სად წავიდა

- სად წავიდა სიყვარული მერი? - მე რა ვიცი, ის აღარ გაბრწყინდა. - აბა შენ აქ რად შემოიჭერი? ან საერთოდ იმ დღეს შენ რა გჭირდა? - როგორ გაქრა ყველაფერი კარგო? სად წავიდნენ ბედნიერი გზები? - შენს თავს ჰკითხე, მასთან რომ ხარ მარტო და ჩემთან რომ არასოდეს

სიყვარულის მეზობლად -I-

გჯერათ ბედისწერის? ამ კითხვაზე არც მე მაქვს პასუხი, თუმცა ბედის დაცინვა რომ არსებობს ამას წყალი არ გაუვა. სხვას ვერაფერს ვუწოდებ იმას რაც მე გადამხდა თავს. აიღო ამ ჩემმა ბედისწერამ და ხან ერთ კედელზე მიმანარცხა ხან მეორეზე, უღონოდ მიწაზე დაგდებულს

საუბრები ვნებასთან +18 -2-

ქუჩაში ისევ ძლიერი ქარია და ავადმყოფური ემოციები ყვითელ ფოთლებთან ერთად დაქრიან აქეთ იქით. მეკი ფანჯრის იმ მხარეს ვარ სადაც შედარებით თბილა და მეტი მოწყენილობაა. ძველ ცხიმიან გასქურაზე პატარა ჩაიდანს ვდგავ და სულმოუთქმელად ველოდები მისი სასტვენის

უმართავი (ნაწილი მეორე)

-საერთოდ არ ვიცოდი თქვენი სახლი თუ იყო და ოთახზე მითუმეტეს წარმოდგენაც არ მქონდა, თქვენ რა გგონიათ რომ მე... (ხმა გაებზარა, თვალები აემღვრა, წამიც არ დაჭირვებია დევდარიანს მიმიკის შესაცვლელად, ის

ყველაზე ულმობელი (სრულად)

ცოცხალი დატოვე - მხოლოდ წამიერი კადრი. იმის იქით და აქეთ არაფერი აღარ არის. წეღანაც გითხარი: შევიცვალეთ და დროის ბევრ კადრში ვართ. სიცოცხლე ეს არის. სულ ერთია. არ დამეთანხმები.

-ესე იგი, შეიძლება შეგიყვარდე კიდეც? -უკვე მიყვარხარ 9 თავი

-რა მოხდა?-ვკითხულობ გაოცებული -იცი?! მემგონი შეყვარებული ვარ-მეუბნება და დაბნეულ მზერას აგებებს ჩემს გაფართოებულ თვალებს...

ქალბატონი შალიკიანი //1//

-ნუ მეხუმრები ქალდანო,მე შენ გაჯობებ! მაგრამ არ დაგავიწყდეს, აქედანვე ჩემი ვახშამი გმართებს.-ლოყაზე ტუჩები ოდნავ შეახო და დერეფანში გაუჩინარდა...

ის ღამე(თავი1)

მაღაზიიდან გამოვედი და სახლისკენ მიმავალ გზას გავუყევი უკვე საკმაოდ გვიანია.ჯიბიდან ტელეფონს ვიღებ კესანეს(ჩემს საუკეთესო მეგობარს) ვურეკავ მაგრამ არიღებს

მალატ (სრულად)

შორით შხარა მოსჩანს. შორით უშბა მოსჩანს. უშხვანარში მიწა იძვრის. სვანურ ზარს რეკენ. რატი ნაკანს ისე აბარებენ მიწას,როგორც ეს მის სახელს შეჰფერის. ცა მოქუფრულა ავის მომასწავლებლად.

მია (1 თავი)

დილის 8 საათი იყო. თავი ძლივს ასწია საწოლიდან. როგორ ეზიზღებოდა ადრე ადგომა,მაგრამ სამსახურში დააგვიანდებოდა. ძილი მისთვის ნეტარება იყო,რაც ყოველთვის აკლდა. თვალების ფშვნეტით გავიდა აბაზანაში.სარკეში რომ ჩაიხედა გული გაუსკდა.თმები აფუებოდა.თავი