ცრემლების პრინცესა (მეთორმეტე თავი)

უცებ წინა ღამის ნამოქმედარი გაახსენდა და ხელი გაუშვა თათიას. როგორ უნდოდა სულ გაექრო ის ღამე, მაგრამ.... წასვლა გადაწყვიტა. რომ არ წასულიყო, ყველაფერს იტყოდა.... ახლა კი ყველაზე ნაკლებად უნდოდა თათიას გულისტკენა. - ახლა წავალ, კარგი? ბაჩოსთან უნდა

გრძნობებით თამაში (მეორე თავი)

...როცა,ხვდები,რომ მარცხდები მაშინ გეწვის სული.სუნთქვა გიძნელდება,გულისცემაც შენელებული გაქვს.აღარ იცი ღირს კი ამის შემდეგ ცხოვრების გაგრძელება თუ ჯობია ხაზი გადაუსვა ყველას და ყველაფერს და უბრალოდ წახვიდე.... ...იმოძრაავე,იბრძოლე,არ გაჩერდე...

სევდათა მუზეუმი[ნაწილი6]

ამ დროის განმავლობაში ჩემმა ცხოვრებამ ძალიან დიდი ცვლილებები განიცადა.. დავიწყე მუშაობა,გავიცანი ხალხი..ხალხი,რომელმაც მიმიყვანა იმ ზღვარზე სადაც ბედნიერების რეფლექსები გადის. ამ წელს შეიცვლა ყველაფერი,მივხვდი რომ მე შევიცვალა და ყველაზე

ბრძოლა (2)

განადგურებულმა შეაბიჯა ახალ სახლში. ყველაფერი სულ სხვანაირად წარმოედგინა. თეთრ კაბაში ყოველთვის ბედნიერ ელენეს ხედავდა, ახლა კი თავს უკანასკნელ ქალად გრძნობს. საკუთარი თავის ზიზღმა ყველაფერს გადააჭარბა. ცრემლებს ვერაფერს უხერხებდა, რომელიც

მთაწმინდის მთვარე {15}

მკლავები ყელზე მოხვია და ცხვირი გუგას ყელში ჩარგო. -მომენატრე. - ყელში აკოცა, მალევე იგრძნო გუგას მკლავების მოხვევა და სხეულზე უფრო მეტად აეკრა.

ბუმერანგი.ნაწილი მეორე 15 თავი.

იცი რომ ის დაქორწინებულია? იცი მისი ცოლი ვინ არის? მე გეტყვი შვილო,ცოლად ის ქალი დაისვა ვისი მამაც მოკლა,არა მარტო მამა დედაც მოუკლა და 16 წლის და გააუპატიურა.ოჯახი ამოუწყვიტა,მაგრამ ის უძლეველი და დაუმარცხებელი რუხვაძეა და რგორც ხედავ თავისუფალი

ბიჭი ჩიხიდან /თავი 1/

-აუ რავი ტო, უნდა შევხვედროდი 6ზე კაფეში და სანამ მოვიდოდა ჩემი ძველი კურსელი დავინახე, ლიკა გადავკოცნე და ვასაუბრობდით ამ დროს ნინიც მოვიდა დაგვინახა და რა იფიქრა არ ვიცი, ეგრევე გამოვარდა გარეთ, ვიცოდი აქ წამოვიდა და მეც ეგრევე გამოვყევი. - ეს

სხვისი ქრომოსომები

უკვე აღარც გახსოვს, რამდენი თვის წინ ნახე შენი უახლოესი მეგობარი, რომელიც, მწარე, მაგრამ დინჯი გააზრების მერე ხვდები, შესაძლია, იმაზე ნაკლებად ახლო მეგობარი იყოს, ვიდრე ის იყო მაშინ, ამ გაურკვეველი თვეების წინ, მზე როცა ზენიტში აჭერდა და შენი სახლის

სიყვარულის ლაქა

უკვე აღარ მწერ,გადაგავიწყდი გამი შავ-თეთრე დღენი ფერადი სანთელი ჩაქრა გაღვივებული სანამდე მე სულს შევუბერავდი

გრძნობებით თამაში

5 დეკემბერი იყო.ზამთრის სუსხი და ნისლი უკვე შემოხვეოდა მთელ ქალაქს.იმ დღისით თოვდა და თოვლი თბილისს,როგორც თეთრი საბანი ისე ეფინებოდა.მე მეგობრებთან ერთად კაფეში ვიჯექი და ამ ამინდის შესაფერის ცხელ კაპუჩინოს მივირთმევდი.სხვადასხვა თემებს