Je t'aime +18 (თავი 9)

სანდროს წასვლიდან 2 კვირა იყო გასული და ძალიან მენატრებოდა. იმდენად მიჩვეული ვიყავი იმას რომ მას ყოველდღე ვხედავდი, თუნდაც რამდენიმე წუთით, მის გარეშე მიჭირდა. ადრე თუ "ჩემი კომფორტის" ზონა მქონდა, ახლა ამ ზონაში ჩემთან ერთად სანდროც იყო და ამიტომ

სიყვარულის სადღეგრძელო

სიყვარულის სადღეგრძელო მინდა შევსვა სასმისით. გაუმარჯოს იმ სიყვარულს, რომლის ფასიც არ ვიცით...

სიცარიელე {2}

-მომენატრე… - თმები უკან გადაუწია, მისი სახე ხელის გულებში მოიქცია და შუბლზე აკოცა, შემდეგ ისევ ტუჩებზე. - ჯანდაბა, მეორედ აღარ გაგიშვებ!

დარაბებს მიღმა (თავი 2)

გეგვე დადვანი ზედმეტად ცნობილი იყო მთელს უნივერსიტეტში. "ზე" სასტავთან ერთად მოძრაობდა. დათა გასვიანი მისი ბავშვობის მეგობარ იყო, ორივე მესტიიდან. დადვანი მეტად სერიოზული, მხარბეჭიანი ნამდვილი სვანი ბიჭი გახლდათ.

თავდავიწყებით შემიყვარდი (თავი 11)

  - გიყვარს? - მესმის ქეთოს ათრთოლებული ხმა, ამ კითხვის დასმა მასაც უჭირს. თითქმის წამშივე ვწითლდები და ვხურდები. მიყვარს თუ არა ნიკა?   - მე... არ ვიცი. - ვამბობ და თვალები მიცრემლიანდება, თუმცა ცრემლებს მაინც არ ვნებდები. არასოდეს ვყოფილვარ

* * *

- გაგიმარჯოთ.- ძლივს დაწყნარებულებმა ვუთხარით. - აე თებე ნახე, დეიდა თინას სახლი როგორც იქნა გაქირავდა.- მხარზე ხელი მსუბუქად მომარტყა. - ხო ვხედავ.- გავიცინე და კარის ჩაკეტვით (ჩარაზვით) დავკავდი. -ალექსანდრე, ალექსანდრე დევდარიანი.

ქიმერიონი

სოფელში დავიბადე, ჩემს სახლში თითქმის ყველას შინაური ცხოველი ბინადრობდა, ყველას სახელი ერქვა, ქათამი ქოჩორა თავზე ხელაღებული იყო, ქათმების ტომიდანადაც გააგდეს და ცალკე ეძინა ხოლმე, ხან სად ვპოულობდით მე და მამა და ხან სად, ბევრჯერ გადაურჩა მეზობლის

არ შეგიყვარებ. 2თავი

-შენ? -შენ? ორივემ ერთდროულად წამოვიძახეთ. -ხო მე. რომელსართულზე მიდიხარ? -8

* * *

შემოდგომისფერ თვალებში გამეფებულან ყვითლები კვლავ ამ გრძნობების ამარა სასოწარკვეთას მივყევი.

ცუდი ბიჭი დანიელი

ჩემს სასარგებლოდ არასდროს არაფერი არ მიდის... რატომ გადაწყვიტა კოლეჯის ადმინისტრაციამ ჩვენი ახალ საცხოვრებელში გადაყვანა? ნუთუ შეიძლება ესეთ ცივ ზამთარში ფეხით გადაადგილდებოდე და თან შენი ნივთები გადაგქონდეს?