მაინც მოგარჯულებ(10 ნაწილი)

იმ დღეს კატომ ბექას დედა კარგად გაიცნო. ძალიან საყვარელი ქალი ყოფილა, თან ყურადღებიანიც. შემდეგ კომპანიაში შეიარეს. კატომაც ისაქმიანა ცოტა და შემდეგ სახლში დაბრუნდა. ერთი კვირა თვალის დახამხამებაში მიილია. კვირა დღე იყო, კატო მარისთან იმყოფებოდა

თეთრი მთვარე [4]

- შენ ვის რას ეუბნები?! - წამოიწრიპინა. - დებილივით ზიხარ და ლუდს სვავ. - და ეს ლუდი უახლოეს მომავალში შენს თავზე აღმოჩნდება, თუ არ მოკეტავ. - ირონიულად მიუგო. - მიდი აბა. - კაცივით გაიჯგიმა. ევა მოულოდნელად წამოდგა და ნახევრად სავსე ბოთლით

შემიყვარე ქორწილის შემდეგ (სრულიად)

მე ნია ვარ ცხრამეტი წლის . რომ ვთქვა ბევრი მეგობარი მყავს მეთქი ტუილი იქნება,მაგრამ მყავს ორი საუკეთესო თიკო და ნანკა რომლებთანაც სკოლის მერხიდან ვმეგობრობდი . ჩემი მეამბოხე სულის გამო ყველა ფიქრობდა ,რომ ჩვენს შორის პირველად მე გავთხოვდებოდი

უკანასკნელი სიტყვა

ის ღამე ყველაზე ცივი და გრძელი აღმოჩნდა.თქვენ გგონიათ ლილიანს ეძინა?არა.მხოლოდ მარტინის მშვიდი სუნთქვა ისმოდა,აქა-იქ გზაში ვიღაც გულიანად გადაიკისკისებდა ან ეტლის ბორბლის ხმა დაარღვევდა მყუდროებას. თენდებოდა,მზემ როგორც იქნა საშინელი ღამის

წერილი წარსულიდან

ცივ ლოყებზე შეხება სურდათ მაგრამ არვაპირებდი ტირილს ძველი,სულელური წერილის გამო! ჩემი ყურადღება კონვერტის ბოლოს, საგულდაგულოდ წაწერილმა ინიციალებმა ,,ა.შ.'' მიიპყრო. თითქოს მეცნობოდა მაგრამ მიჭირდა გახსენება საიდან.ფურცელი ,,საბრალონის'' 196-ე და

ფიროსმანიც ხომ ვარდებს ჩუქნიდა...! (თავი 8)

ცხოვრებაში გამოჩნდება ისეთი ადამიანი, ვის გამოც სხვანაერი ხდები. არ აქვს მნიშვნელობა, ეს დიდ ბედნიერებას მოგიტანს, თუ დიდ ტკივილს, მაგრამ ისეთი როგორიც იყავი ვეღარასოდეს იქნები!!!-კი ვიცოდი რომ გაბნევდი, მაგრამ ასეც თუ იყო საქმე არ მეგონა-მისკენ

უსახელო გრძნობა (10 დასასრული)

აი ასე უბრალოდ ადგა და წავიდა,არ უფიქრია არაფერზე.არც იმაზე რა მოხდებოდა მერე,მისი სიტყვები უტრიალებდა ,სწავლას ვერ მვატოვებ და სწავის გამო დატოვა.კიარადა ნიკამ დატოვა ან ორივემ. იცოდნენ თავიანთი დანაშაული..მაგრამ ორივე ისეთი ჯიუტი იყოო..არც

უჩვეულოდ ცისფერი (1)

იმ წუთში ჩემი სახე რომ წარმოვიდგინე ალბათ თვალები ბურთის ხელეა მექნებოდა გაოცებისგან...... რამდენჯერმე თვალები დავახამხამე იმის იმედით, რომ უბრალოდ ამდენი ფიქრიდან გამომდინარე მესიზმრებოდა და სხვა არაფერი

ტრიუმფალური თაღი (ნაწილი IV )

არ იცოდა, როგორ მაგრამ იმ ბავშვებისთვის საჭირო ლიტერატურას აუცილებლად მოიპოვებდა. თუნდაც ამისთვის დედამისის ნაქონი ოქროს საათის გაყიდვა მოსწეოდა. რა თქმა უნდა, ეს ფაქტი სულაც არ ახარებდა, მაგრამ ხვდებოდა თუ სხვა გზა არ დარჩებოდა საათის გაყიდვა

ორმაგი ტკივილი - {12}

- ალო, დეე როგორ ხაარ? - ელიი? ოჰ როგო მოხდა რომ გაგახსენდი? რავიცი დედა არამიშავს შენ როგორ ხარ? რომ ყველაფერი რიგზეა? - კი, კი დეე ყველაფერი კარგადაა. დე დღეს მოსვლა გვინდა... - მოსვლა გინდა-თ?