ვნების მსხვერპლი +18 #4

- ჩემზე მზრუნველი დედასავით ნუ იქცევი, რა. პატარა ბიჭი არ ვარ და რაც მინდა შენგან, დედობას ნამდვილად არ ჰგავს, ორივემ ვიცით. - ნაკანს თავბრუს ახვევდა ქალის სურნელი და როგორც ადრე, ახლაც ხარბად ისუნთქავდა გაბრუებული. - რა გინდა, ზურა? - შენ, ნინო,

ცოდვილი {6}

საკუთარ კაბინეტში, ფიქრებისგან გაგიჟებული, მწველ სითხეს სვამდა და ისევ, უცნობი ქალის პორტრეტს მისჩერებიდა. ცხოვრებისგან ზედმეტად დაღლილს აღარაფერი მიაჩნდა ძვირფასად. მაგიდაზე დაყრილ

ჟეჟბაჟოს და ჟოჟობიკოს ქრონიკებიდან /სრულად/

- ეკეს ფერი თვალები რომ აქვს. - გოგო, კილომეტრში თვალის ფერის დანახვა შენ შეგიძლია, მე არა. -7 მაქვს და რიჟა კატა ჩებურეკი მგონია, შესაჭმელად დავდევ. - კალანდია, გადი სტუდიიდან!

გიჟივით შეყვარებული(თავი 8)

მერიემმა ყველაფერი მითხრა და ემიკიკოსაც ყველაფერი მოვუყევით,გოგო გაგიჟებული იყო,ეს რა გავიგეო.რამე უნდა მოგვეფიქრებინა ,ის საბუთები ხელში უნდა ჩაგვეგდო.მანამდე კი წინა საქორწილო წვეულებას უნდა დავსწრებოდით

სიგიჟის ზღვარზე (3 თავი)

მია ოთახში შეიკეტა, საწოლზე პირქვე დაემხო და ტირილს უმატა, ნატა კი ერთ ადგილზე მიყინულივით იდგა და ვერ მოეფიქრებინა როგორ ემართლა დის ეს გამოხტომადა-კბილი სტკივა და...-გაუნათდა უცებ გონება

ების ისტორია (თავი 2)

აახლოებით 1 საათის შემდეგ ისევ გამეღვიძა. გამოძინებული ვიყავი მაგრამ ტკივილი მაინც არ მშორდებოდა.როგორც იქნა შევძელი წამოჯდომა. ოთახში ისევ მარტო ვიყავი. ვიჯექი და ვუყურებდი არც თუ ისე დიდ ოთახს

მომავლის იმედი

ადრე მითხრეს, როდესაც ძალინ გაწუხებს რაღაც წუხილი ფიზიკურ ტკივილს ემსგავსებაო. ხო, ახლა ამას ვგრძნობ. გული მტკივა, თითქოს გაჩერებული და ცარიელია, რაღაც უშლის ხელს და ძველებურად აღარ ფეთქავს,

პაზლების ქურდი XII /აჩრდილზე მონადირე/ დასასრული

ზურაბი ჩაფიქრებული სახით მისჯდომოდა მაგიდას და ორთქლავარდნილ ყავის ჭიქას გულგრილად შესცქეროდა. სანდრო ისევ თავის ლეპტოპში ჩამძვრალიყო და ინტერნეტში გაუცნობიერებლად დაბორიალობდა იმის იმედით, რომ იქ იპოვიდა იმ კითხვებზე პასუხებს,

უკანასკნელი ამბორი +18 (თავი 1)

" თითოეულ ადამიანში სახლობს დემონი, მთავარია შენში იგი გააღვიძო... ზოგჯერ ისინი არასასიამოვნო მომენტში გვატყდებიან თავს და უმეტესწილად კი სრულიად ნაცარტუტად აქცევენ ჩვენს ყოველდღიურ ყოფას."

ვნებების ქარცეცხლში

მე ტაისია ვარ, (თუმცა ძირითადად მაინც ტასოს მეძახიან) ახლა ჩემს ისტორიას კითხულობთ.ვერ გეტყვით რომ ერთფეროვანი ცხოვრება მქონდა... ყოველთვის ვფიქრობდი რომ საინტერესოდ ვცხოვრობდი და ამ ცხოვრების აღწერა ლამაზადაც შემეძლო. მინდა ცოტა პატარა მონაკვეთი