მე შენზე ვწერ

მე შენზე ვწერ... შენ მაჩუმებ როცა დაწერილს გიკითხავ. მე შენსკენ ყოველი ნაბიჯის გადმოდგმისას, შენ ორი ნაბიჯით უკან იხევ. მე შენს წინ ვდგავარ, ბავშვივით სახეს ვხრი და გელოდები როდის გამომიწვდი ხელს.. შენ - ზურგს მაქცევ.

სამი დღე 11 თავი

- არ შეგაწუხებთ შვილო. მენატრებოდა ჩემი გოგო, უკვე მოვეფერე და ახლა დაგტოვებთ. - ნუ გვაწყენინებთ რაა, რა შეწუხება გაქვთ მხედველობაში. განა შეიძლება მშობელმა შვილი შეაწუხოს? თან დავილაპარაკებთ, საქმე მაქვს თქვენთან.

მოულოდნელი სტუმარი! (3)

რთი ორი ნაბიჯი და უკვე კლუბში ვარ იქ სადაც არასდროს ვისურვებდი ყოფნას რადგან ყოველდღე ვხედავ ნარკოტიკით და სასმლით დამტვრეულ თუ გათიშულ ბიჭებს და გოგოებს.შესვლისთანავე სახე დავჭყანე ირგვლივ საშინელი ბოლის და სასმლის სუნი ტრიალებდა. იქვე მდგარ

ევა - თავი 3

-კარგი! გეყოფა, რა!-ფეხზე წამოხტა გიორგი,-დავიტოვებ! შენ სად მიდიხარ? კონსტანტინეც ფეხზე წამოდგა. გრძელი თითებით გიშრისფერი თმა შუბლიდან მოიშორა, თეთრი მაისური შეისწორა, შავ ჯინსის შარვალსაც სავარძელში დაშვებამდე განკუთვნილი ადგილი მიუჩინა და,

...

ჩემი ნახატი , სხვა ნივთებთან ერთად ოთახში დავტოვე, არ ვიცი რა ბედი ეწეოდა, მაგრამ არ მინდოდა უკვალოდ გამქრალიყო. წელიწადი და სამ თვე ნახევარი ვცდილობდი შემესრულებინა საბოლოო ხაზი, თუმცა არც ვიცი საბოლოო ხაზი როდის დგება.

*ნატალი* [სრულად]

-გთხოვ კიდევ ერთხელ მომიყევი რა თქვენი ამბავი. -კარგი რა ანანო მერამდენედ მაყოლებ. -არ აქვს მნიშვნელობა რამდენჯერაც არ უნდა მოვისმინო მისით სულ ვიხიბლები. -კარგი!!!

მომენდე (დასასრული)

თბილისი -პარიზი ამოვიკითხე და თვალებიდან უამრავმა ცრემლმა იწყეს დენა,მე და თიკას ოცნება იყო ერთად გვენახა პარიზი -არ მჯერა როგორ მოახერხე ვკივი თან თიკას ვეხუტები -ახალ წელს ოცნებები ხდებაო არ გაგიგია გოიმო? -გადარეული ხარ ,მიყვარხარ ძლიერ ძლიერ

ერთი ღამის შემდეგ (II)

ელიზაბედი თავის სიჯიუტეს არ თმობდა და ცდილობს მიიღოს ის რაც უნდა ყველანაირ ფასად. ამის გამო საავაფმყოფოში აღმოჩნდება ძლიერი ინტოქსიკაციით და ექიმები მის გადარჩენას ცდილობენ.

წაუშლელი სიტყვები, ნარცისები და რქა

აი, ისევ მოვუბრუნდი ამ ნაწერს. არ მომწონს, მაგრამ წასაშლელად მენანება. მე საერთოდ არაფერს ვშლი. სიყვარულიც არ იშლება ფანქრით მიჯღაბილი ნაწერივით. ფურცელი ვარ, სუფთა და ცარიელი, და ზედ მეწერება უპასუხო სიყვარულის მხოლოდ ეპილოგი.

***

უკუნით სიბნელეს მხოლოდ ერთი სანთელიღა ანათებდა, რომლის სინათლეც ოთახის კუთხეებამდეც კი არ აღწევდა, ორიოდე ნაბიჯში, საწოლზე ორი ახალგაზრდა იყო, რომლებიც ერთმანეთს ეფერებოდნენ, ბიჭი ზურგით იწვა, საწოლის შუაგულში, გოგო კი მას ზემოდან გადაკვროდა, და მის