სიმდიდრე თუ ბედნიერება 11

თავი ზემოთ წამოვწიე და ჩვენ მანქანასთან გაჩერებულ მანქანას გავხედე, შავი ტოიოტას ჯიპი იყო, გაკვირვებულმა გავხედე ნატას და მერე ისევ ჯიპს, ცოტახანში კარი გაიღო და გადმოვიდა ბიჭი ასე 35 წლის, ბიჭი არა კაცი დაცემა, ხმამაღლად შემეძლო მეთქვა მაგრამ ახლა

წყევლა 5 (სამეფოების ისტორია)

-ეს იყო საუკუნის აჯანყება ასეთი არასდროს მომხდარა ბინძურსისხლიანები გავიძულებდნენ რაც არ უნდა მომხდარიყო გაგვეყიდა მეფე და გვეღალატა თუმცა ამას არცერთი წმინდა სისხლიან არ გააკეთებდა ამიტომ ნახევრადმუქსისხლიანებს მოგვაკითხეს.

ჩემი ცხოვრება

ეს არის ისტორის დასაწყისი არვიცი როგორი გამოდის ან ვინმეს მოეწონება თუ არა ამის წაკითხვის შემდეგ თუ იქნება 2-3 ადამიანი მაინც რომლებსაც დაინტერესებთ ამის გაგრძელება მე გავნაგრძობ წერას,რაც შეეხება მოკლე აღწერას სალამი მე ლეონარდო მქვია მე მოგიყვებით

გულისნადები

მინდა ყველამ ვაღიაროთ,რომ სიმართლე მწარეა,ყველა ჩვენგანს ცოდვა აწევს,არ ღირს თავის მართლება,არც მე არ ვარ უცოდველი, უცოდველი ღმერთია,ნუ ეცდებით ღმერთად ყოფნას,ღმერთი ქვეყნად ერთია,ნუთუ არასდროს გიკითხავთ?!ვინ ვარ? რისთვის მოვედი? გიპასუხებთ,ღმერთმა

სამუდამოდ ჩემში დარჩები(15თავი)

-აპა ნიკა ძმაო, ამ ჭიქით შენს გამოჯანმრთელებას გაუმარჯოს.-მადლობა გიგა, გაუმარჯოს, ეეე ინა რას აკეთებ?-რასქვია რას ვაკეთებ? ექიმმა თქვა რომ ერთი თვე დალევა არ შეიძლება შენთვის, თორე წამლები ძალას დაკარგავს. ასე რომ შენი ხმა არ გავიგო. აი ეს შეგიძლი

მოსწავლე მასწავლებელს

ერთი გაკვეთილი, ორი გაცდენა,არაფრით არ მინდა ამ თემის აცდენა,მოსწავლე მასწავლებელს კარნახსაც არ აცდის,მერე ყველამ იცის პასუხად რაც ხდება.უკანა რიგებიდან მესმის ფიქრები:მოსწავლე-მასწავლებელს: ყოველთვის ასცდება,ქიმიით, ფიზიკით და ბიოლოგიით

მაჩუქე სიყვარული (17)

თვითონაც გონს რომ მოეგო უცებ წამოხტა და პერანგი შეისწორა. -მაპატიე თავი ვეღარ შევიკავე, ხელი კეფაზე მოისვა და ჩემს გვერდით ჩამოჯდა -არაუშავს, მეც მაპატიე , ყელზე ვაკოცე და რადგან სირცხვილის გრძნობა სადღაც გადაკარგულიყო

წვიმები. თავი 1

ამ საღამოსაც,როგორც გუშინ ან გუშინწინ, ან თუნდაც იმის წინ ისევ წვიმს... „რა შეცვალა დღევანდელმა დღემ? არაფერი. კიდევ ერთხელ ჩავიცვით და გავიხადეთ ტანსაცმელი, ტკივილები კი ზედ გვახმება, ვერ შევიხსენით მაჯებზე,ყელზე... დავდივარ ქუჩაში და ვფიქრობ:

ლურჯი მოგონებები (ნაწილი მეორე,თავი 18)

- დაწყევლილი იყოს ეს დღე! ფუ ამის დედა შე**ცი, მარიამის დაბადებისდღე მაინც არ იყოს. - ზურა დაწყნარდი, მოევლება. - მე ვიყო სი*რი თუ ეგ ცოლად მოვიყვანო!! მაცადოს მაგან - თავი დაანებე რა.. - აწყანრებდა ლაშა - გამასულელა ხვდები? გამასულელა!

ნათელი წერტილი (17 თავი)

მეორე დღეს ისე ვარ თითქოს კარგად მცემეს. ყველაფერი მტკივა, თუმცა წინა დღის ტკივილთან ახლოსაც ვერ მოვა. ემოციები თითქოს ჩაცხრა. ვცდილობ გონების თვალით გადავხედო. მაგრამ კითხვის ნიშნები მაინც მრჩება. გადავწყვიტე ომარი მოვინახულო. დიდი იმედი არ მაქვს,