ლევან კაპანაძე--სამშობლო

სისხლის ყივილი მომერია სამშობლოს ნახვა მომენატრა, გული დარდისგან გამელია მისი მთა გორები მომელანდა.ქართლის მინდვრები სხვა ფერია, კამკამა წყაროებიც რამდენია. ძამაში ხელაობა მომენატრა,ისევ ბავშვობა მომერია.

წარსულის კვალი I თავი

ყოველთვის ვფიქრობდი რომ,ცხოვრება მოულედნელობებით და წინააღმდეგობით არის სავსე,ბევრს შეუძლია მისი გადალახვა და სიცოცხლით დატკბობა,თუნმცა ისინი ცოტანი არიან,მათზე მეტი ისინი არიან ვინც მათ ვერ ლახავს

ჩემი ანგელოზი ხარ! (თავი 2)

მართალია იქ სულერთიას სახე მეჭირა მაგრამ,სახლში,მარიამთან ერთად ოთახში მოვთქვამდი.მთელი ღამე ნერვიულობისგან თვალი ვერ მოხუჭე დილითაც დარეტიანებულმა გავაღე ოთახის კარი და მაშინვე სიცივე ვიგრძენი წვივებზე.

TOP სამი ცოლი ზოდიაქოს მიხედვით რომელიც ქმარს გამდიდრებაში დაეხმარება

ამბობენ, "ყოველი წარმატებული მამაკაცის უკან, ძლიერი და ჭკვიანი ქალი იმალებაო" და ეს მართალია, თუნდაც ნაწილობრივ. ჭკვიან ქალს ბევრი რამის შეცვლა შეუძლია როგორც ოჯახურ ისე მეუღლის ცხოვრებაში.

მახე ბაბნიკებისთვის 4

-კარი დაღლილმა ნანამ გაგვიღო ჩვენ დანახვაზე ბედნიერების ცრემლები წამოუვიდა ყველა გულში ჩაგვიკრა. ბევრი ვესაუბრეთ დედას ბოლოს დაღლილებს ტკბილად ჩაგვეძინა....-მალიამ მალი ადექი ლა გალეთ გავიდეთ! თავზე დამახტა

ვ/ე (ნაწ2)(5)

დილის 5 საათამდე ვატო არ გამოჩენილა. ელენეს ძილი არ ეკარებოდა. ფიქრობდა ნიკუშაზე და ნიაზე და განიცდიდა მომხდარს. 15წუთში ერთხელ შეხედავდა ბავშვობის მეგობარს, რომელსაც ღრმა ძილით ეძინა თითქოს არაფერი მომხდარიყო.

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (18)

ლუკა გიტარას უკრავდა მეკი თვალს ვერ ვაშორებდი მისი თვალები, ასეთი თვალები არასდროს მინახავს - მწვანე ძალიან მწვანე თვალები მზესავით უბრწყინდავდა, წარმოუდნელად თეთრი კანი და წითელი ტუჩები ღიმილი? ღიმილი უბრალოდ

ქორწილი (სიზმარი)

დამესიზმრა ჩემი ქორწილი.. ვაჟკაც რომ იდგნენ ჩოხის სამოსით განსხვავებული თიხის სამოსი ბოლო წვეთამდე ღვინით გამოვცლით, თოფსაც დავჭექავთ მტრების ჯინაზე ქართველობას დავდებთ ლელოზე

მეასეჯერ, მე-ასე-ჯერ არასოდეს მყვარებია! (1)

შეუძლებელია დაივიწყო პირველი სიყვარული. გრძნობა, რომელმაც 360 გრადუსით შემცვალა და სულ სხვა რაკურსით დამანახა სამყარო.ყველაფერი მოხდა სკოლაში.მანამდე კი…1989 წლის 5 იანვარი. თბილისი, იაშვილის კლინიკა.დავიბადე მე.

უცნობი ავტორის...უცნობი ლექსი...

თვალები გეტყვის (თუ ჩახედავ) რა ჰქვია ტკივილს და შენს გარეშე ცხოვრებაზე ატირდებიან. თუ შეიძლება გამოძებნო რამესთან წილი ეს პირველ რიგში უღიმღამო ამინდებია... გავდივარ სახლებს (შენს გარეშე), დგება მაისი და ხალხით სავსე ყველა ქუჩა ცარიელია,