"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. II, თავი 3)

საავადმყოფოს ჰოლში ისხდნენ, სამნი. ყველა დაძაბული ელოდა ექიმს, რომელსაც თითქოს პირი შეეკრა და განზრახ არ ჩანდა. ყველაზე დაძაბული მაინც ლუკა იყო, ანდა რა გასაკვირია ეს ვინმესთვის?!.. ნერვიულობისგან წაშლილი სახე თლილ თითებში მიემალა და

მომეცი ხელები.... დაე მიგვიზიდოს მიწამ

დახუჭე თვალები და წარმოიდგინე, უსაზღვროდ მაღალ სიმაღლეზე ვართ და ოცნებას ვიხდენთ, ოღონდ უპარაშუტოდ ვხტებით უსასრულობიდან.... მომეცი ხელი მეუბნები შენ და მომღიმარი სახით მაკვირდები რას ვიზავ. მე რა თქმა უნდა არც დავფიქრდები ისე გამოგიწვდი ხელს, რომ

ანგელოზები ფრენისთვის XII (დასასრული)

- ლუკააა , ლუკა , ლუკა ! - ნუ მეძახი ლუკას... - მამიკო ... ლუკა.. - ნუ დარბიხარ... იტკენ რამეს ... პატარა ლიზა მამასთან მივიდა და ხელები გაშალა... ლუკამაც ხელში აიყვანა და სამზარეულოში ტრიალი გააგრძელეს მაკასთან ერთად... - მამა ... დედა სად არის?

მთებს იქით სიყვარულია! 9

-მე? რატომ?-ვითომც ვერ ვხვდები რას მეუბნება!-ნინა, რა სულელი ხარ!-მეუბნება ალექსანდრე.-გმადლობ! მაგრამ არამგონია იმ გოგოსავით სულელი ვიყო, სარძლოდ, რომ შეგირჩიეს!-ვეუბენბი და ჩემი მართლაც, რომ სულელი თავი კი ვერ ხვდება, რომ ალექსანდრე შეამჩნევს,

მე რომ წავალ

თვიტონ ვიცი მოვაკელი ხილი და ვაკლებდი ნაყინსაც და მარწყვსაც რას იტყვიან ძმები წავალ როცა, ალბათ იქაც შემფიცებენ ძმობას ჩემს გარეშე დაიცლება ბოცა ჩემს გარეშე აყვებიან გრძნობას იქ, კი ვიცი ვინც დამხვდება იტყვის მუდამ სცდიდა თავის ბედს და წერას კარგი

ბედნიერება

სხვისადმი შური ვინც გულს ჩაიკლა, ვინც სავალი გზა გააფართოვა, არ იცის, რაა გაუბედავად დასამარებულ ფიქრების გროვა; ვინაც არ იცის დანაშაული, მოთმენით იტანს დაცინვას, გმობას, და იარაღად ხმარობს მწარე დროს,

Memories

ადამიანები ვერ აცნობიერებენ თუ რა დონემდე ბედნიერნი არიან, მანამ სანამ ვინმე არ წაართმევს მათ ამ ბედნიერებას..ხდება ხოლმე , მელოდიასავით ამოიჩემებ ადამიანს და მზად ხარ მთელი ცხოვრება უსმინო.. ღიმილი სამყაროს გადაარჩენს.,,ტიროდა ,მეგობარს ვკარგადვ და

წესები იმისთვის არსებობს, რომ დაარღვიო! (6)

იმ ღამეს მე და ნიაკოს ღამის 4 საათამდე არ დაგვიძინია,მეორე დღეს კი რა თქმა უნდა გვიან გაგვეღვიძა,თურმე ეს ასეც უნდა ყოფილიყო,რადგან ესენი თურმე ერთ ამბავში იყვნენ.ჩვენს გაღვიძებამდე რაები არ გაუკეთებიათ.თვალების ფშვნეტით გავიღვიძე და ხმაური რომ

აღიარე, გაები ბაბნიკო ! ! ! (თავი 4)

ყველა ინტერესით მომჩერებოდა, ალექსანდრეს გარდა. მე კი მონაცვლეობით ვუყურებდი ალექსანდრესა და ლუკას.მთელმა საღამომ ისე ჩაიარა, რომ არაფერი გამიგია. თვალი ერთი წერტილისთვის გამეშტერებინა.-ემილი, კარგად ხარ?(გიორგი) -კი,კი-უცებ გამოვერკვიე და საათს

მხიარული გოგონების გიჟური ისტორია 1 თავი

ყველაფერი დაიწყო 10კლში, 3 გიჟი მეგოვარი შეხვდა ერთმანეთს გაგეცინებათდა სამივე ტყუპები იყვნენ. ლიზა და ლილე ტყუპი დები იყვნენ ისნი 15 წლისები იყვნენ, ხოლო ლიკა 16 მასაც ყავდა ტყუპი ძმა ნიკა 3 .მისვეს ყავდა მშობლები ახლაკი დავიწყებ ისტორის