*სულის ტკივილი*

თავს მარტო სულად ვგრძნობ, თან ვარსებობ თან არა....ვიხრჩობი.....არ ვიცი ნეტავ ცოცხალი ვარ?ალბათ კი...ან არა.....ამ ტკივილთან გამკლავება გაუსაძლისი ხდება.... რატომ?.

მთვარე - ადამიანი /სრულად/

- იცი, არსებობს ასეთი ლეგენდა პლანეტებს შორის. მითი… - რაღაც ხერხით ადამიანად გახდომაა შესაძლებელი? - ჰო. - მაზე ფიქრობდი მას შემდეგ, რაც ლეგენდაზე გაიგე

თავდავიწყებით შემიყვარდი (თავი 16)

- ნიკა მიდის... -  ელეს სიტყვები ჩემს ყურებამდე ელვის სისწრაფით აღწევს და მაშინვე სიბნელეში აღმოცენებულ სინათლის ნაპერწკალს წარმოვიდგენ. იმედი მესახება, რომ ყველაფერი კარგად იქნება.

****

იმ დღეს ვიყავი მე ნამთვრალები და გამახსენდა შენი თვალები პატარა კოხტა ლამაზი ტანი რაღაცნაირად ოცნებას ჰგავდი

ჩვენი ამბავი (III)

გვიყარდეს თუ არა — ეს ყოველთვის ჩვენი არჩევანის საკითხია. არ არის საჭირო ის სხვა ადამიანს მოვახვიოთ თავს. ჭეშმარიტი სიყვარულის სილამაზე სწორედ იმაში მდგომარეობს, რომ გასცე მთელი გულით და იყო მადლიერი იმისთვის, რომ მეორე დათანხმდა მის მიღებაზე.

რა ავიწყდებათ მამებს

ტექსტი ამოღებულია წიგნიდან "როგორ მოვიპოვოთ მეგობრები და მოვახდინოთ გავლენა ადამიანებზე", ავტორი დეილ კარნეგი. ტექსტში საინტერესო ფორმითაა ნაჩვენები მშობლებისა და შვილების ურთიერთობისას დაშვებული შეცდომები, რომელთაც დღევანდელ რეალობაში ყოველდღიურად

მექანიკურად! (19 თავი)

დრო გადიოდა. ცხოვრება თითქოს ჩვეულ კალაპოტში ჩადგა. თათას ასე თუ ისე გამოუსწორდა დედამისთან ურთიერთობა და ძალიან ბედნიერი იყო,იმ მცირედი სითბოთი,რასაც დედამისი აძლევდა. კახა აღარ გამოჩენილა მათ სიახლოვეს. თათას ცხოვრებაც რუტინას დაემსგავსა.ძირითადად

ჩვენ... ანუ წარსულის მოგონებანი

ღამე საკმაოდ ცივია უშენოდ და იცი რატომ?! სწორედ მაშინ აღმოცენდება შენში მომაკვდინებელი ფიქრები... თავს დაგატყდება... გულს გრძელი კლანჭებით ნაკუწებად გიქცევს და საბოლოოდ გამომშრალი რჩები... გამომშრალი და ცივი... აკანკალებულ სხეულს ვერავინ გითბობს,

აპრილის დაბადება დეკემბერში -თავი 10-

ვიქტორიას თავისი ბედნიერება ან წუხილი ტილოზე გადააქვს ფუნჯებისა და საღებავების მეშვეობით. ამ კედელზე უმეტესწილად მუქი ფერებით შესრულებულ ნამუშევრებს შეხვდებით, უნდა ითქვას, რომ ამ ნახატში ჩადო მან თავისი დის გარდაცვალება და იქვე დატოვა, ჩაკეტა

თოვდა

-იოანეე-ოთახში გაისმა დაღლილობისგან შეცვლილი ხმა -რა მოხდა ლიზა?-პასუხმა არ დააყოვნა, ღიმილით მიუახლოვდა იოანე ფანჯრის რაფაზე შემომჯდარ მეუღლეს და მხარზე აკოცა.