პროვინციელი (სრულად)

-შენ... შენ აგაგიჟდი ხოო? გული გამიხეთქე - თვალები დავაკვესე და მის ხელებს შორის მოქცეულმა თავის დასაღწევად გავიბრძოლე. რატომღაც დეჟავუს შეგრძნება დამეუფლა.რატომღაც.-იცი? შენი ტლიკინი და გაბრაზებული , მოლურჯო თუ მომწვანო ფერის თვალები ძალიან

ამ განცდას ალბათ ვერ სძლია ბევრმა...

რწმენა,იმედი,კვლავ მონატრება,ცრემლი უკუნითს ტკივილი ბნელსა,სუფრა გათავდა,ფიქრები შეწყდა,თუმცა ამ განცდას ვერ ვძლიე,ვერა, ტკივილს კვლავ სძლია დარდმა და სევდამ,ცრემლებს კვლავ ერწყმის მომავლის ღელვა,მარტოობაა წამალი,შვება

მიჯნური მთვარე

ნაღველნარევი ღიმილი ჰფენდა მის სპეტაკ სახეს, მას არასოდეს ჰყვარებია გრძნობის გამხელა, ორომტრიალი ტრიალებდა პატარა გულში და ერქვა მთვარე იმ პატარას, მას მეტსახელად.

სამუდამოდ ჩემში დარჩები(11თავი)

ვაიმე ნიკა ხომ კარგად ხარ? დროზე შემოდი. ეხლავე მოვალ. ცხვირიდან სისხლი მოგდის, რა მოხდა? თავი უკან გადაწიე.-კარგი იან ნუ ნერვიულობ. უბრალოდ ირაკლის ვეჩხუბე.-რაა? ამ შუაღამეზე? რატომ? რა გითხრა ასეთი?-დიახადაც ამ შუაღამეზე. მინდოდა გამეგო

ლურჯი მოგონებები (ნაწილი მეორე,თავი 15)

დაწყებული უნდა დავამთავრო. - ნაგლად ჩაიცინა და გაზს ფეხი ბოლომდე მიადგა. გოგონა ინერციით საზურგეს მიეჯახა.ცრემლები ყელში ახრჩობდა, უკვე ეზიზღებოდა. ეზიზღებოდა ის რასაც ზურა უკეთებდა. ყველაფერი ისე როგორც მას უნდოდა. მარიამი ამ თამაშში

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (7)

მოსაღამოვდა და ამდროს ნატას ტელეფონის ხმაც გავიგეთ, ეს თოკო იყო.-რას შვრებით? -რავი არაფერს, დამღლელი დღის შემდეგ ცოტა დავისვენეთ და ახლა ვფიქრობთ რითი გავერთოთ.- მე სოფელში აღარ ვარ, ერთ საათში მანდ ვიქნები და პირდაპირ

ისევ შემიყვარე (15) დასასრული

ამ ისტორიით მინდოდა ყველა იმ გოგოსთვის მეთქვა ვისაც მსგავსი სიტუაცია აქვს,რომ დააფასეთ სანამ გყავთ და არასოდეს არავის და არაფრის არ შეგეშინდეთ,სიყვარული იმაზე ძლიერია რასაც შიში ჰქვია,თუ მართლა ნამდვილად გიყვართ არ დაკარგოთ და გაუფრთხილდით,ცხოვრება

ჩა-ნაჯღაბნი (მას)

და მაშინ როდესაც არაფრისმომცემ ყველაფერს დასასრული დაერქმევა ,მე მოვალ შენთან და შენს ტკივილებს ჩემს სიცოცხლის წუთებში გადავცვლი.დაგითვლი ჭაღარებს და შენს სახეზე გაჩენილ ნაოჭებს გადავცვლი თითოეულ ბედნიერ დღეში

"სიკვდილის " მოკაკუნება

წლის ყოველი დრო განსაკუთრებულია, მისივე შესაშური სილამაზით. ყოველ გაზაფხულს, ზაფხულს, შემოდგომასა თუ ზამთარს დიდი მოლოდინით ველით. ისევე როგორც ყოველი დღის მზის ამოსვლას,როგორც ახალი ცხოვრების საწყის ეტაპს.

ნათელი წერტილი (9 თავი)

ამ თათბირიდან რამოდენიმე თვე გავიდა. მე კორპორაციაში ვმუშაობდი. საქმეებში ვერკვეოდი. ბიზნესს საუკეთესო კადრები მართავდნენ. მამაჩემის წამოწყებულ საქმეს, ღირსეული გამგრძელებლები ყავდა, მაგრამ სამწუხაროდ ქორწინებაზე უარის თქმით განაწყენებული