ჯარში ნაპოვნი სიყვარული (სრულად)

საქართველოს დამოუკიდევლობის დღე..ქალაქში დიდი აჟიოტაჟი იყო, ხალხი ირეოდა. ტასოს დიდი თხოვნით გამოვედი, ამ დღეს ქალაქში არასდროს გამოვსულვარ, მხოლოდ ტასუნას თხოვნით, ის ხომ ჩემი ძვირფასი მამიდაშვილია. დავდიოდი ქალაქში და ვათვალიერებდი სხვადასხვა

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (30)

- ლუკ მუსიკას აუწიე. ლუკამ ჩემი თხოვნა ხმის ამოუღებლად შეასრულა შემდეგკი მე შემომხედა და მთელი სამი წუთის განმავლობაში თვალი არ მოუშორებია. - გაგიჟდი? გზას უყურე. აი ეს ჩვეული ღიმილიც, რომელიც როგორცყოველთვის კატასტროფულად

სამუდამოდ ერთად

-ლენი,გახსოვს ის დღე,როცა პირველად შეგხვდი? -როგორ არა,ფლანელის ცისფერი საროჩკა გეცვა. -ეგეც გახსოვს? -კი,თმები გვერდზე გქონდა გადავარცხნილი და ნამდვილ იდიოტს გავდი. -მართლა?

ეშმაკის იარაღი 5

წასასვლელი არსად მქონდა, ჩქარი ნაბიჯებით ქუჩებს მიუყვებოდი თან უკან ვიხედებოდი "მდევარი" კვალს ხომ არ მოყვებოდა, უკვე დაღამებულიყო, ღამის გასათევი უნდა მეპოვნა, თუმდაც უსახლკარო

გზა ხევსურეთისკენ

მე თათია ვარ.მეგორებისთვის თათული.ერთი ჩვეულებრივი,არაფრით გამორჩეული გოგო.სკოლაში ვსწავლობ და მყავს დიდი ოჯახი,დაქალები,უამრავი ნაცნობი,ბევრი მეგობარი და შეყვარებული. ერთი შეხედვით არაჩვეულებრივი ცხოვრება მაქვს და ბედნიერი უნდა ვიყო ყოველივე ამით

ქალი?!-ქალია! (თ.ჯ)

ქალი?!-ქალია, მოთოკავს მთიელს, გაფიქრებინებს __ნეტავ რას ერჩის?! არ შეიყვაროთ არასდროს ძლიერ, რადგან გასწირეს ამ ქვეყნად ღმერთიც! კაცს მისი ნეკნი ქალმა წაართვა, და შეაჭამა ცოდვის ნაყოფი...

BLACK (1)

ღამეა. ქუჩაში მარტო მიდის, ან იქნებ მას გონია რომ მარტოა. უნდა ყველას და ყველაფერს გაექცეს, არ გამოსდის იმდენად ღრმად არის ამ ჭაობში ჩაფლული ამოსვლა შეუძლებელია.ტელეფონზე ისევ ურეკავენ,უკვე

უცნობი (თავი 3)

-რადაა, ნიას ერთად ვცეკვავდი გოგო და ვიღაც ბიჭი მოვიდა დიდი თაიგულით მე რო მიყვარს ისეთი ყვავილები იყო, გაჩვენებ მერე ხოდა გილოცავო და მეთქი მადლობა გიცნობთქო და რა მნიშნვნელობა აქვს მე გიცნობ რაც მთავარიაო

ჩანახატი (12 თავი)

მეთორმეტე თავი თვალებს არ უჯერებდა თეკლე. მისი ოცნების მანქანა უკვე მისი იყო. „ტესტ- დრაივის“ ჩატარების სურვილით იწვოდა, ერთი სული ჰქონდა როდის შეძლებდა ავტომობილის მართვას. - ეს რას ნიშნავს? - ერთ-ერთ ღილაკს უტრიალებდა თათია. - მოიცადე ზედ რაღაც

გზა,რომელიც შენკენ მოდის (თავი 2)

-მამაჩემი..მაშინ თერთმეტის ვიყავი..-გამიკვირდა რატომ გავიხსენი ასე,ამ თემაზე საუბარი ხომ მუდამ მიჭირდა. -ვწუხვარ..-ჩაიმუხმა და საფლავს დახედა..-საშინელი გრძნობაა..-იმ წამს მისი ხელი ჩემს მხარზე ვიგრძენი..თბილი იყო და ცდილობდა, დავემშვდიებინე.