*უბრალოდ მე* -3-

მოიცა ჩვენ რა ვიცნობთ ერთმანეთს დაჟე?მხოლოდ ერთხელ შეხვედრა არ ნიშნავს რო მიცნობ -კაი ხო, ესეიგი გაგახსენდი -კი -მაშინ კაფეში შევხვდეთ და ერთმანეთი “გავიცნოთ”

სხვისი ქალი აივნიდან -8-

საავადმყოფოდან საღამო ხანს მსუბუქი ტვინის შერყევითა და მრავლობითი დაბეჟილობებით გამომწერეს. სიმპატიურმა ექთანმა წოლითი რეჟიმი და რამდნეიმე ძლიერი ტკივილგამაყუჩებელი გამომიწერა. თუმცა წოლის დრო არ მქონდა. ანკა მეორე დღე იყო რაც არ ჩანდა, აუცილებლად

დემეტრე ფილფანის საკუთრება(თავი9)

დილას დემეტრემ ანასტასიაზე ადრე გაიღვიძა და იმის გამო რომ ეჩქარებოდა დემეტრესთან უცბად წამოდგა გაემზადა და საწოლში, თავის მხარეს პატარა საჩუქარი დაუდო და ჩქარა და ჩუმად წავიდა სახლიდან აკაკისთან საქმის დასამთვარებლად. აკაკი ეს იყო ადამინაი

მექანიკურად! (22 თავი)

კატოს დაბადების დღემ მშვიდად ჩაიარა. ლევანს და თათას მის მერე ერთმანეთთან შეხება არ ჰქონიათ.კარგად მოილხინეს და ნასიამოვნები დაიშალნენ. მეორე დილით კატომ თათას დაურეკა -ხომ არ გაგაღვიძე?-ახალი გაღვიძებული იყო კატო,თვალი გაახილა თუ არა ეგრევე თათას

***

შენ რომ ჩამოჯდები საფლავის ცივ ქვაზე, და დაიწყებ თავის მართლებას, მე ზეციდან ვიფიქრებ შენი ცხოვრების დარდზე და ავზე, შენი ცრემლი იწყებს ჩემს ქვაზე უნებურად დაშვებას.

ბოლო

ბოლო წუთს დავლევ ბოლო წამამდე მოიღრუბლება როცა თაბორი ამაოება დამძლევს მანამდე მოსწყდება ბაგებს ბოლო ამბორი.

*უბრალოდ მე* 2 თავი

ლუკა ატრაქციონზე იყო, ბუბა კი ხელში მეკავა და ნაყინს ჭამდა ამ დროს ტელეფონმა რო დამირეკა....

ჭირვეული (თავი 8)

კი , ვხვდები. - როცა მეტყვი იმ დღესვე დაგშორდები და მოვაგვარებ ამ პრობლემას, სამი კვირის მერე იქნება ეს თუ მანამდე, უბრალოდ, ვნახოთ სადამდე შევძლებთ ასე ცხოვრებას. კატო დადუმდა, შემდეგ ლევანს მიუახლოვდა და ჩაეხუტა. - ზოგჯერ იცი , მეც კი არ ვიცი

სამორეული

სამყარო შენთან ერთად. ბედნიერებით, სიხარულით აღსავსე. ყოველი დღე იწყება, მთავრდება ღიმილით, პოზიტივით, შენზე ფიქრით, ჩახუტებით, კოცნით...

სახეცვლილი ნახშირბადი

2:24 ფსიქიკა დარღვეულია გრძნობა მაქვს თითქოს ვირტუალურ სამყაროშივარ , თვალის ფერადობამ გადააჭარბა არა იქნებ ეს დასასრულია...