ნესტან ბოსტოღანაშვილი - ალჟირელის ანგელოზი

თბილისელი ქეთო აბაშიძე, სწავლის გაგრძელების მიზნით, ჩადის ქალაქ პარიზში..საფრანგეთის ულამაზეს დედაქალაქში ჩასვლა ოცი წლის ქეთოზე დიდ შთაბეჭდილებას სულაც არ ახდენს, რადგან იგი საოცრად მარტოდ და მარტოსულად თვლის თავს. მინორულ განწყობაზე,

სანდროს მკვლელი ვიპოვე (2 თავი)

-დამშვიდდი გთხოვ, ჩემთან წაგიყვანთ.. ხმა არ გამიცია ისევ ფოთლებს მივაშტერდი და ვერ გამეგო რა უნდოდა , ნუთუ ეს ბიჭი სანდრომ გამომიგზავნა, მე ხომ ვუთხარი რომ სხვა არ მინდოდა, ბორიტი ხარ სანდრო შენთან არ წამიყანე. უცებ მანქანა გაჩერდა ულამაზესი სახლი

ცრემლი მუსიკად გამომელია - გიორგი ბაზოიანი

მე ის არ მყვარებია თურმე ვინც მე სიცოცხლე მაჩუქა და მესმის თანაც მუსიკის ბგერები, ჰანგები ცრემლით ტკივილად გამომეცალა გამომეცალა ყველა გრძნობა, ნეტავი ყოფილა თანადგრძნობა ? ან თუნდაც ტკივილის ბზარი, ტკივილის ზიარი, მიეყენა მას დიდი ზიანი.

*მამაკაცი ბნელი ჩიხიდან (თავი 8)

-არა, მართლა ანა. საოცარი ქალი ჩანხარ. იცი? სულ პირველი ხარ ვინც ჩემი პირადი ცხოვრებით დაინტერესდა. აქამდე არავის არასდროს არ უკითხავს ვინ ვიყავი სინამდვილეში..._ვხვდები როგორ ერევა სევდა. ისიც ისეთივეა როგორც მე. ყველაფერი აქვს მაგრამ მაინც

გივი ილურიძე - ჰიპერტროპები

ავტორის დაბადების თარიღი და ადგილია 1937 წ., ქ. თბილისი; დამთავრებული აქვს ,,ფილოსოფია-ფსიქოლოგიის” ფაკულტეტი, ფილოსოფიისა და საზოგადოებათმცოდნეობის მასწავლებლის კვალიფიკაციით

დამთხვევა(5)

ერთი კვირა გავიდა, მარიამის ცხოვრებაც არ შეცვილილა გარდა იმისა რომ გიოს და ნინის შეურიგდა აბა ცხოვრების ბოლომდე ხოარ იქნებოდა მაგათზე გაბრაზებული, ნინიც გიოსთან გადავიდა საცხოვრებლად, და სამსახურში ახალი მეგობრებიც გაიჩინა ნუ რამოდენიმე ბიჭს მოეწონა

არჩილ შარვაშიძე - როდესაც ღმერთებს ეძინათ

აღნიშნული მოთხრობა სხვა მოთხრობებთან ერთად შესულია კრებულში ,,სიბნელე სინათლისა", რომელიც განთავსებულია ამავე საიტზე. ,,როდესაც ღმერთებს ეძინათ" არის ვრცელი მოთხრობა, რომლის ღრმა შინაარსი, ადამიანის მიერ ღმერთის ძიების, იმედგაცრუების,

ფულზე ღირებული 6 თავი

დაძაბული იჯდა ავტომობილში და მხოლოდ ერთ რამეზე ოცნებობდა,რომ რაც შეიძლეა მალე გადასულიყო მანქანიდან. მთელი სხეული უხურდა... არ იცის ეს შიშის ბრალი იყო,რომელსაც დათოს მიმართ გრძნობდა თუ უბრალოდ... უბრალოდ აი ასე მასთან სიახლოვე არ შეეძლო... ისევ ვერ

ქაოსური გრძნობები (12)

დიმა მისაღებში გალასლასდა და დივანზე მოწყვეტით დაეშვა.თავი ხელებში ჩარგო. ჯერ კიდევ უჭირს იმის გააზრება რაც გუშინ მოხდა მასსა და ელოს შორის. არა, მაინც ასე როგორ დათვრა რომ არაფერი არ ახსოვს და მსგავსი რამ ჩაიდინა? დიმა არასდროს გამოირჩეოდა სმით და

"მომაკვდინებელი სიცხე"(4)

დილით მზის სხივები მოეფინა სახეზე და შეიშმუშნა გვერდი იცვალა და ხელი მეორე ადგილას გადასწია,იმედი ჰქონდა,რომ ნიკა დახვდბოდა,მაგრამ სამწუხაროდ შეცდა.დიდი დრო არ დაუკარგავს ამაზე ფიქრით კვლავ ძილი განაგრძო..უკვე ღრმად იყო ძილში წასული,როდესაც კარების