ზღაპარში

ჩვენი ჯერია ზღაპრულად ვაქციოთ ცხოვრების დღენი, აწ გარდასახული გლოვის დღედ, ტირილად თან მუდამ გვახსოვდეს ჩვენი წარსული რომ უნდა ვარწიოთ.

შენი თვალები მენატრება !

შენი თვალები მენატრება,ჩემი სიყვარულით სავსე.შენი ტუჩები მენატრება კოცნა სიცოცხლით მავსებს.შენი ხელები მენატრება,შენი სითბოთი სავსე. შენი ჩახუტება მენატრება მსურს, რომ სულ ჩემში მყავდე.შენი არსება მენატრება სულს,

იყავი ბედნიერი - 1

ჩემს გვედით მჯდომმა მაგრად ჩამიხუტა და ზლუქუნი ატეხა. მის სითბოზე და სისაყვარლეზე გამეღიმა და მეც მაგრად მოვხვიე ხელები. ის სითბო ვიგრძენი , რომელიც აქამდე მაკლდა , რომელიც აქამდე მჭირდებოდა , რომელიც სიცოცხლეს გამიფერადებდა და რომელიც სტიმულს

მეტი აღარ შემიძლია

ეს ერთფეროვნება დღითი-დღე მბეზრდება,უშენოდ აზრი ყველაფერს ეკარგება,სიცოცხლის უნარიც ნელ-ნელა მინელდება,მარადიულობაშიც ეჭვი მეპარება.რა იქნებოდა შეგყვარებოდი,სულ ოდნავ მაინც მომფერებოდი,რა იქნებოდა ჩამხუტებოდი

-მოურჯულებელო, მაინც მოგარჯულებ! 4

-აუ, რა მწარე ყოფილა-დავიწუწუნე და ფეხზე წამოვდექი.-ჯანდაბა ეს რა საშინელი კოშმარი დამესიზმრა. ფუ, იმ იდიოტმა კინაღამ მაკოცა! ფუ..-სახე დამემანჭა,მაგრამ მერე გულიანად გავიცინე-ქალბატონო ეს ხომ სიზმარი იყო. ისე დღე უაზროდ დაიწყო!

მთებს იქით სიყვარულია! 12

რა იყო ეს?-პირდაპირ იერიშზე გადავდივარ. მშიდად უნდა ვიყო, თორემ არ მინდა ხვალ ჩემს დაბადების დღეს გაბრაზებული შევხვდე. -არ მენდობი?-მთის შვილის გაბრაზება ჩნდება, ვატყობ როგორ იკავებს თავს. მეც ვხვდები, რომ ტყუილად ვბრაზდები

დაიჭირე წამი (სრულად)

18 ნოემბერი იყო,ჩემი დაბადებისდღე დილიდდან ლანა მოვიდა და მთელი დღ მხიარულად გავატარეთ საერთოდ დაბადებისდღეების გადახდა არმიყვარდა ამიტომაც ჩვენს "პონტში" ვიხალისეთ საღამოსკენ კი უკვე ზეზეულად გვეძინებოდა

საოცარ წამს [სრულად]

პირველ სართულზე ჩასულს სასიამოვნო გარეგნობის ბიჭი შეეგება, თბილად მიესალმა, ჩანთა გამოართვა და საბარგულში ჩადო. წინა სავარძელიც ვიღაცას ჰქონდა დაკავებული, ამიტომ ეკატერინე უკან ჩაჯდა.

ჩანახატი (6 თავი)

წინა ღამის დადებითი განწყობა მოჰყვებოდა თეკლეს, ღიღინ -ღიღინით მოწესრიგდა და დედასთან გაქანდა, რომელიც სავარაუდოდ ახალ შხაპ მიღებული, მირიანთან ერთად სამზარეულოში იჯდა და საუზმეს მიირთმევდნენ. გიჟდებოდა,

ალისა: მოგზაურობა შავ-ბნელ წარსულში (3)

ვანო ჯერ ისევ თავის ოთახში იყო პიჟამას ამარა. ხელში პლანშეტი ეჭირა და თამაშობდა. ნიკამ კარი რომ, შემოაღო ბავშვმა გამოხედა ,მაგრამ ისე მოიქცა თითქოს არც დაუნახავს. კაცი საწოლზე ჩამოჯდა. თავზე ხელი დაადო,მაგრამ ბავშვი კვლავ ცივად ექცეოდა.