მიხარია რო გიპოვე და გიყვარვარ(1ნაწილი)

-კაი რა ნუ დაიწყებ ეხლა(მე) -კაი გეყოფათ(ზუკა) მიკლეთ საღამოს ცხრა საათზე დავბრუნდი სახში და მამას დაველიდე რადგან მასთან სალაპარაკო მქონდა აი ისიც მოვუდა: -მამიკო რაღაც რო გთხოვო შემისრულებ?(მე)

რა არის ჩემთვის მეგობრობა...

წლების მანძილზე ვთვლიდი,რომ საუკეთესო სამეგობრო წრე მყავდა,რომ მათი მსგავსი არავინ არსებობდა და ისინი მუდამ ჩემს გვერდით იქნებოდნენ.პატარაობიდან ბებიასთან ვიზრდებოდი დედაც და მამაც საზღვარ გარეთ იყვნენ წასულები,დიდად კომუნიკაბელური ბავშვი არ

ჯარისქალი 3

-რა ლამაზი ადგილია!-ტირილი ვეღარ შევიკავე და ლელკამაც მაშინვე თავისკენ შემატრიალა.-ნინე! რა გჭირს?-შეშფოთებულმა წამოიძახა და ყველა მე მომაშტერდა. -არაფერი... უბრალოდ ლამაზია და...-ამოვისლუკუნე და მიამიტი იერით მოვავლე თვალი ცნობისმოყვარეებს.

ისევ შემიყვარე 17 (დასასრული)

როდესაც გავაცნობიერე მომხდარი სიხარულისგან გამეღიმა,ამდენი ხნის შემდეგ,ამდენი უბედურების და წამების შემდეგ ბედნიერებამ მომიღიტინა გულში.ბედნიერებისგან სახეზე ფართე ღიმილი მომედო -ხომ გეუბნებოდი ნია? ვაიმე როგორ მიხარია!-დახტოდა სალომე -ვიცოდი,რომ

მე მომინდა .. 2

- მხოლოდ იმ სიტყვების გამო მექცევი ასე?- იმ სიტყვებით შენც ბევრი დამიშავე..- შენ ცხოვრებას მინგრევ ...- მე ხომ ყველაფერს ვანგრევ ... - ავადმყოფი ხარ . - დაიფარე პლედი თავშეკავებულობით არ გამოვირჩევი- მოღეღილ მკერდზე მანიშნა და მშვიდად მაქცია ზურგი

Black Is A Happy Color

Black Is A Happy Color Black Is A Happy Color Black Is A Happy Color Black Is A Happy Color Black Is A Happy Color Black Is A Happy Color Black Is A Happy Color Black Is A Happy Color Black Is A Happy Color Black Is A Happy Color

Ghosts House 2

გამეღვიძა. არვიცოდი სად ვიყვავი, თავი წამოვწიე, მთლიანად ტალახში ვიყავი ამოსრვილი. ირგვლივ ოთახი მოვათვალიერე და დავინახე ჰარი, მდივანზე იწვა, ისიც ტალახიანი იყო. გამეცინა, რომ შევხედე ცალი ფეხი მდივნის ზურგზე ქონდა შემოდებული, მეორე ძირს ედო.

ინსპირაცია

_პირველად გაგიცანი შენ და მერე გავიცანი სამყარო წიგნის გვერდებივით ამერიე _და მოსვენება დამიკარგე მერე ალუბლის წვენი და სიმართლე შემაყვრე მერე საკუთარი თავი

მთავარია მოინდომო და მიზანს ყოველთვის მიაღწევ(10)

ძვლივს მოწვდა ჩემს ყურთასმენას შეძახილები და ძვლივს შევძელი გონზე მოსვლა, მალევე მოვშორდი და მის სახეს შევხედე თუ არა ძალიან დიდი კმაყოფილება ამოვიკითხე-ჩემი გემრიელი ცოლი...-არც კომენტარი არ დააგვიანა.-მოგკლავ ანდრეა-ჩავიქირქილე ჩუმად

ეს მე ვარ

მოვდივართ სადღაც შორიდან, საით მივდივართ ვინ იცის, ვგავართ გამოსულს კომიდან, ჩვენ ცოდვებს ნეტა ვინ ითვლის. უკვე რა ხანია თავი დავკარგეთ, სადღაც დავდეთ და ვიღაცამ აიღო, უკვე რა ხანია მეზობელს ვაბრალებთ, რომ გაწვიმდა და აღარ გადაიღო.