ორმაგი ცხოვრება - 7

- მთავარია სხვა რაღააცებში , არ დავიჩაგრო . - გამამხნევებლად ჩაუკრა თვალი ძმაკაცს და აწითლებულ ანას გადახედა. - აგერ ძროხები , მიაკითხე დაგასპეცებენ . - ბოსლისკენ მიუთითა და ფეხზე წამოდგა. - რაო ? მე მითხრა ეს ? - წარბები შეკრა მამაკაცმა.

მიყვარს

მიყვარს ნაზად და მიყვარს არსებით,ცხოვრების ხაზად,მას ყველგან დავყვები...ვერასდროს ვაფასებ, დროს ვეღარ ვმართავ და ათასი ფერებით ცისარტყელას ვქარგავ...ყველა გზას მაინც მასთან მივყავარ,ბანალურია და...ჩემს ზღაპარს მარხავს.მუდამ ჩუმად არის,

პატრიოტი [9]

ლოგინში ვიწექი, მუცელზე მქონდა საღი ხელი შემოხვეული და ტკივილის ჩახშობას ამით ვცდილობდი-რას შვები?-ტელეფონმა დარეკა თუარა ვუპასუხე -მე მზად ვარ შენ?-ტელეფონში საოცრად სხვანაირი ხმა ჰქონდა-ვკვდები-ამოვიკნავლე საწყლად-რახდება?

კატათაგვობანა –5–

''იოანე მობეზრებული ატრიალებს თვალის გუგებს. მე მაგას ვანახებ, როგორ უნდა მოსისხლე მტრობა და ამავე დროს ჩემი სისხლისფერი ბაგეებით ტკბობა! არა, ამ უკანასკნელზე ვერაფერს ვიტყვი. ბოლოს და ბოლოს ტყუილი გამომივა. მე ხომ თავადაც ძალიან მსიამოვნებს

რატომ შემიყვარდი ასე ძლიერ (მეცხრე თავი)

მოკლედ რომ ვთქვათ ბორა-ბორაზე მშვიდობით ჩავედით, თუ იმას არ ჩავთვლით რომ ნოემ ჩემოდანი დაკარგა მარა მერე ისევ იპოვა, მირას კოქტეილი გადაესხა თვითმფრინავში და ყველაფერი დასვარა, ტანსაცმელი კი ჩემოდანში გველაგა, რომელიც თან არ გვქონდა

ჩემი ბედისწერა ხარ..(2)

- ჯანდაბა- ჩავილაპარაკე ჩემთვის.. არ დავეცი, მაგრამ ქოთანი დაიმტვრა, რამაც ხმაური გამოიწვია.. ნატეხების აკრეფვას შევუდექი რიდესაც ვიღაცამ კედელზე ამაკრა.. გაურკვეველი ბგერები აღმომხდა, მაგრამ ამ ''ვიღაცაში'' თომა რომ ამოვიცანი შვება ვიგრძენი..

"განშორების სევდიანი ფერი"

ამ ქვეყანაზე ყველას აქვს თავის წილი გაჭირვება და დარდი.სხვადასხვანაირი,მაგრამ მაინც..ზოგს ოჯახი არ ჰყავს,ზოგს მშობლები ან რომელიმე მშობლით ობოლია.ზოგს კი სერიოზული დაავადება სჭირს და ამით იტანჯება.... შეიძლება გვერდით უამრავი ადამიანი

მოლოდინი !(5)

თითოეული დღე ისეთი ლამაზი იყო , როგორც არასდროს , ჩვენ ყოველ დღეს ერთად ვაატარებდთ , ერთმანეთს ცხოვრებას ვულამაზებდით და ეს კარგი იყო , ძალიან კარგი .. 1 კვირა დილით 6 საათზე ვიღვიზებდი იმისთვის რომ დილით ყველაზე პირველს მენახა და მისთვის მეკოცნა ,

ადვოკატი მე! 7

-ლანა, ორი ყავა შემოგვიტანე!-ვუთხარი და დათას გავხედე, რომელსაც სკამიდან, დივანზე გადაენაცვლა და კომფორტულად მოთავსებულა. -რას აკეთებ?-გაბრაზებული დავდექი დივნის წინ. -გელოდები, როდის მოხვალ!-ირონიულად და მომიგო და ჰაეროვანი კოცნა გამომიგზავნა. ლანა

ორში ერთი ( 2 ; 3 )

ყველაფერი დაწყნარდა უკვე 22:45 წუთია, მე მისაღებში გავედი, ჩემი მშობლები საინფორმაციო გაფაცემას ისე უყურებენ ვერც კი იფიქრებდი, რომ სულ რამდენიმე საათის წინ რამის ერთმანეთი დავხოცეთ. ჩემი ოთახის კარები ჩაკეტილი დავტოვე რათა შიგნით არავინ შესულიყო,