უთქმელი

ახალი ისტორიის დასაწყისი... მინდა სიტყვების გარეშე ვისაუბრო ამაზე... მასზე... რამდენიმე დღეა, თავს ვეღარ ვგრძნობ... ვცნობ... უცნაური მონაკვეთია...

უცნობი შავებში

წვიმიან ამინდიში გოგონა მირბოდა მთელი ძალით ცდილობდა ვიღაცას გაქცეოდა მაგრამ როდესაც შეუხვია გაჩერდა ძლივს სუნთქავდა გოგონა უკან შებრუნდა უეცრად შავებში ჩაცმულმა კაპიუშონიანმა კაცმა წავლო მხარში ხელი და წაიყვანა მანქანაში ჩასვა ხელები გაუკოჭო და

ვითომ შემთხვევით (ნაწილი 3)

- თუ ბბოდიში უნდა მომიხადო, უკვე მიღებულია- ნაგლად გაუსწორა მზერა კატომ - იმ დღეს ცუდად გამოვიდა, ზედმეტი მომივიდა, და არასწორად განვსაზღვრე, უფრო სწორად ვერ განვსაზრრე შენ რომ ასე გაბრაზდებოდი. - გასაგებია - მოკლედ , ადამიანური, ცივილიზებული და

წვიმს

მიყვარს მარტი! ცვალებადი,მგმინავი,შეუცნობელი... მიყვარს მისი სურნელი,ამოუხსნელი,რაღაც ისეთი ბედნიერებას რომ მაგრძნობინებს და ყოფით საფიქრალს ცოტახნით რომ დამავიწყებს...

მზერის მარადისობა (ანუ შეხვედრა ოცი წლის შემდეგ)

ყოველი მიახლოებული ნაბიჯი უფრო და უფრო ამსგავსებდა მას ნაცნობს.. ვიგრძენი როგორ ამიჩქარდა გული და ამიკანკალდა მთელი სხეული, როგორ მახრჩობს ცრემლები, რომლებსაც გარეთ გამოღწევის საშუალებას არ ვაძლევ. ჩემს წინ გაჩერდა.. არ შემშლია, ან როგორ შეიძლებოდა

მია (4 თავი)

მათემ შვება იგრძნო. მიხვდა,რომ მიამ უკვე აპატია და ახლა ურთიერთობა ხელახლა უნდა ეცადათ. ყველაფერს გააკეთებდა იმისთვის,რომ მია არ ეწყენინებინა და მისთვის გული არ ეტკინა. მიაც ბედნიერი დაბრუნდა სახლში.მათეს უეცარ ცვლილებას არ ელოდა. ეგონა ყველაფერი

როცა გულები კვლავ შეხვდებიან

ოტო ქართველი ოცდახუთი წლის ბიჭია, რომელიც იაპონელ გოგონაზე სახელად მარიზე იქორწინებს, მალევე ურთიერთობას წყვეტს ოჯახთან, როგორც თვითონ ასევე მისი მეუღლე მარი.

მერამდე ფურცელი ამოვხიე..

მერამდე ფურცელი ამოვხიე... მანამ სანამ მხოლოდ ყდა არ შემრჩა ხელში.. მერამდენედ ვერ დავწერე ვერცერთი ასო.. მერამდენედ ვეცადე რომ გადმომეცა.. მერამდენედ უნდა გითხრა....

ყოფილი დეტექტივი

ესეც მეორე და მესამე თავი ჩემგან იმედი მაქვს მოგეწონებათ წინასწარ ბოდიშს გიხდით გრამატუკული შეცდომებისთვის ინტრიგისთვის კი გეტყვით რომ მოვლენები გვიან ვითარდება????

ბინძური თამაშები თავი 2 - 18+

დილით ცოტა ხანს ისეირნეს ანასტასიამ და სანდრომ,ისაუბრეს და გადაწყვიტეს,რომ მირიანის და ლალისთვის ყველაფერი ეთქვათ.ორივე ნერვიულობდა,მაგრამ ეს აუცილებლა უნდა გაეკეთებინათ,ერთმანეთი უყვარდათ,ერთმანეთს ეკუთნოდნენ და უნდოდათ ეს სამუდამოდ