობ ან აგარაკზე ავდივარ და ცხენით ვჯირითობ.

ის... თავი №5

დავინახე როგორ კოცნიდა ლუკას და ვიღაც ბიჭს… თურმე ის მისი შეყვარებული ყოფილა! უკვე ნამდვილად დავრწმუნდი რომ ეს გოგო ლუკას და იყო. ლუკას კი ამდენი ვეჩხუბე, ამდენი შეურაწყოფა მივაყენე! რა დამპალი ვარ! ნეტა მოვკვდე! ცუდად ვიყავი! გული მტკიოდა...

მენდე! გულს არ გატკენ... (თავი 7)

ყველაფერი შესანიშნავად მიდიოდა, ყოველ დილით მაოს მე და ტასუნა მივყავდით ხოლმე, ტასუნას სკოლაში ვტოვებდით და შემდეგ მე მივყავდი სამსახურში. თავად კი თავის საქმეებს აგვარებდა, დღევანდელი დღე არასოდეს აღმინიშნავს, ალბათ იმიტომ

რაღაცნაირად გეფერები, რაღცნაირად მენატრები.

ეს ვარსკვლავები მაგიჯებენ, სულში იმგვარად შემოდიან და არეული ნაბიჯების სასიამოვნო მელოდია ისმის ქუჩაში ფეხაკრეფით, თითქოს კლავიშებს ვეპარები, რაღაცნაირად გეფერები, რაღცნაირად მენატრები, მინდა ბოლომდე შევიშალო,

პატრიოტი [10]

-მიყვარს საქართველო-ვთქვი ჩურჩულით და ქურხულს უკნიდან მოვეხვიე-შენ ჩემს გარდა ყველა გიყვარს?-გაიღიმა მან-ცოლად ხო გამოგყევი-ენა გამოვუყავი მითუმეტეს იმისა ვიცოდი ვერ გაინახავდა-ხო, შენ ჩემი ცოლი ხარ-თბილად მითხრა და თავზე მაკოცა.

ადვოკატი მე! 8

-ძალიან გთხოვ, ცოტა ფრთხილად!-რამის პანიკაში ჩავარდნილიყავი, მაგრამ თავს ვინარჩუნებდი. -რა იყო, თვით მაკატერინეს რამის ეშინია?!-მსახიობურად შეიცხადა მან. -ყველა ადამიანს რაღაცის ეშინია!-ავღნიშნე მე. -მეგონა, გამონაკლისი იყავი!-ირონიულად მომიგო,

ეშმაკი და ანგელოზი მეცამეტე თავი

ესეც ჩემი იდეალური წლის იდეალური დასაწყისი. არადა რა გეგმები მქონდა ახლა ეს გეგმბეი დანიელმა ჩამიშალა თმცა ამას აღარავითარი მნიშვნელობა აღარ ქონდა ჩემთვის.უბრალოდ ტაქსში ვიჯექი და ტკივილის გარდა არაფერს ვგრძნობდი სრულიად არაფერს.

ჩემი ბრაზიანი ბიჭი (7)

მანქანაში ვიჯექი,სახლში ისე მივედით დედას ხმა არ ამოუღია. სახლში შესვლისთანავე მამამ ოთახში შედი და დაიძინე,მე და დედაშენს სალაპარაკო გვაქვსო. ნიკას მივწერე რომ ყველაფერი კარგად იყო და ჩემზე არ ენერვიულა,სინამდვილეში კი ყველაზე მეტად

სიზმარი თუ რეალობა (3თავი)

ელაპარაკები ადმიანს, იღიმი ემშვიდოებბი დროებით,გგონია მეორე დღეს კვლავ იხილავ და წარმოდგენაც არ გაქვს რომ ეს თქვენი ბოლო შეხვედრაა, ბოლო შეხება, ბოლო საუბარი... საინტერესოა რომ იცოდე რომ ეს ბოლო შხვედრაა რას იზამდი? მე ვეტყოდი რომ მიყვარს

მიყვარს და რა ვქნა?! (4)

აბაზანაშუ შრვუშვი მე კი ნდივანზე მივკალათდი და კინოს ვუყურებდი როლებში ვიყავუ შეჭრილი კისერზე კოცნა რომ ვიგრძენი -ჰაა?... რრ... რა ხდება? -მმ... რა გემრიელი იყო -იდიოტო ვერ ვიტან კისერში და ყელში კოცნას! -რაღაც არამგონია -შენშვი და დაჯექი თუ