ცუდი გოგონა! (სრულად)

როგორ დაიწყო ყველაფერი არ მახსოვს, ფანჯრიდან ვებერთელა მზის სხივებმა თერთი ოთახი გაანათა და მივხვდი რომ ეს საავამდყოფოს ცივი და არაფრის მთქმელი კედლები იყო..

"სვანი" (სრულად)

-ცოლად გამომყვებით?-მე... არც კი გიცნობთ.-გიორგი ვარ ჯაჭვლიანი. გამომყვებით?-სვანი ხართ? თქვენ ჩემი სახელიც კი არ იცით.-სვანი ვარ. ვიცი! შემოდგომა გქვიათ.-წამიყვანთ სვანეთში?-თუ წამომყვებით...-მხოლოდ სახელი არაა საკმარისი.-არც ის, რომ

ჩემი ცხოვრება დასასრული

არ ვიცი ამის წერის შემდეგ ლამის თვალზე ცრემლი მომადგა უბრალოდ წაიკითხეთ ვისაც აინტერესებდა ეს ისტორია და გამოხატეთ თქვენი აზრი კომენტარებში ეს ჩემი პირველი მოთხრობა იყო და ასე დასრულდა გული დამწყდა მართლა.ლეო გაიღვიძე უკვე დილის 9 საათია ჩვენ კი

თვალები (2 თავი)

ქალბატონი თამარი იქ კარგახანს გაჩერდა, იქვე ვიდექი და შორიდან ვუმზედი, როცა წავიდა, ახლოს მივედი და საფლავს დავხედე, ძველი სასაფლაო გახლდათ, უბრალო საფლავის ქვით, რომელზეც არც სურათი იყო გამოსახული, არც წარწერა, არანაირი მინიშნება. ვერ მივხვდი ვისი

ჯარისქალი 8

ცრემლებს გზა მივეცი, როცა დავინახე როგორ იცინოდნენ მათე და ანამარია და თან დამცინავ მზერას არ მაშორებდნენ. არც მიკითხია ისე გავისროლე მეორეჯერ ისარი და ცენტრში მოვარტყი. ''გვრიტები'' პირშიჩალაგამოვლებულები დარჩნენ. ნიშნისმოგებით გავიღიმე და

მგონი შეგეჩვიე, მგონი შემიყვარდი

ვუყურებ კინოს და ვხედავ, როგორ კარგად გრძნობს გოგო ბიჭთან თავს, როგორ შესციცინებენ თვალებში და ერთმანეთით ხარობენ, ვუყურებ როგორ დარბიან, ერთობიან და ათას სისულელეს აკეთებენ, მაგრამ ეს სისულელეც აზრს იძენს როცა ერთად აკეთებენ ამას.

One and Only (თავი პირველი)

უყვარდა ის გრძნობა რაც მანქანის მართვისას ეუფლებოდა,გამარჯვებაზე მოახდინა ორიენტირება,სიჩქარეს მოუმატა საჭეს ძლიერ უჭერდა ხელს,ცოტაც და გამარჯვებას იზეიმებდა,როცა გვერდით წითელმა პორშემ ჩაუქროლა,გაბრაზდა თუმცა დაელოდა როდის მოაბრუნებდა მისი

ეს გოგო ჩემი ცოლი გახდება 3 თავი.

სოსოს სიტყვები გავიხსენე ,, მარიამის ნაირ გოგოს თუ არ სდიე ვიღას უნდა სდიო? ერთ დაძახებაზე ლოგინში რო ჩაგიხტება? მერე რა ამაყი როა? იცის თავისი თავის ფასი. მაგარი გოგო ჩანს, წესიერი, პატიოსანი, და რაც მთავარია სერიოზული. მის თვალებს არ შეხედე? რა

ვ/ე (5)

შუადღისას წავიდნენ საგურამოში. ნიამ და ანამ დაიწყეს ფუსფუსი, ბიჭებმა ბუხარი დაანთეს და ჩამოსხდნენ. ელენეს გარეშე დრო ძალიან ნელა გადიოდა და მოუსვენრად იყო ვატო, ელოდებოდა ყოველ წამს და თავში სათქმელს ალაგებდა. მაგიდა გაშალეს და მიუსხდნენ. ელენეს

სვანეთის ტყის ბნელი ანგელოზი (თავი 12)

ტროტუარზე მივდიოდით როდესაც ლაშამ ვიღაც ბიჭი დაინახა, გზაზზე უნდა გადავსულვიყავით, მივაბიჯებდიტ ერთად გადასასვლელზე როდესაც დავინახე ჩემსკენ ვიღაც ტოიოტას ჯიპით მთელი სისწრაფით მოდიოდა, შემდეგ მწარე ტკივილი ვიგრძენი მხარში და გონება დავკარგე, ბოლოს