ორი ღამე (თავი 4)

-მითხარი რომ გახსოვს, ყველაფერი რაც გუშინ მოხდა.. თქვი რომ სენც ისევე გესიამოვნა როგორც მე და შენც ისევე ბედნიერი იყავი როგორც მე.. თქვი სესილი. ბოლო ხმაზე ღრიალებდა დემეტრე . ერთიანად ტრიალებდ ყველაფერი ორივეს ირგვლივ, სესილი შიშისგან

თვალები (9 თავი)

ეს ერთი დღე როგორმე ავიტან, შემდეგ სადღა ვნახავ? როგორც აქამდე არ შევხვედრივარ, ისე მომავალშიც აღარ ვნახავ, მაგრამ ლევანს სასმელი უფრო ეკიდებოდა და შესაბამისად მისი მომეტებული ყურადღებაც სულ უფრო მომაბეზრებელი ხდებოდა. აშკარად ვხედავდი, მისი საცოლის

სამუდამოდ ჩემში დარჩები(20თავი)

ინამ ნელ-ნელა მზადება დაიწყო. სახლი მიალაგა, ისადილა, შემდეგ კი შხაპის მიღება გადაწყვიტა. როდესაც სააბაზანოდან გამოვიდა მისი მობილური აწკრიალდა. დახედა ლიკას ნომერი იყო

ეს გოგო ჩემი ცოლი გახდება10 თავი.

როცა მარიამმა თმის ცვენაზე მითხრა, შინაგანად იმდენად ავნერვიულდი, რომ მეგონა სულ ავკანკალდებოდი, მაგრამ რეაქცია არ დავაყოვნე, ბუნებრივად მივიღე რომ მარიამს თავი ცუდად არ ეგრძნო. მერე ისევ ვიფიქრე იმ თემაზე რაც დიდი ხანია გონებაში მიტრიალებს ...

-15 წამი... -მიყვარხარ.

თეთრი გაცვეთილი კედლების კუთხიდან, დაახლოებით 3 კამერა უთვალთვალებდა ოთახის ცენტრალურ ნაწილს, სადაც ორი ასევე გაცვეთილი თეთრი სავარძელი, ერთმანეთის პირისპირ იდგა.

წარსულის კვალი II ნაწილი

-აუუ სადაა რა ეს ბიჭი ამდენ ხანს- ამბობდა გაბუტული დიკო ლუკაზე და გაბრაზებული ტუჩემს კიმავდა და ადგილე ხტოდა, თოკო და ნუცა მას სიცილით უყურებდნენ მეც მეცინებოდა მალევე მოგვიახლოვდა საყვარელი და უსიმპატიურესი პატარა კაცი -გილოცავ დიკო დაბადების დღეს

საქმე...სექსი და უცნაური ურთიერთობები (1)

დრო გავიდა . გოგონებმა სკოლა დაამთავრეს და დედაქალაქში სასწავლებლად წამოვიდნენ. თავიდან სამივეს უჭირდა ,მაგრამ არაფერს უშინდებოდნენ. ვერონიკამ სწავლა წარმატებით დაასრულა და მალევე მიიღეს გაზეთში თანამშრომლად. ცოტა ხანში ადგილი სალომესთვისაც

რა ავირჩიო სიყვარული თუ შურისძიება?

****** და აი დადგა თოთხმეტი სექტემბერი სკოლის ბოლო წლის პირველი დღე ძალიან ეზარებოდა ლილეს სკოლაში წასვლა მაგრამ რა უნდა ექნა პირველივე დღეს ხომ არ გააცდენდა? ამიტომაც ზლაზვნით წამოდგა და ჩაცმას შეუდგა ბოლოს სრულიად გამზადებული სასააუზმოდ ჩავიდა

ვ/ე (ნაწ2)(7)

-ელენუშკა, გამარჯობა ჩემო საყვარელო, ლამაზო, სარძლოვ და მეგობარო!-მიესალმა ნიკუშა კარებში მდგარ გაყინულ ელენეს,-როგორ ხარ გოგო?-გადაკოცნა ნიკუშამ და პირდაპირ შევიდა სახლში.ანა და ნია მისაღებ ოთახში ისხდნენ და საუბრობდნენ. ნიკუშას დანახვაზე ორივე

დაკარგული თუ ნაპოვნი (თავი პირველი)

კარბზე ზარის რეკვა არ წყდება, აბრახუნებენ, თავქუდმოგკეჯილი გავრბივარ და თან ვეცემი. მოკლედ ეს სიჩქარე არ მიყვარს რა. თან უკმაყოფილოდ ვბუზღუნებ. ძლივს მივაღწიე კარებთან. არ გამიხედია გლაზოკში(ქართულად არ მახსოვს როგორ არის)ისე გავაღე კარები -