კორონაც უკვე უფრო პატარაა

ხანდახან ლექსი ყველაფრის მთქმელია, მაგრამ სიტყვები გამომელია მოკლედ გეტყვით ცხოვრება ძნელია მაგრამ შეუძლებელიც შესაძლებელია.

ძველი ბიჭის გოგო(თავი3)

სახლში როგორც კი ავედი ფრთხილად გამოვიცვალე ტანსაცმელი და ფრთხილადვე დავწექი ლიკუნას გვერდზე რომ არ გამეღვიძებინა -რაკარგია რომ მოხვედი კატო -უიჰ მაინც გაგაღვიძე? -არა ისედაც შენ გელოდებოდი და ღრმად არ მეძინა ძალიან, აბა როგორ ჩაიარა დღევანდელმა

ბინძური თამაშები -თავი 3-18+

-არაფერს იტყვი?_ფიქრებითან გამოაფხიზლა ელენეს ხმამ -რა გინდა რომ ვთქვა_უპასუხა ბიჭმა დაბნეულად-ამას არ ველოდი და არც მზად ვიყავი მაგრამ... _სანდრომ ღრმად ჩაისუნთქა-მაგრამ რადგან ეს მოხდა,

სასიყვარულო

ერთი რამ კარგად დაიმახსოვრეთ ლექსებს მე არ ვწერ ლექსი თვითონ მწერს, ჩემო ძვირფასო შენი გულისთვის მე ამ მთასაც კი გვერდზე გადავწევ.

მომაკვდავის ხმა

...ოთახშია სევდა გამომწყვდეული ჩემში გრძნობა გადარეული აღარ ვიცი, საით უნდა ვიარო ყველა გზაა ახლა უმისამართო...

დროის ნაგლეჯები

შენ სუნთქავ?!.... შეგიძლია კიდევ ერთხელ მაინც ჩაისუნთქო ის დროის უზარმაზარი ნაგლეჯები ჩვენს გარშემო ასე რომ მიმოფანტულან?!.... არა!.....

ის ღამე(თავი 10)

დილა იმაზე კარაგდ დაიწყო ვიდრე მე წარმოვიდგენდი მე ანდრიაზე მიხუტებულს გამეღვიძა მას კი უკვე ეღვიძა -დილამშვიდობისა -დილამშვიდობის ბავშვებს ხომ არ დაურეკიათ?

Jag släppte inte (თავი 1) /სრულად/

"ყოველი დილა საყვარელი ადამიანის თვალებში ჩახედვით, როცა იწყება შეუძლებელია შენი დღე ნეგატიურად წარიმართოს."

საკურა

როცა მე მოვკვდები, დრო გავა ჩვეულებრივ, ისევ აყვავდება, საკურა ძველებურად, ისევ იმღერებენ ჩემი მეგობრები, და მე ვერ ვიმღერებ,ისევ ჩემებურად.

უთქმელი

ახალი ისტორიის დასაწყისი... მინდა სიტყვების გარეშე ვისაუბრო ამაზე... მასზე... რამდენიმე დღეა, თავს ვეღარ ვგრძნობ... ვცნობ... უცნაური მონაკვეთია...