კიდევ ერთი სიყვარულის ისტორია III ნაწილი სრულად (დასასრული)

-ლუკა ვისი შვილია-პირდაპირ დაუსვა კითხვა დამიანემ ლიზას,ამ უკანასკნელს კი სახეზე ფერი დაეკარგა-გეკითხები გოგო და მიპასუხე ვისი შვილია ლუკამეთქი -ჩვენი ჩემო საყვარელო ვისი უნდა იყოს?-აღელვებულმა ძლივს დაუბრუნა პასუხი

გაცნობის საიტი -11-(დასასრული)

-მიყვარხარ!არ მიყვარს ამ სიტყვით თქმა,მაგრამ მიყვარხარ..უბრალოდ ზოგმა ისეთი გახადა,რომ..-პირზე ხელები მივაფარე და სიცილი ამიტყდა. -რა საყვარელი ხარ! -დეა!

ცისფერთვალება (4)

მანქანიდან ნაცნობი სილუეტი გადმოვიდა მაგრამ უცნობი...შორიდან ვერ გავარჩიე ვინ იყო. სადაც გაბი ესვენა იმ ოთახში დავჯექით და "უცნობ-ნაცნობიც" შემოვიდა ზუსტად წინ მედგა და მაინც ვერ ვიცანი არადა რა ნაცნობი სახე აქვს...მმ მიდი ნია იფიქრე

მონატრება

როცა მდინარე მიუყვება ნაპირებს,შენი თვალები, ჩემს გონებაში რაღაცას აპირებს.მე მოგცემ ბევრ დანაპირებს....ჩემი იქნები და მას ვაპირებ. გაძლევ ამ დანაპირებს!!!მომეცი პირობა რომ არ მიტირებ...თუ ტირილი მოგინდება ერთად ვიტირებტ,თუ სიცილი

ჩემს გულში სამუდამოდ დარჩები

მე ის გავიცანი მეგობრის დაბადების დღეზე. ძალიან ლამაზი იყო, ცისფერი თვალები, ქერა თმა, თბილი ღიმილი და მოკლედ იმ საღამოს ყველაზე ლამაზი და გამორჩეული იყო. თავიდან ყურადღებას არ ვაქცევდით ერთმანეთს, მაგრამ გვერდიგვერდ მოგვიწია

ბედნიერია გოგონა?! (15)

მოკლედ ჯემოს დაბადების დღის შესახებ: 1. ნათლიაჩემს აუდი უხარია, (უხარია კი არა გიჟდება) მაგრამ ჩემი ნახვა უფრო ახარებს; 2. მოკლე წრეში აღნიშნა დაბადების დღე - ჩემი და თავისი ოჯახი;

ტრამალის აჩრდილი -6-

ტელეფონზე.მაცივრის კარი გამოვაღე და ჩემი შავი ტორტი აღარ დამხდა.იმედგაცრუებულმა დავხურე მაცივარი და პიცის გამოცხობა გადავწყვიტე.თან ნინისთან საუბრით ვირთობდი თავს თან ღუმელში შედგმულ პიცას ვყარაულობდი.

დღემდე ვაგვიანებ

თითქოს გათეთრებულ თვალთა მთვლემარებით მზერა ნამთვრალევში ყვითლად გამითენდა ქუჩა დათოვლილი თანაც ნაგვიანი ვეღარ ავიტანე მისი მდუმარება ბოდვით ვათარეშე ისე ჩაგეძინა ვეღარ მოვასწარი დღემდე ვაგვიანებ პალტოს საყელოზე მესხა არაყი

სიყვარულიდან სიკვდილამდე 8

მერე ვითომდა ჩვეულ რითმს დავუბრუნდით მაგრამ სიხარულით აღსავსეებმა.ისეთი ბედნიერი ალბათ არასდროს ვყოფილვარ,რამდენიმე მომენტს თუ არ ჩავთვლით.რამდენიმე თვის წინ ობოლი გოგონა ვიყავი რომელსაც არავინ ყავდა.ახლა კი იმაზე

წვიმები. თავი 6

დილით გარიჟრაჟზე ძლივს გავახილე თვალები მისუსტებულმა..-დილამშვიდობისა პატარავ (დემე) როგორც ჩანდა ჩემამდე დაუღვიძია ვაჟბატონს და იდუმალი თვალებით მომშტერებოდა, რომ შევხედე ძალიან შემრცხვა, ადიელაში ჩავმალე თავი და იქედან ამოვძახე