სიმდიდრე თუ ბედნიერება 17

ჩემს დაკაკუნებას კარის იქიდან პასუხი მოჰყვა-შემოდით ღიაა.- მეც სახელური ჩამოვწიე და კარი შევაღე, რაღაცნაირად შეცვლილი იყო შავები ეცვა, წვერი მამაოსავით ჩმოზრდოდა და თავჩაღუნული რაღაცას უყურებდა, მალევე ამომხედა და თითქოს

ბედნიერი მე (სრულად)

-შენთან მოვედი,- ცოტა დაიბნა ბიჭი. -როგორც ვისთან?- ვკითხე დმცინავად,- თუ როგორც თანამშრომელთან, ხვალიდან წასვლაზე განცხადებას დავწერ, ხოლო თუ როგორც...- მაინც ვერ ვთქვი გამართულად,- კახპასთან... ფული არ გეყოფა. ბიჭს სახე შეეცვალა. -მე... მე არ...-

უბრალოდ სიყვარული - სრულად

ყველაზე მეტად ეზარება დილას ადგომა , დაბღვერილმა მოამზადა მეორე დილისთვის საჭირო ნივთები და ცუდ ხასიათზე მყოფმა ჩაალაგა წიგნები კლასიკურ ჩანთაში. მამის სიკვდილის გამო სკოლაში პირველი სემესრტი საერთოდ არ დადიოდა , საპატიო არები კი ეწერებოდა

სამუდამოდ ჩემში დარჩები(18თავი)

-რაა? ინა სერიოზულად ამბობ? ანუ ამ ყველაფრის უკან ირაკლი დგას? -ზუსტად არვიცი ნიკა, მაგრამ ეხლა რომ ვუკვირდები ერთი და იგივე ხმა იყო და ძალიან ჰგავდა ირაკლის ხმას, მაგრამ ეს ირაკლის რაში აწყობს? -კარგი რა ინა. რა გჭირს? რაში აწყობსდა

ყინულის ყვავილები (ნაწილი 4)

-კარგი,-საშრობზე დარჩენილი ჩაის ჭიქები კოვზებიანად დავაწყვე ბარზე და საშაქრეს დავწვდი. -დათომ დამირეკა წეღან,მაღალი სიცხე აქვსო. -ვის?-მშვენივრად ვიცოდი,ვისაც. ჩემმა მეუღლემაც იცოდა,რომ ვიცოდი. -აი,იმ ბავშვს,რომელიც ნაგავში მოისროლეს,მირა!

სამყარო ორისთვის 2

როგორ მიყვარს წვიმა,თანაც გაზაფხულის..სუსხისა და სითბოს შერწყმა,ყვავილებისა და მიწის სურნელი,ისიც წვიმის დროს.მისი შესუნთქვისას გულისცემა ჩერდება,შემდეგ კი გამალებით იწყებს ”ბაგი-ბუგს”.. სულ პატარა ვიყავი როცა გავიცანი,არც სიყვარული ვიცოდი,არც

დღიური: ახალი დღე, მერე რა

ძვირფასო დღიურო დღეს 30 ოქტომბერია, ორშბათი. ახალი დღე და ძველი პრობლემები. სამი თვე გავიდა მას შემდეგ რაც დავობლდი. ჩემს მეთექვსმეტე დაბადების დღეზე. მშბლები მოისწრაფვოდნენ, რომ ტორტი თავის დროზე მოეტანათ დაავარია მოუვიდათ. ახლა ბიძიასთან და მის

შეჩვევა თუ სიყვარული?! 1

-დედა, მამა, გთხოვთ რა მოხდება, ბარემ დავამთავრებ ჩემს სკოლაში და მერე გადავიდეთ თბილისში,ერთი თვე დარჩა , სულ რაღაც ერთი თვე.. არ მინდა სკოლის შეცვლა (თიკა) გოგონა ფეხებმოკეცილი იჯდა სავარძელში და სლუკუნებდა -თიკა, შვილო, ჩვენც გაგვიგე ეხლა რომ

თვალები (5 თავი)

მათი კეკლუცისა და ბედნიერი სახეების ყურება იმდენად მაღიზიანებდა, რომ ავდექი და კარავში შევედი. მთელი საღამო აღარც გამოვსულვარ, გვიან ღამით მესმოდა როგორ დაიშალნენ ახალგაზრდები, ყველა თავ-თავის კარავში შევიდა, ბევრი ვიწრიალე ლოგინში, მაგრამ ვერაფრით

წვიმს, რომ შენ გარეთ გამოხვიდე.

უცნაურია ორიდან ერთი ყოველთვის პირველი ხვდება რომ ის მისი სულის ნაწილია. მეორეს კი ამის მისახვედრად, ხშირად, თქმა ჭირდება. მე შენ მიყვარხარ.