7 რიცხვში 7 საათზე 7 ვარდი (მე-12 თავი)

თავი მეთერმეტე-"უსათაურო წამება" ლიკა სინათლის მკაფიო სხივებმა თვალების გახელის უფლება რამდენიმე წუთი არ მომცეს, ამ დროის მანძილზე ნესტოები არასასიამოვნო ჰაერის მოლეკულებით გაივსო. წამლების მწვავე სუნმა მიმახვედრა, რომ ამ წუთას საავადმყოფოს

წყეული ღამეები[4]

-თქვენი მეუღლე ძალიან ცუდადაა,ზედმეტი მოუვიდა.საავადმყოფოში წევს და მისამართს გამოგიგზავნით-კაცის მაღალმა ბარიტონმა გადაბმულად წარმოთქვა სიტყვები,წინადადებებიც კი ერთმანეთს გადააბა და ბოლოს სიმწრით ამოისუნთქა.

სამყაროს სიყვარული მართავს

ს1.ჩვენ ყველა ერთად,ვერ მოვსულვართ აზრზე,რომ სიყვარული ანარქიას გავს. 2.მიყვარხარ,მიყვარხარ,მიყვარხარ.აი ჩვენი ხვედრი,მერე სიჩუმე. 3.ნუ დამიკარგავ იმედს,იმედს რომ ხარ! 4.მე მოგცემ ძალას მოერიო დაჟანგულ ფრთებს..

საწოლის დედოფალი (14 ნაწილი)

-მომისმინე... ისიც იტანჯება... კაცი უყვარს, მან კიდევ მიატოვა... ახლა ისიც ძალიან ცუდად გრძნობს თავს, თავი ზედმეტი ჰგონია. ფიქრობს, რომ ზედმეტ ტვირთად გაწევს... -ვიცი, მაგრამ მაშინ ხომ კარგად იყო? მაშინ ბედნიერი იყო... რა უშლიდა ხელს კვირაში ერთხელ

მი სი მალატ (სვანურად) "6 თავი"

- ბავშვებო ჯერ არაფერი გადაწყვეტილა, დირექტორთან შესვლა ვერ მოვასწარი საცხოვრებლის შეცვლის შესახებ და ვნახოთ რა მოხდება. - ღიმილით მივუგე და დავამატე: -აბა გადავშალეთ წიგნი და დავიწყეთ.-მობრძანდით - ოთახიდან ნებართვის ხმა მომესმა და მეც კარი

მალე მოგირჯულებ გპირდები (4)

ტელეფონი გამოვართი და ჩემი ნომერიც ჩავუწერე, გავუღიმე და პალატაში შევედი, ლუკაც იქ იყო, სკამზე იჯდა, მარიამი კი გვერდზე ეჯდა ლევანის და დაპირებულს ასრულებდა ერთ ძლიერ და ჭკვიან ბიჭზე უყვებოდა ზღაპარს, მალევე ჩაეძინა ლევანიკოს, ჩვენც მივწექით ჯერ

Sea color eyes lover(2)

-ამ ბაყაყის კლასელია ჩვენთან ერთად რო ერთი გოგოა ვიკა თუ იცი აი მაგის(მე) -კი კი ვიცი,ვაიმე ბაყაყიო ჰაჰჰა ბექაზე თქვი?(ძლივს ამოისუნთქა) -მე შენ გაჩვენებ ბაყაყს დამაცადე(ბექა) -უკვე ნანახი მყავს ჩემს წინ დგას(მე)

შეშლილი-სულებთან მოსაუბრე (დასასრული)

მორიგე დღე! ისევ მათეს ზარი და ქალის სუსტი სიცილი.. -როგორ ხარ ანამარია? -არამიშავრს,შენ? -რავი, თავის ტკივილი რომ არ ჩავთვალოთ საკაიფოდ -მიდი ექიმთან -მივალ -მიყვარხარ -მეც..

დაუვიწყარი (22)

*თორნიკე: საშინლად ვიყავი გაბრაზებული, მაგრამ ამ ბრაზმა ანასადმი მზრუნველობის გრძნობა ვერ გადაფარა.მარტო არ უნდა დამეტოვებინა, ცოტათი ავნერვიულდი.ნიკას დავურეკე. -ნიკა სად ხართ? -სახლში. დავმშვიდდი, არ მინდოდა ღამე იქ გაეთენებინათ, შეცივდებოდა..

სიძულვილი(დან) სიყვარულამ(დე) (ნაწილი2)

შევკრთი და ხმამაღლა ვკითხე, -ვინ ხაართ?აქ რას აკეთებთ. -გოგო შენ ნორმალური ხაარ?!არა,პრინციპში აქ ნორმალურს ვინ გამოუშვებდა,ან კიდევ ვინ წამოვიდოდა საღ ჭკუაზე მყოფი.შენ თვითონ ვინ ხაარ?მე აქ,ამ სახლში ვცხოვრობ.შენ,შენ რას აკეთებ ააქ? ამ გაცხარებულ