ნაწყვეტი რომანიდან

სიყვარულო გულში ჩაგიხუტებდი რომ შემეძლოს. ხელებს შემოგხვევდი და ძლიერ ჩაგიკრავდი მიწიერი რომ ყოფილიყავ და სხეული გქონოდეს.

ფრთხილად შეარჩიე ოცნება, რადგან შეიძლება ახდეს (თავი 3)

ელენე გონს რომ მოვა გაქცევას შეეცდება, მაგრამ ნოა დაიჭერს. დიდხანს იკამათებენ, ელენე თხოვს რომ გაუშვას, მაგრამ ნოას გადაწყვეტილებას წინ ვერაფერი აღუდგება.

ვალენტინა -8- +18

მესმოდა არ არსებული ზღვის მღელვარება და საამური ხმა. სიო რომელიც ჩვენს სხეულზე ნაზად დათამაშებდა და ჩვენს მოძრაობებს უფრო ჰაეროვანს ხდიდა. მზე ჩადიოდა და ტალღების სიბრწყინვალეს მისი თვალები ირეკლავდნენ.

ერკე მიდასი - მგონი ზიზღს ვიწვევ

მე იმ სტროფებს ვერ გაჩუქებთ ალბათ ყორღანებიდან მაგრამ ვეცდები რომ დავბრუნდე ყოველ ჯერზე, მომავლებიდან და დაგიტოვოთ, შთამომავლობა პურის, კარაქის და ის შხეფები, განუსაზღვრელი ძალა არაგვის. მე გადავავსებ, შთამომავლობას ყველაფრის მარად წაიკითხეთ და

რა ძალა აქვთ საქებარ სიტყვებს ?!

ტექსტი ამოღებულია წიგნიდან "როგორ მოვიპოვოთ მეგობრები და მოვახდინოთ გავლენა ადამიანებზე", ავტორი - დეილ კარნეგი. ცხოვრებისეულ მაგალითზე გვაჩვენებს რატომ უნდა შევაქოთ ადამიანი და ხშირად გავჩუმდეთ მაშინ, როცა მათი გაკრიტიკება მოგვინდება.

ფსიქოპათოლოგია (ნაწილი 3)

მთელი დღის მანძილზე რეპეტიციაზე გაატარა, ეს ის ადგილი იყო რომელიც ყველაფერის დავიწყების საშუალებას და განტვირთვის უფლებას აძლევდა. ეს ადგილი მისი სულის სიმშვიდისთვის იყო, ყოველშემთხვევაში მას ასე ეგონა.

უცხო ქალი (თავი 5) 18+ სრულად!

გამოღვიძებისას თავი უჩვეულო ამპლუაში იგრძენი. გრძნობდი, რომ შენი თითოეული ძვალი ეტაპობრივად გიტყდებოდა და შემაძრწუნებელ ხმას გამოსცემდა. შიშისგან რამდენიმეჯერმე თვალები დახუჭე, თუმცა კადრი არ იცვლებოდა. კვლავ მარტო იყავი... მარტო შენს პირად

მთავარი კითხვა (XI-XX თავი)

ახალგაზრდა ქართველი მეცნიერი, საერთაშორისო სამეცნიერო ექსპედიციაში მონაწილეობის მიზნით, ისრაელში მიემგზავრება. სიყვარული, მეგობრობა, რელიგია, პიროვნული ტრანსფორმაცია... რამდენად შეძლებს მისი ცინიკოსი ბუნება ამ ყველაფრის გამკლავებას და ცხოვრების

ევა - 6

კონსტანტინემ მაშინვე გაუშვა ხელი "მსხვერპლს" და შორიდან შეხედა გოგოს. მერე ზურგი აქცია ევასა და აიას. კიბეებზე ჯერ თვითონ ჩავიდა, მერე გიორგი ჩაჰყვა. ამ უკანასკნელმა თბილი ღიმილით გამოხედა ჯერ კიდევ უცხო სტუმრებს და მათ სახეზე რაღაც უცნაური, რაღაც

ეს ულმობელი სოფელი

ცხოვრება მიდის ჩურჩულით მიდის არავის ტოვებს.