ერთხელ (სრულად)

პირველ საათზე გაკვეთილები დამთავრდა.ჯოშს ვუთხარი სამის ნახევარზე ჩემთან ყოფილიყო. ნახევარ საათში სახლში მივედი.დრო საკმაოდ მქონდა ამიტომ,აუჩქარებლად ვჭამე.-ოთახში ავედი.გარდერობიდან ტანსაცმელი სულ გადმოვყარე და არჩევა დავიწყე.

მეზობელი..(1)

მე ნია ვარ,ნია ბურდული 14წლის,ვცხოვრობ თბილისში(აქ დავიბადე და აქ გავიზარდე..)ვარ მეცხრე კლასში,ვსწავლობ ძალიან კარგად..მე არ მჯერა დაქალობის ასე რომ გოგონებთან მხოლოდ მეგობრობით შემოვიფარგლები და მყავს სამი მეგობარი მარი,ანა და ქეთა.

BLACK (2)

შუა ღამით გამოეღვიძა. ესმოდა წვიმის წვეთები როგორ ეხეთქებოდნენ ფანჯრებს. ვიღაცამ შუქი აანთო. -არ გძინავს?-თბილი ხმით კითხა ლიზიმ. -ახლახანს გამომეღვიძა, როგორც ჩანს ძალიან წვიმს.

რატომ შემიყვარდი ასე ძლიერ

საკმაოდ ცნობილ საავადმყოფოში სამუშაოდ. ბილეთები ნაყიდია, სასტუმრო დაჯავშნულია, მოკლედ ყველაფერი მოგვარებულია. ხვაალ საღამოს ექვსზე გავფრინდებით. აბა რას იტყვით. ყველა შოკირებული ვიყავით. მხოლოდ ტაი და მიმი იცინოდნენ.

სევდიანი სიყვარულის ისტორია

__ გიომ აწკრიალებული ტელეფონი გახსნა და ყურზე მიიდო. __ გისმენთ! __ დილა მშვიდობისა, სალომე ვარ. შენთან შეხვედრა მინდა, შეგიძლია შემხვდეი __ სალომე აღელვებული ჩანდა. __ კი! სად და როდისს __ გიოს მისი აღელვებული ხმა შეუმჩნეველ არ დარჩენია.

რაც არ უნდა ერქვას მას, ის ჩემია არ ჰგავს სხვას (ემილი)

შენი სიცილი ჯერ ისევ ღვივის აღმართს ვუყვები მთვარიან ღამეს, არა და არა, ჩემთან ხარ მზის სხივს ეკრობა მზე და აქ დაამთავრეს.

ისევ შემიყვარე... თავი (7) ნაწილი (2)

ცხოვრება მოულოდნელი სიურპრიზებით არის სავსე,რასაც არ ელი სწორედ ის შეიძლება მოხდეს,წარმოუდგენელი არაფერია ამქვეყნად,მთავარია გეჯროდეს,გულით გჯეროდეს,რომ შენ ამას შეძლებ და ყველაფერი კარგად იქნება,როცა ძალიან გტკივა და უკვე არაფერი გშველის,კისერში

მშვენიერი ლედის ვნებიანი ღამეები (ნაწილი 2) -5- "დასასრული"

სუფთა ჰაერს ღრმად ვსუნთქავ და ხელებს გამობურცულ მუცელზე ვიწყობ.მეორე კვირა იწურება მას შემდეგ რაც ამ სასახლეში დავიდეთ ბინა. აქ ყველაფერი ისეთი სასიამოვნოა,ისეთი სუფთა რომ სიამოვნებით დავრჩებოდი კიდევ რომ არა სინდისის ძაფი...

მაინტერესებხარ (თავი 1)

–ალო, ვინ გნებავთ? –მარი შენ ხარ? –დიახ მე ვარ ვინ ბრძანდებით? –მე ის ვარ... ამბობს და ტელეფონი გაითიშა –ნეტა ვინ იყო, ღმერთო გამაგიჟებს ეს ხალხი. (ტელეფონი კიდევ რეკავს) –ალო, ვინ გნებავთ? –მე ის ვარ!

ობოლი

ვყვიროდი ვტიროდი ვგორაობდიი დედას ვეფერებოდი მაგრამ ხმაას აღარ იხებდა...მუხლებზე დავიჩოქე ხელზე ვეამბორე დაა გამოვიქეცი. წამით არ შემისვენია...საბედნიეროდ თავი დავაღწიე...თვითმფრინავების წრიალმაც იკლო...და მუსახლკაროებს შევუერთდი...